Chord You And I 소설 & 이야기

Hindi pa naman niya ito binabasted pero bakit ganito na ang lumalabas sa bibig nito? “Kung matatawag mang katangahan `to, Jane, `yon na siguro ang itatawag ko sa sarili ko. `Cause the moment I fell for you sa maikling panahong pagkakasama natin, saka naman nawala ang dati mong pagtingin.” Ngumiti ito nang pagak. “I know how you felt for me before. It’s obvious, anyway. Pero pilit ko lang inignora dahil nga ayaw ko ng simple at inosenteng babae noon.” Jester held her face at pinakatitigan siya sa mga mata—matagal—na waring iyon na ang kahuli-hulihan nilang pagkikita. “I know who owns your heart.”

agad na umabante si Raymond. Inilatag ng binata ang kamay nito sa kanya at pinalitaw pa ang isang napakatamis na ngiti, pero tinabig kaagad ito patabi ng kasama. "Pare, hindi ba kanina ka pa nakikipag sayaw, baka pagod ka na! Ako na lang magsasayaw sa iyo Celina!" Humarang na kaagad dito si Jordan para humarap sa dalaga.

You don't have to say love me You don't have to say nothing You don't have to say you're mine Honey I'd walk through fire for you Just let me adore you Like it's the only thing I'll ever do Like it's the only thing I'll ever do Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako sa kanyang mahinang himig. Nang magising ako ay wala na ang pagkirot ng ulo ko at maliwanag na sa buong silid. Ako na lang mag-isa sa kama. Agad akong napabalikwas ng bangon nang makaramdam na parang hinahalukay ang bituka ko. Para akong nasusuka. Napatakbo ako sa loob ng banyo habang hawak ang sarili kong bibig at sumuka ng puro tubig lang.

Leonardo's Point Of View Hindi ko mapigilang mapangiti habang magkahawak ang aming kamay ni Rhianna. Kapag hawak ko ang kaniyang kamay pakiramdam ko kayang-kaya ko lahat. Kayang-kaya Kong lampasan lahat. Siya ang nagiging lakas ko sa mga ginagawa ko. Tiningnan ko siya. Nagtama ang aming mga paningin, gumiti siya sakin na mas lalong naging dahilan ng pagbilis ng tibok ng asking puso. Those smile. Nakakawala ng katinuan. Binalik ko muli ang aking paningin sa dinaraanan having bang parin and kamay nito. Malapit na kami sa abandonadong gusali. Magaling si Harold sa lock picking kaya siya inatasan ko na tumingin dito sa abandonadong gusali.

"If only I can reciprocate your feelings, if I only I can, Kyline, I'd do it..." Hindi ko inalintana ang IV na nakakonekta sa akin. I stand and pulled her, hugging her. And when she wraps her arms around me, I sob, and she did too. The whole room was filled with the sound of our sobs, our feelings for each other pouring. She as my best friend, and I as hers, and as someone who loves her so dearly. When she pulled away from my embrace, I held her face with my hands and wipe her wet cheeks, though it's no use because her tears wouldn't stop falling, just like mine.

Pinilit ko na lang na hindi matapon iyong tubig na hawak ko. Isang sulyap ni Chord doon sa tubig na inaabot ko sa kanya’y halos lumabas na ang puso ko sa aking dibdib nang bigla ay lumakas ang kabog nito. Animo nakipagkarera ako sa lakas ng pintig. Hinawakan ko ang bandang dibdib ko at pasimpleng kinabog iyon nang marahan. Kumalma ka, Ken. Parang-awa mo na. Si Chord ang kaharap mo!

C13 YTOOFM Nang magising ako ay agad kong niyakap ang unan sa aking tabi ang lambot ng kama at ang bango ng room ko. r-room ko? agad akong nagmulat ng aking mga mata ng maalala na hindi pa ako nakauwi. Bigla rin akong napatayo ng makita si Calvin sa aking tabi at busy sa kanyang phone, at siya ang niyakap ko kanina.

Sinabi ni Jordan kay Chloe, “Chloe, tuturuan kita ng unang chord. Maaaring mahirap, ngunit ito ay napakaespesyal.” Tumingin si Chloe kay Jordan na may matalim na tingin sa mga mata. "Hindi ako nag-aalala na baka mahirap." Idiniin ni Jordan ang kanyang kanang kamay sa mga susi para ipakita, at tumunog ang tunog ng isang Fmaj7 chord.

Acting ng hindi marunong mag-guitara. “Yung chords naman niya ay Em, C9, G at D. Led yung intro pero saka ko na ituturo sayo kapag marunong ka na.” Dugtong niya saka lumapit sa akin at nawala ang konting gap na meron sa aming dalawa. Hindi ko namalayan na unti-unting tumatayo ang balahibo ko sa batok. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit kinikilabotan ako kapag ganito siya kalapit sa akin. Ang weird..

nangigigil at walang kangiti-ngiting sabi ni Laura kay Tamara nang makalapit. Tumawa lang si Tamara na noon ay hawak na ang violin na pangalawa nitong instrumento. Naupo si Laura sa harap ng piano. Ilang sandaling tinitigan niya ang mga keys bago muling tumingin kay Tamara. Tumango ang kaibigan niya bago at nagsimulang tumugtog. Hindi na nila kailangang mag-usap kung ano ang tutugtugin. They played together many times in the past at laging ang mga masterpiece ni Franz Liszt ang tinutugtog nila.