Crying In Korean Novels & Stories

Isa ito sa malaking problema ko dito, dahil marami ang nagtatangka na pagsamantalahan ako. Base sa ekspresyon ng mukha ng lalaki sa aking harapan ay halatang nahihirapan na itong huminga. “Naega ileohge daedamhage naleul chaj-aol salam-i iss-eul jul-eun mollass-eo. neoege neoleul jug-il salam-i nugu-inji allyeojugo sip-eoss-eo. Kim Song-I.” (I never thought someone would come to me so boldly. I wanted to let you know who is going to kill you. “It’s Kim Song -I.)

Hindi ko sya hinarap dahil hindi ko kakayaning makita sya, mas lalo ko lang sisisihin ang sarili ko. "Fuck, why are you crying?!"

At kung gano’n… siguro, sulit naman. Isang patak ng luha ang nahulog. Direktang bumagsak sa likod ng kamay ni Kyro. Napatingin si Kyro. Una niyang beses na makita si Vaiana na ganito kahina. Basa ang mga mata nito. “Why are you crying? Does it hurt?” tanong ni Kyro, puno ng pag-aalala. Napailing si Vaiana. Ramdam niya ang bigat ng damdamin sa puso niya. “Hindi… Medyo masakit lang ang mata ko. Sorry, Mr. de Vera. Hindi na mauulit.”

Binuksan ko ang profile account at bumulaga ang posted na korean language. T*****r posted 사랑하고, 상처받고, 다시 사랑하고... 그곳을 떠난 누군가를. (Loving, hurt and loving again... to someone away from the place.) T*****r posted 나는 사랑에 빠졌었고, 과거에 상처받았었고, 꿈에서 누군가를 사랑했다는 것을 보여줬어요.

Dera didn’t know whether to laugh or cry. Eventually she did both a little. “Ano ba ‘yan,” she whispered emotionally while hugging her daughter tighter, “too smart naman.” Deya simply cuddled closer against her. Then softly in the gentle honest way only children could speak. “You don’t need fake smile here.” And that… that nearly broke the entire room emotionally. Lora immediately turned around dramatically. “PUTANGINA I’M CRYING.” “You’re always crying,” Ji Lian muttered quietly though his own voice sounded softer now too.

F-ck! Napansin niya ang mga luha sa gilid ng mga mata nito. Nakatitig lang ito sa kanya. Hinapit niya ito sa bewang palapit sa kanyang katawan. Bumaba ang tingin niya sa tila naiinis nitong mga labi. H******n niya ang mga luha nito. He licked her tears. At saka bumulong ng paulit-ulit na nagsasabing sorry.

Sobrang thankful sya na mahal sya nang binata "Thankyou, thankyou" naiiyak na saad nalang ni Irish, natataranta naman si Lucas dahil biglaan etong umiyak. He hates it when she cries, natataranta sya "H-hey honey, stop crying" natatarantang saad ni Lucas habang pinupunasan ang mukha ni Irish gamit ang panyo na kinuha neto sa buksa nya, he never expected na magagamit nya ang panyo nya sa gantong situation "Sorry, baby stop crying na please and Don't say Thank you" pag aalo ni Lucas sa asawa "I'm wrong, tahan na" saad neto sabay marahang punas ulit sa mukha neto "Why are you sorry" umiiyak na saad ni Irish na pilit kinakalma ang sarili. Ngayon lang nagsisink in lahat sakanya, she's overwhelmed

Humikbi ako dahil sa sobrang bigat ng nararamdaman at mabilis na pinunasan ang luha. "Are you crying?" Mabilis akong umiling at tinuyo ang luha sa mga mata. Huminga rin ako ng malalim at handa nang harapin siya nang maramdaman ko siya sa tabi ko. "Ririka," tawag niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit dahil do'n ay tumulo na naman ang luha ko. Mabilis kong tinakpan ang mukha at pinigilan ang paghikbi. "S-sorry. Okay lang ako."

* ( Flash back ) * " Hey why are you crying?"napatingala Ako ng my batang babae Ang nakatayo sa harapan ko." Here oh gamitin mo muna Ang panyo ko "sabay abot nito sakin ng puting panyo agad ko namang ipinunas ito sa luha ko." Thank you" nagpupunas luha na Saad ko.