Warrior Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

Isa siyang heneral. May inilabas si Nico na mahabang alulod at itinapat iyon sa kaniyang bibig. “Heneral.” bulyaw ng malakas na tinig ni Nico. Agad napaatras ang heneral, pati na ang mga kawal sa likod niya. “Hindi kami papayag na gamitin ng huwad n’yong imperyo ang mga laruan k- namin para labanan ang mga Ravante!” muntik nang nadulas si Nico doon!

wika ng isang lalaki na nakasuot ng tuxedo sabay taas ng hawak nitong goblet na may lamang wine. Kahit matanda na ito ay makikita sa kaniyang mukha ang taglay niyang kaguwapuhan no'ng kabataan niya pa. Malawak ang ngiti nito habang nakikipagkamay sa kaniyang mga bisita. "'Yan si Mr. Robert Montenegro. Matanda na siya pero guwapo pa rin 'no?" parang dalagang kinikilig na sabi ni Maribel.

"Dahil sa pagka-warfreak mo, I am now the one carrying the trouble you made!" Panay ang hilot ni Michael sa bridge ng kaniyang ilong dahil sa konsumisyon sa kapatid na si Maricar. Pinagbintangan nito ang kanilang katulong na magnanakaw kahit na wala naman itong proweba.

Sa iba maaring tawagin siyang kasambahay o housekeeper, pero sa kanila isa siyang overall assistant ng pamilya. "Buksan ang pintuan! Narito ang tunay na may-ari ng bahay!" pasigaw na utos ni Vicente sa dalawang guwardiyang sumilip nang bigla itong lumabas para yakapin siya. Ang lalaking iyon ang katulong ng Lolo niya na magpalaki sa kanya. Maagang naulila si Lorenzo at naiwan siya sa pangangalaga ng Lolong si Don Leandro Villaverde, ang pinakamayaman sa buong Pilipinas at Asya at pangalawa sa buong mundo. "Hindi ako magtatagal. May ipapakiusap lang sana 'ko sa'yo."

tugon ko. Kasabay ng sagot ko ang malakas na tawa nito at pagkamot sa noo ng medyo bata na guard. Kumunot ang noo ko. "Panalo ako, bayad!" nakangising sabi ni Manong guard, kasabay ang paglahad ng kamay. Matapos kumunot ang ko ay nagsalubong ang mga kilay ko. Mga loko-loko din pala 'to. Nahilot ko pa ang noo ko. Anong trip ng dalawang 'to?

Crush ko pa lang naman si Kuya Cartier pero masakit konti ha! "Or whatever..." Umirap si Cha bago humarap sa babaeng nakakapit kay Cartier. "Just to clear our name, Miss. Kapatid ko ang lalaking 'yan at kaibigan ko ang kasama namin na parang kapatid na rin niya." Really? Parang kapatid din ako? Mukhang nagulat naman ang babaeng iyon sa sinabi ni Cha. "I'm sor—" "Hindi ako natanggap ng sorry galing sa mga warfreak na babae," umirap ito bago sila talikuran.

anito Napakasaya ko na pumayag si kuya Carding. Kapag may dumarating na lalaking kabataan ay inaalok namin ni Tintin. May mga tinext pa nga si tintin at nagbabakasakaling may mauto…. este pumayag. Bago magtanghali ay may nakita na kaming mga maglalaro. Kumpleto na ang team. “Bakeyn ga ho pinapausukan ninyo ng sigarilyo yang mga tandang?” boses ni Gigi.

Mamaya 'to sa akin. Napaayos ako ng tayo ng sumunod na pumasok ang ikalawang kaharian. May dala ulit silang flag na may Phoenix sa gitna. This time, sinabayan kong yumuko ni Garen. "Is that Garen? He looks so hot." "He grows taller for his age, I believe he is the same age as Loren?" "O my, that's Aareah? The murderer?"

Seryoso niyang saad. Parang ibang ibang warfreak ang nakikita ko ngayon, hindi yung warfreak na isip bata. Seryoso kung magsalita. “Go, fighting!” pagpapalakas niya sa akin ng tawagin na kaming lahat. Naglakad naman na ako sa pwesto ko katapat ng dalawa ko pang makakalaban. Humugot na ako ng malalim na hininga saka itinaas ang pana ko at diretsong tiningnan ang target.