Crying Images Mga Nobela at Kwento

Mayroon siyang tiningnan na lalaki at nagbigay na ng kaniyang pahiwatig. Bahagyang dumilim ang paligid at nag-flash na ang isang video sa screen. Lahat ng tao ay nakatutok doon. Sa paglipas ng ilang minuto ay hindi namamalayan ni Jade na tumutulo na ang kaniyang luha. She was crying silently because of the videos that she was seeing. Ipinapakita nito ang simula ng pagkakilala nilang dalawa, naroon ang magkayakap na larawan ng batang Allyn at Aga.

naiinis pa niyang ani. Pinilit kong pigilan ang luha ko pero tuloy tuloy parin eh. Lumunok pa ako dahil nanunuyot ang lalamunan ko kasi umiiyak ako ng walang boses. I don't see Grey but I can hear that he's tsking. Ramdam ko rin ang pagbuntong hininga niya na magpapasensiya. "Oh fuck!" Naubos na ang pasensiya ni Grey. "Stop fucking crying! and retrieve the photos in your recent deleted section! You really fucking annoy me!"

Totoo ang mga ngiti niya na tila proud na proud sa mga nakakamit ko. "Hello Love!..." Hindi ko na napigilang mapahagulgol ng muli maalala ang sinabi ni Cynthia sa akin sa ospital. Halos manakip ang dibdib ko dahil sa konsensyang nararamdaman habang pinag mamasdan ang mga litrato namin. "Fuck! Love, what happened? Why are you crying?"

Laman noon ay ilang mga litrato ng dating nobyo, may kasama itong isang magandang dalaga, halatang masayang-masaya ang dalawa sa mga kuha dahil sa tamis ng ngiti ng mga ito. Ganoon na lamang ang paninikip ng kanyang dibdib habang pinagmamasdan ang mangilan-ngilan litrato na magkaakap ang mga ito at naghahalikan. Napalunok na lang siya dahil paninikip ng kanyang dibdib at tila pagtusok doon, huminga siya ng malalim para pigilan ang nagbabadyang mga luha, habang iniisa-isa ang bawat litrato na naroon.

Kahit medyo malayo ang kuha, maliwanag na maliwanag na si Analyn ang babae. Patuloy niyang binuklat ng binuklat bawat larawan kahit masakit sa dibdib niya. Hindi na namalayan ni Anthony na panay na pala ang pagtulo ng mga luha niya. Ni hindi na niya maalala kung kailan ba siya nagsimulang umiyak at kung gaano katagal na ba siyang umiiyak. Namalayan na lang niya na halos hindi na niya makita ang mga nasa picture dahil sa panlalabo na ng mga mata dahil sa luha.

Kasama nito ang isang crying emoji. At nang matanggap ni Alice ang mensahe, napatigil siya dahil hindi niya alam ang ibig sabihin ng mensaheng iyon.

But when I saw who it was I panicked. "Ahhhh!" I shouted. Mas lalong sumakit ang ulo ko. That's the reason why he stepped back. Si Greg na lang ang nakahawak sa akin ngayon. Ang daming mga larawan na pumapasok sa utak ko pero wala akong maintindihan. Nakakalito. Ang sakit-sakit sa ulo. "No, no, no, no," I said when I saw myself crying inside my head again. Why am I always crying?

Alam kung hindi magiging madali ang lahat sa akin pero kakayanin ko, para sa anak ko. Kinuha ko na ang mga gamit ko at mga importanteng dokumento na kailangan ko sa pag alis, ayaw ko ng madali ng marami at bibili na lang ako. Ayaw ko naman pagurin ang sarili ko. Nang maayos ko na ang lahat ay naupo ako sa kama, inilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng kwarto. Sobrang ma mimiss ko ang silid na ito dahil ito ang pahingaan namin at marami kaming mga memories na magkasama dito. Napadpad ang tingin ko sa litrato na nakasabit sa dingding, kuha namin 'yon ng ikinasal kami. Parehong malapad ang ngiti at halatang mahal talaga namin ang isa't isa.

Napaupo ako sa kama habang hinihilot ang sintido. Different images appeared on my mind. Ngunit kagaya lang din ito ng mga nagdaan, a woman is crying while begging for someone. Nakaluhod pa ito habang nagmamakaawa sa isang bulto ng lalaki. Everything is blurry kaya hindi ko rin sila mamukhaan.

Isang butil ng luha ang kumawala at dahan-dahang tumulo pababa. “There’s nothing wrong with crying. It just means you still care enough to see them as family. It shows how kind-hearted you are, and that they’ve let you down but you never have to blame yourself for their mistakes.” Isa-isang pumatak ang mga luha mula sa mga mata ni Mallory. Tumingin siya kay Theodore, malabo man ang kanyang paningin dahil sa pag-iyak, naramdaman niya ang bigat sa kanyang dibdib na unti-unting gumagaan.