Sa tabi ng sumisiklab na araw, naiisip ko ang mga alaala na naiwan ng nakaraan. Ang bawat detalye ay naglalaro sa isip ko, tila isang walang katapusang reel ng mga pagkikita, tawanan, at masakit na sandali. Sa mga panahong ganito, naisip ko ang halaga ng pag-alis sa mga alaala. Magaling na may mga alaala tayo, pero parang bampira sila – kumakain ng enerhiya kung hahayaan lang natin. Ang unang hakbang sa pag-move on ay ang pagtanggap sa sitwasyon. Isa itong napakalaking hakbang. Kailangan kong sabihin sa sarili ko na okay lang na magsimula muli, kahit na mahirap.
Pagkatapos, ano ang ibang paraan upang ituwid ang aking mental na kalagayan? Sinasaliksik ko ang mga bagong hilig at libangan upang ma-divert ang aking atensyon. Bumuhos ako sa mga paborito kong anime tulad ng 'Attack on Titan' at 'My Hero Academia' na nagbigay inspirasyon sa akin na lumaban at magpatuloy. Aking natutunan na ang pagpapalit ng mga tanawin at aktibidad ay kailangan upang maalis ang nakababahalang mga alaala. Makakabuti rin na magsulat sa journal. Sa simpleng pagsusulat, nabubuo ang aking mga saloobin, and unti-unti, nababawasan ang bigat ng mga alaala. Ngayon, mas nakatuon ako sa bawat pagkakataon na hatid ng bagong araw.
Minsan, napagtanto ko na ang mga alaala ay bahagi ng ating kwento, pero hindi ito ang magiging huli. Bawat araw ay isang bagong pagsisimula, kaya't di na ako bumabalik sa nakaraan. Sa bawat hakbang na ginagawa ko, parang mas lumalalim ang aking pagkakaalam sa sarili at mas nagiging matatag ako bilang tao.