Damn Emma Novels & Stories

singhal ni Emma kay Ryan. Nagkibit balikat si Ryan. “Tita Emma, bilib na ako sa chick na ito. Marami siyang flaws. Siya ay walang kultura, hindi nagbibihis, bulgar, at mukhang baliw. Di hamak na mas matikas ka kaysa sa kanya, ngunit sapat na ang nakita kong matikas na mga chick. Mas gusto ko lang yung kagaya ni Ruth ngayon. Hindi ko siya makontrol. Kapag nakontrol ko na siya, iiyak siya at tatakbo palayo. Hindi ko siya makakasama kahit na sinubukan ko ng isang buwan."

pananakot ni Emma kay Tj. "Ba-bakit? masama ba?" "Ayaw niyang sinasabi 'yon, hala ka.." nakaturo pa ang kamay nito sa itaas habang ginagalaw. "Huwag ka ngang ganiyan, Emma. Tinatakot mo si Kuya Liam e." singit ni Aki. "Epal 'to! walang basagan ng trip." inis na sagot ni Emma sa kaniya. Napatingin kami kay Tj na tinusok tusok na ang beef na nasa harapan niya. Mukha ngang hindi niya nagustuhan ang tanong ni Liam.

Ano ba ang pangarap nito na sana ay kasama siya? “Damn!” Emmanuel cussed in frustration. Siya si Emmanuel Montecarlo pero bakit ba namomoblema siya ngayon? Niyaya lamang niya si Lianna na lumabas dahil masyado itong malungkot ngunit bakit conscious na siya masyado? Ano ba ang dapat niyang gawin?

Lahat sila ay masama, puno ng sakit at paghihirap. “Gosh, isa kang walang utang na loob na babae. Alam mo ba kung gaano karaming tao ang papatay para magkaroon ng buhay na pinangunahan mo?" Tanong ni Emma, ​​nginisian ako sa direksyon ko.

Masayang sabi sakin ni Emma kaya napatawa ako. "Naku Emma matagal ko ng alam yan! Hindi mo na kailangang sabihin." Sabi ko dito kaya tumawa sila ni manang delia. "Naku ma'am hindi ko alam na may ganito ka palang side." Natatawang sabi ni Emma kaya napangiti na din ako. "By the way. What do you mean when you said about dark and artemis?" Tanong ko kaya kinikilig naman itong nagtitili.

Diretso niyang sagot. “What?” hindi makapaniwalang wika ni Emma. Napatayo pa siya dahil hindi niya magawang isipin na magagawa ito ng kaniyang anak. “Hindi mo kilala ang ama ng dinadala mo? Ni-grape ka ba? Tell me the truth, Ayesha Martin!”

Sa maikling segundo, hindi makapagsalita si Diana. Namatay ang ina ni Emma sa isang kakila-kilabot na aksidente mga taon na ang nakalipas, nang hindi pa siya sapat ang edad upang maunawaan ang kahulugan ng kamatayan. Ang alam lang niya noon ay umalis ang ina papunta sa isang lugar na hindi niya masundan. Mula nang araw na iyon, lumaki si Emma na napapaligiran ng pagmamahal, oo, pero wala ang malambot, matatag na presensya ng isang ina.

Ilang sandali pa dumating si emma na merong dalang meryenda na utos ni mommy kani kanina lang. Nagtagal ulit ang paningin ko sa pangalang samantha. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Ibaiba ang pakiramdam ko. Hindi ko lang mawari kong ano ano. Inalis ko ang paningin doon at tumingin sa relo ko dahil hanggang ngaun hindi pa dumadating. Huminga ako ng malalim. "excuse maam/sir parating na po sila." Anunsyo ni emma.

Hindi niya alam kong ano bang nangyari sa lalaki, pero ang tanging mahalaga sa kaniya ay ang nararamdaman niya sa lalaki. Matyaga niyang binantayan ito buong mag damag hanggang sa lamunin siya ng antok. Nagulat na lamang siya ng magising kinabukasan at naka mulat na ito. "Gising ka na pala kuya pogi. Ano pong gusto niyo, nagugutom po ba kayo?" tanong ni Emma. "H...Hindi, sino ka at anong ginagawa ko dito? Nasaan si Chynna?"

Cloud's words were true. "Why didn't she...tell me?" wala sa sarili kong tanong. Mabilis akong napaangat ng tingin nang malakas na tumawa si Freya. "Really, Yael? Do you really think Emma is stupid to choose you over her mom? C'mon, Yael! Gumising ka nga! Hindi naman ganon katanga si Emma para hintayin pang matapos 'yung pagko-comflirt mo sa ex mo. She won't wait for your stupid excuses again because her mom is dying! Akala mo ba hihintayin ka niya kahit na halos mamatay na 'yung mommy niya? HAHAHAHAHA! Wake up, you dumbass!"