Chloe Love Story Romane & Geschichten

dagdag niya pa. Ang sweet kasi talaga ni Tandre. Sa sobrang sweet nga ay dalawang buwan na silang nanatili sa lover’s nook. Ayaw kasi nito ng maraming tao. Gusto niya ay silang tatlo lang ni Nathan ang laging magkasama. Ayaw niya ng maraming istorbo. Kahit pa lagi siyang tinutukso ni Archie na madamot kay Arwena, wala siyang pakialam. Gusto nga niyang masolo lagi ang asawa, para kapag naglambing siya, agad niyang magagawa ang gusto.

Itong bracelet na ‘to ang reminder na tumataya at nagtitiwala kami pareho sa isa’t-isa. “It might sound funny or stupid,” bahagya pa siyang natawa, “pero… noong tinapon mo sa akin ‘yung wine, I fell in love.” Natawa ako sa sinabi niyang iyon, at gano’n din siya. “I know,” natatawang dagdag niya. “But I swear, it’s true. Kasi iyon ‘yung unang pagkakataon na may nagtangkang gawin sa akin ‘yon. Alam mo naman na kinakatakutan ako ng lahat, kaya kuhang-kuha mo ang atensyon ko noong mga panahong iyon. It was love at first sight, Althea.” Matamis siyang ngumiti, at sinuklian ko ang ngiti niyang ‘yon.

And I… I never even stood a chance. I let out a shaky breath, staring at the cold stone in front of me. It felt heavier than anything I had ever carried. I clenched my fists so tight my nails dug into my palms, my eyes locked on the name carved into the stone. Latania Fren Fortaleza. Even in death, she was still the one he loved. Even though Tania was gone, Clyren’s love for her was still alive. A bitter laugh escaped me as I shook my head, wiping the tears off my cheeks.

dagdag pa niya at hinila na ako paalis sa lugar na yun. After naming bumili ng bags ay pumunta naman kami sa boutique at pinapili kami ng dress ni Tiffany at sagot niya ulit ito. “Masyado mo na silang ginagastusan,” wika ni Isco habang nakasunod sa aming tatlo. “Yeah! Like what you did to me,” sagot naman ni Tiffany sa kanya. Hindi kami nakapagsalita ni Dami after marinig ang palitan nina Isco at Tiffany.

Gulat na sabi ni Chloe na ikinatigil ni Francine at nanlalaki ang matang nilingon kami. Sa sobrang galit na nararamdaman ko ay tumulo ang luha sa mata ko. Halos patayin ko na sa titig si Francine. Mabilis itong umalis sa ibabaw ni Damian at tinakpan ang tuwalya ang katawan niya "Tangina, Fran! Ganoon ka na ba ka desperada? Gosh!" Hindi makapaniwalang sabi ni Chloe. "W-what? D-damian wants me here." Dahilan nito.

Dumiretso ang tingin ni Killian sa kaniya. “Noong nakilala ko ulit ang totoong ikaw… hindi na lang kita ginamit. Hindi lang kita gustong makuha. I started falling for you, Clau. Hard. I fell in love with your strength, with your kindness, even with the way you look at me na para bang hindi ako isang masamang tao.” Natigilan si Claudette. Ang luha ay pilit niyang pinipigilan, ngunit parang gusto na nitong kumawala.

Kung pwede nga lang. “She was talking about love like it was a lost language,” tuloy ni Denver, parang binibigyang-buhay pa talaga ‘yung kwento ko. “And I was there… just listening.” “Man, that’s poetic,” sabi ni Jiro, natawa. “Grabe pala iyong kwento nyo bago kayo magkakilala.” “Let’s just say,” sagot ni Denver habang inaabot ang wine glass ko at inikot iyon sa kamay niya, “some stories are better lived than explained.”

Isip bata pa rin kahit kailan. “Hindi ko makita sila Irene at Nichole kaya..I don’t have choice. Nga’yong araw lang ‘to at hindi na mauulit pa.” Tinalikuran ko siya at umakyat sa stage. Ramdam kong sumunod siya sa likuran ko. Mabilis akong lumayo sa kaniya ng akbayan niya ako. “Sobrang saya ko, Chloe. Thank you, ngayon na lang din tayo nagkita. K-kumusta ang bakasy–”

Pakiusap ko at kasabay ang pag patak nang luha na kanina ko pa pini-pigilan. Oh god, It hurts so much. Was I too hard to be loved? "Tanga ka ba talaga Chloe?" Hinarap ako nito “Maybe you are dumb, then I wouldn’t have to wonder why you’re being like this” Nilapit ni Bernard ang sarili nito sa akin at ngumisi. “Let me tell you another thing Chloe, you know what we had between us, it was just all a bet between me and my friends. Like, making you fall in love with me is where I just won, got it?”

Hindi ko rin alam kung bakit pinigilan ako ni Chu na maupo nang tangkain ko iyon kanina sa isang mesa at sa halip ay giniya niya ako sa pinakaunahang bahagi ng restaurant kung saan naroon ang isang mesa na para lang sa dalawang tao. Mayamaya pa ay tumunog ang isang pamilyar na musica, hinanap ko pa kung saan nanggagaling iyon ngunit pagtingin ko sa unahan kung saan kami galing ni Chu ay agad kong nakitang nakatayo habang nakatingin at nakangiti sa gawi ko si Adrien. Sa isang kamay niya ay naroon ang isang bouquet ng red roses at ang isang kamay naman niya ay nakatago na likuran niya. He slowly walk towards me without avoiding my eyes, alam kong nababasa na niya ang pagtatakha sa mukha ko dah