Novel & Cerita Mi Corazón

Tanging sigaw ng puso't isipan ko. I love you!

Biglang parang tinambol ang puso ko nang mabasa ko ang kapirasong papel na naroon. "You may be out of my sight... But never out of my mind.. I miss you!" Tristan, Awtomatikong gumuhit ang ngiti sa aking mga labi habang paulit-ulit na binabasa ang nakasulat sa card. Pilitin ko mang supilin ang kilig na nararamdaman ko ay hindi ko nagawa. Aminado akong kinilig ako sa pabulaklak ni Tristan pero mas kinilig yata ako sa notes na nakasulat doon.

Ramdam ko ang mainit niyang hininga na dumadapo sa mukha ko. And my heart, it beats so fast... again. Hindi. Hindi pwede. Hindi ako pwedeng mahulog sa kaniya.

Asik niya. "I just... I missed you. Can you blame me?" He softly uttered. "You kept ignoring me for five minutes now. I can't hardly believe you could do that to me. Você machucou meu coração." (You hurt my heart.) Himig naninibugho ito and this time, sobrang convincing ng drama nito. Mukhang totoo.

Kumirot ang puso ko na kinaiwas ko na lang ng tingin. ****** LMCD22

"Can you hear my heart beat?" Hindi ako umuimik o sumagot. Pakiramdam ko iniwan na rin ako ng boses ko. For once, I let my heart do what it really wants. Hindi ko napigilan ikumpara si Carriuz kay Argo. Argo has an effect on me whenever he touches me or kisses me but this kind of feeling I have with Carriuz simple touch? Hindi ko sa kaniya naramdaman. Carriuz touch can make my heart stumble and fall. Sumasakit ang puso ko dahil sa malakas na pagkabog nito. I feel secure and comfortable just by Carriuz hugging me right now and I've never felt this to Argo. Argo. Napapikit ako nang maalala si Argo at mas humigpit pa ang yakap ko kay Carriuz. I'm sorry, Argo. But just this once, I want to give

Hindi ko akalain na ito ang pinakamasakit na tuldok na isusulat sa atin ng tadhana, ang tuldok na siya pa lang tatapos sa lahat ng saya. Ngunit kung nasaan ka man ngayon nais kong malaman mo mananatiling ikaw ang ititibok nitong puso ko umabot man ako sa dulo ng walang hanggan, ikaw lang ang mamahalin ko ng ganito," luhaan kong sambit. "YOU ARE ALWAYS BE MY BELOVED, CORAZON." —Wakas—

Isla’s POV Hindi ako agad umuwi. Naglakad lang ako palabas ng Pier 9, hinayaan ang malamig na hangin ng dagat na hampasin ang mukha ko, parang gusto nitong burahin ang bigat sa dibdib ko. Pero kahit ilang hakbang pa ang gawin ko, isang pangalan lang ang paulit-ulit sa isip ko. Sebastian Romano.

Hindi pa naman niya ito binabasted pero bakit ganito na ang lumalabas sa bibig nito? “Kung matatawag mang katangahan `to, Jane, `yon na siguro ang itatawag ko sa sarili ko. `Cause the moment I fell for you sa maikling panahong pagkakasama natin, saka naman nawala ang dati mong pagtingin.” Ngumiti ito nang pagak. “I know how you felt for me before. It’s obvious, anyway. Pero pilit ko lang inignora dahil nga ayaw ko ng simple at inosenteng babae noon.” Jester held her face at pinakatitigan siya sa mga mata—matagal—na waring iyon na ang kahuli-hulihan nilang pagkikita. “I know who owns your heart.”

Luha sa mata, puso sa dibdib, ngunit may maliit na apoy pa rin sa loob ko mahal ko talaga si Matteo and thats the worst thing I might end up sacrificing my happiness para lang sa kanya ---