Conversation Story

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

"The Rossi family doesn't need a Don. We just need a Donna." As the only heiress of the Rossi family, this was the law that I had set when I received the Browning pistol—a pistol that resembles the ultimate authority in the Rossi family—from my Papa when he was on his deathbed. But three years ago, the police relentlessly investigated the money laundering business that my fiance, Lorenzo Moretti, was in charge of. If that business were to get exposed, the Rossi family's hundred-year-old legacy would be ruined. In order to protect my family's legacy and to allow Lorenzo to continue legalizing my family's businesses, I decided to become the scapegoat for all the crimes. On the rainy night of my arrest, I personally handed the pistol over to Lorenzo. "Protect my family for me before my return." This gave Lorenzo legitimate authority to run my family. He used the pistol to purge my subordinates and take over the family business. He even broke my law by announcing to the public that he'd become the next Don soon. An invitation with golden borders is soon leaked from the family's inner circle. Lorenzo's and another woman's names are printed on the cover. During a visit, my private lawyer says mockingly, "If you don't get out of prison now, the Rossi family might take on another man's last name for real." I just sneer in response. After that, I get bailed out of jail in advance and return home to celebrate Lorenzo's "funeral". But no matter how many times I scan my iris at the biometric scanner in the estate, the result always comes out wrong. A young woman, who's toying with the pistol, opens the door at that moment. The contempt and disdain in her eyes are plain to see. "Where the hell did a crazy woman like you come from? You came to the wrong place. This is my private turf, you know."

After returning home from a flight, I realize that my bottle of hair conditioner has run out in the bathroom. The thing is, my husband, Carlos Zappa, doesn't use hair conditioner at all. Seeing Carlos through the frosted glass, I decide to probe him for answers. "Did any guests stay over lately? Or have you started doing hair care?" Carlos flips through the documents, which are stamped with the Zappa family crest, impatiently at my questions. "Maybe a maid accidentally toppled the bottle over when she was cleaning the bathroom. Also, why are you annoying me with such minuscule matters?" When I put on the bathrobe, I feel a ticklish sensation coming from the collar. As soon as I look down, I notice a strand of dried yellow hair being entangled in the collar. The moment the steam dissipates, I see two pairs of intertwining handprints on the bathroom's glass door. I never thought that my home would grow this popular during my one-week trip away from home. I've been married to Carlos for three years, and yet this is my first time finding out that he's actually this wild in bed. So, I secretly text my father, the Don of the Carozza family. "Dad, Carlos has cheated on me. Does the bet we made three years ago still count?"

Susan Miller, my father's caretaker, often complains that the supplements keep running out. The wild kingroots that are worth 500 thousand dollars are completely used up even though Susan has only made soup with them twice in a row. As I filter through the medicinal residue with a frown on my face, Susan sinks down to her knees and begins slapping herself. "They must have melted in the soup because of my lack of attention! Please dock my pay, Ms. Lawson, but please don't fire me!" But that night, I come across a post uploaded by Susan's son, Roman Cox, on Instagram. "Hi everyone! Today, I'm challenging myself to eat two wild kingroots in one go!" When I see Roman picking up a familiar-lookng giftbox, I feel my temper flaring instantly. Then, I order a packet of potent aphrodisiacs meant for animals on the spot. It turns out that Roman intends to chug down my prized Romanee-Conti in the next episode of his stream. Well then, I'll let him have his feel of drinking something else!

Before the marking ceremony, Leon Parker crossed out his name on the Moonlight Tree. Then, he carved his brother Cillian Parker's name next to mine instead. A friend teased him, "Just because you lost a bet to Susie Burton, you're changing the name on the Moonlight Tree to Cillian's? Aren't you afraid Madison Lachlan will find out and lose it on you?" Leon replied lazily, "She nearly died for me once. Changing a name is nothing; she won't mind. I've already ruined her marking ceremony 52 times. What's one more? Besides, Cillian's leg is injured, and he's stuck in a wheelchair. No woman would ever want to be with him. Once Madison finds out, she'll come crawling back to me, and I'll still have the upper hand." I stood by the door, listening to every word of their conversation as my heart gradually turned cold. The Moonlight Tree was sacred to all werewolves. Every mated pair carved their names into it, symbolizing the Moon Goddess's blessing on their bond. Yet, Leon was treating something so sacred like it was a joke. I did not make a scene, just slipping away silently. On the day of the marking ceremony, Leon arrived at the venue to find no one there. He frantically called me. I stood in my white wedding dress, looking at my mate across from me. "My marking ceremony is about to start. Are you here to congratulate me on my big day?"

Everyone in the Rossi family knows that their Don, Giovanni Rossi, loves me, Rebecca Costa, more than anyone else. Ever since we got together, he has stopped attending any social events that involve other women. We promised to marry once he returns from negotiating a dangerous arms deal in Aelfana. He was supposed to come back a week before the wedding, but instead, he returned on the eve of the wedding with Rosa Bianchi, his stepsister, in his arms. Rosa was unconscious, and traces of intimacy were visible on her skin. Giovanni kneeled before me, his expression remorseful. "Rebecca… I was drugged. I never meant to betray you. When Rosa threw herself at me, I thought she was you." And I believed him. At least, I did until I overheard a conversation in the changing room backstage at our wedding. One of his men asks, in disbelief, "Did you really mistake her for Rebecca?" "I did for the first night. But for the rest of the week… well, a man ought to have his bit of freedom before getting married." My fingers clench around my phone. In my inbox sits an unopened message—a marriage invitation from Angelo Calavaro, the most enigmatic Don in southern Ilya's underworld. I know what I have to do.

ลูกสาวมาเฟีย มาเจอกับ มาเฟียเจ้าของคลังเหล้า ไวน์ นำเข้าที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย เมื่อสาวชอบดื่ม เจอกับเจ้าของคลังเหล้าความเมามันส์จึงเริ่มต้นขึ้น