Crying In Korean Novels & Stories

I could hear her frustration while crying. Sa tingin ko'y sobrang bigat ng pinagdaraanan nito. Bahagya akong sumilip sa bintana at pansin ko ang dalawa na nasa may silya malapit sa may pool. Nakatayo si Kendric habang sapo ang dalawang pisngi ni Yoona na siyang walang patid sa pag-iyak. Huminga ako ng malalim nang yumuko ito upang tungkian ni Kendric ng halik sa mga labi ang asawa.

"I love you... I don't know how and when it started exactly but I am certain about it. Mahal na mahal kita, and Im sorry... for all the pain I've caused you. I know I can't turn back the time anymore, but I want to make you happy," Tila hindi pa rin siya makapaniwalang tumingin sa akin. Ilang sandali ang ngumiti ito ng matamis kasabay ng pagtulo ng iilang butil ng luha sa kanyang mga mata. Napasimangot ako roon. Umiiyak na naman siya. Iyakin talaga. "Why are you crying?" Natawa ito. "These are tears of joy baby... Im so happy right now,"

Close your eyes Dry your tears 'Cause when nothing seems clear You'll be safe here Varen on one corner, stood still while seriously playing his guitar. He has no extra movements. Marahang pagsabay lamang ng katawan sa tugtog. He didn't need to be extra though. Kahit na pirmi lamang siyang nakatayo't tumutugtog ng gitara ay malakas pa rin ang dating niya. Jung Jaewon's fringe often falls off his forehead with his soft head bangs. The stud on his ears shines with the dimmed lights on the stage. I could hear a lot of girls cheering for that korean hottie.

Sandali rin lang ay umaliwalas na ang mukha nito at nang makita si Cevon na nakahawak sa kamay niya ay mas lumaki pa ang ngiti nito. Nang makababa ito ng hagdan ay agad itong lumapit sa kanila at yumakap sa kanya. She wanted to cry in unexplained reason, it just that she miss her mom hugs. She hug her mother and started sobbing. "M-mommy ko!" She said between her sob. "Don't cry my baby, makakasama yan sa baby mo," Hinarap siya nito at ang mommy niya na mismo ang pumunas sa luha niya.

I can clearly hear it right behind my back. Napakuyom ako ng palad. I closed my eyes at kasabay non ang pagbagsak ng luha sa pisngi ko. I’m crying and I am literally holding back my sobs. Tumango lang ako while my tears kept rolling down my cheeks. Humarap ako sa kanya saka ngumiti ng pilit. “S-Sige nga, kung naaalala mo na ako, sino ako sa buhay mo, Maximo?”

Niyakap niya ulit ako ng mahigpit pero habang ako mas lalo akong naiyak "shh..i'm sorry" pinunasan ni Kiel ang luha kong patuloy sa pag agos. Kahit anong punas niya sa luha ko ay umaagos parin. "kong noon nasisiyahan akong umiyak ka pero ngayon para akong pinapatay sam so please stop crying.." bulong nito. Umiling ako at mas lalong naiyak. Nagbara ang lalamunan ko at hindi ako makapag salita. Hinalikan ni kiel ang noo ko bago ito umatras ng dalawang beses. Kumunot ang noo.

Kinurap–kurap niya ang mga mata para patunayan sa batang musmos na napasukan lamang ng kung ano ang mga mata niya. “I thought you were crying tita, palagi ka kasing umiiyak since you got here. Mommy told me once, if someone is crying it means he/she’s in pain.” Inosenting saad nito. “Are you in pain tita, Danna?” Dagdag pa nito na tiningala siya.

"Please Trish...... pakiusap. Don't tell me lie this time please" Pagmamakaawa ni Jeon at tumingin sa sugatang babae. Itinaas ng babae ang kanyang kamay at hinawakan ang kanyang mukha at nagsalita. "I LOVE YOU, I'M SO SORRY" in an almost gasping tone. Jeon greeted his teeth. He is mad but can’t help but cry. This woman, she is so precious to her. BUT WHY? WHY TRISH WHY?

Kuya cursed a lot of times seeing me cry like a baby but I can't help myself to stop. "I'm sorry…I'm sorry," I sobbed and he hugged me. "Stop crying or I'll book your flight back to Ohio tomorrow," he said. Why am I crying? I'm fine with him having a girlfriend! I'm fine with him getting married to someone! I'm fine! Pero bakit ang sakit? Bakit nasasaktan ako ng sobra?

“You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’” “Chu… chuwe… chuweyo?” seryoso kong sinubukan, pero mali-mali pa rin. Napailing siya, natatawa. “Close enough.” Grabe naman kasi bakit ang hirap matuto ng Korean. Pagkapasok namin sa women's section ay napanganga na lang ako sa magagandang mga kasuotan na nakikita ko. Ang iba ay nakita ko sa ilang K-drama na napanood ko.