Crush Mo Ba Ako Novels & Stories

"Dear Diary," Tama ba ang ginagawa ko? Umiwas ako buong maghapon para hindi makita ang taong iyon, dahil sa sakit na naramdaman ko kagabi ay natakot akong muling maramdaman iyon. Biniro ako ng crush ko kanina pero hindi ako kinilig, hindi ako napangiti. Bakit ganon hindi katulad dati na isang tingin palang para na akong mahihimatay. Sabi ng kaibigan ko kanina siguro daw iba na ang crush ko kaya ganon. Ibig bang sabihin may crush na ako kay Enemy? Kaya ba ako naiinis dun sa babae kahapon at kaya ba ako nasaktan at umiyak kagabi? Ano ba itong nararamdaman ko, bata pa ako para sa mga ganitong bagay kaya siguro mas mabuting umiwas nalamang ako sa katangah*n kong ito."

Marunong naman ako magsinungaling pero kapag magulang ko ang kaharap ko ay kinakabahan ako. "Okay lang ang crush, normal iyan sa teenager. Mama mo nga hindi pa nireregla, crush na ako," dagdag pagbibiro pa ni papa na nakawala ng kaba ko dahil natawa ako. Nakatanggap naman ito ng sapak kay mama.

Malaki pa yata ang okra ng middle east sa kanya. Message mo sa crush mo, seguro naman meron ka non? "Alam mo, sa dami mong tanong yan lang ang nagustuhan ko. Syempre meron, yan paba mawawala. Magsusulat na ako ha, tama na ang madaming tanong. Okay! Natutulig na tainga ko saiyo eh. "Dear Crush,

Kumaway na lang ako sa kanila niyakap nila ako nang maka-lapit sila sa akin. "Kamusta na kayo?" tanong ko naman sa mga kaibigan ng kapatid ko. Nag-kwento sila sa amin tumatawa na lang ako sa mga sinasabi nila sa amin. "Huwag ka maniniwala sa kanila, ate..." angal ng kapatid ko tumawa na lang kami nang makitang naka-simangot na ang mukha nito. "Okay lang 'yan crush mo lang naman ganyan ako noon hindi ko sasabihin kay daddy," aniko na lang sa kapatid ko.

mayabang pang turan niya habang nakangisi. Sa pagkakataong ito, ako naman ang ngumisi sa sinabi niya. "Bakit? Sa tingin mo ba, nanalo ka na, Krishna?" sarkastikong tanong ko. Pasimple kong pinasadahan ng tingin ang postura ni Krishna. Marunong itong humawak ng baril, base na rin sa porma ng kamay nito at siko. Napatunayan kong magaling din siyang makipaglaban dahil sa palitan namin kanina ng mga suntok at sipa. Sa tingin ko ay isa siya sa mahuhusay na tauhan ng mga Montemayor.

gigil kong sabi at sinamaan siya ng tingin. "May ipagyayabang naman kasi kaya nagyayabang. Ikaw, meron ka ba? Hindi ka ika-crush back ng crush mo HAHAHA!" pang-aasar niya. Oo, alam kong hindi niya ako ika-crush back! Pagdiinan pa talaga?

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

Sigaw ng isip niya. Kahit anong mangyari, magiging akin ka! Hindi ako papayag na mapunta ka sa iba. Isang pag asa ang halik na yun. Baka crush mo rin ako. Ang saya ko talaga . Kinisss ako ni crush! kiniss ako ni crush!

Tumango at ngumiti lang ako sa kanya. "Crush mo?" Tanong ni Ate Maribel na may halong panunukso. Nanlalaki ang mga mata kong umiling sa kanya. "Ay hindi po, Ate. Bata pa po ako, bawal." Mabilis kong tanggi. "Weee? Sino may sabi? Crush lang naman. Tsaka di ka ba nagwa-gwapuhan sa mga apo ni Ma'am?" Ano ba ang basehan para masabing gwapo at crush ang isang tao?

Maging ang magandang mala abo na mata niya ay naging itim bigla. I cleared my thoat. Bumaba ako sa couch para pantayan ang mga titig ni Hendrix sa akin. Aaminin ko na hindi ko nagustuhan ang nasabi niya sa 'kin, dahil alam kong hindi naman ako gano'n. This is my ultimate crush first message, malamang ay magdiriwang ako sa saya at kilig!