Crying In Korean Mga Nobela at Kwento

I blink my eyes to remove my tears, but the more I do it the more tears are falling. "Daddy stop crying." My son who is also beside me is calming me down. Punong-puno ng luha ang mga mata ko. People are crying with me too. I couldn't hold back my tears anymore, I'm crying but this time this is tears of joy. You and I We belong in each other's arms There can be no other love Now, I know we can have it all Forever

Unrequitted love really sucks? It's too painful to the point that I can't do anything! Inis kong pinunasan ang mukha ko dahil basang-basa na pala ng luha. My shoulder is now shaking... turning upside down so I tried to calm myself but my body didn't want! "Stop crying!" His voice thundered. I just can't help it! Ang heartless mo talaga! Hindi ako nakinig sa kaniya. My tears is now rolling on my cheeks like there's no tommorrow.

Nagbadyang tumulo ang mga luha ko, pero, pilit ko itong pinupuksa dahil ayoko kong makita nila akong mahina. Niyakap niya naman ako. “Alam ko ang nararamdaman mo. Ginagawa lamang natin ito para sa minamahal natin kaya ilabas mo lamang ito nang ilabas upang gumaan ang bigat na nararamdaman mo,” pagpapagaan niya nang loob ko. “Umiyak ka lang nang umiyak. Sometimes, crying serves as rainy clouds that tends to attack when they feel the weight because of the water who evaporated from the ground.”

Humikbi ako dahil sa sobrang bigat ng nararamdaman at mabilis na pinunasan ang luha. "Are you crying?" Mabilis akong umiling at tinuyo ang luha sa mga mata. Huminga rin ako ng malalim at handa nang harapin siya nang maramdaman ko siya sa tabi ko. "Ririka," tawag niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit dahil do'n ay tumulo na naman ang luha ko. Mabilis kong tinakpan ang mukha at pinigilan ang paghikbi. "S-sorry. Okay lang ako."