Dandelion Knight Mga Nobela at Kwento

Ngunit malakas si Knight, hinawakan niya ng mahigpit ang dalawang kamay ng dalaga habang patuloy na hinahalik-halikan, sa labi, sa leeg, sa tainga and even on her breast. Sandaling tumigil si Knight at binitawan ang nagpupumiglas na dalaga, "What do you want? Do you want to die? Or let me ride on your top?" Hindi na kasagot ang dalaga. Patuloy lang ang pag-agos ng kan'yang luha. Puno ng takot ang nararamdaman niya. Napangiti ng malademonyo si Knight ng kumalma ang nanlalabang katawan ni Eleanor. 'Shit! she's heaven!'.

Sinenyasan naman niya ang dalawang knights atsaka siya bumaba sa trono niya at nag-umpisang maglakad palayo. Pero bago pa man makalapit kay Damien ang dalawang knights ay bigla namang nagsalita si Damien. “Ayoko…” madiin niyang sinambit ang salitang iyon at bigla na lang niyang inilabas ang wand niya. “Kakalabanin kita. At kapag natalo kita, ako na ang magiging tagapagmana!”

iwas niya ng tingin saka kumuha ng t-shirt at short at inabot sa nakatayong dalaga. Napabuntong hininga ang dalaga, nasapo niya ang ulo dahil parang unti-unti ng umeepekto ang drogang pinainom sa kanya ng walanghiyang mga sindikato. Dahan-dahan niyang inabot ang damit na pinahiram nito sa kanya. “Are you okay?” ume-echo sa pandinig niya ang boses ng binata. “A-are you single?” parang lasing na tanong ng babae kay Conrad.

The battle field finally ended, and the people is calm now. Sir William went closer to me and to Akeldama, he looked on how the Mercenary King held me like I was a jewel. "You know the mercenary king, princess Delaney?" I nod and Akeldama just smile to Sir William. "Greetings to the leader of the holy knight of Drivike, the hero." He bowed his head and smile to Sir William, but I don't know why William seems uneasy with the presence of Akeldama. Maybe they are not in good terms?

“Oo, kaya kong mag-isa, Raziel. Dapat pumunta ka na ngayon." Sa pagbabalik-tanaw sa kanya sa huling pagkakataon na may pag-aalinlangan sa mukha, umalis si Duke Raziel upang umarkila ng karwahe habang siya ay nanatili upang tumingin sa paligid. "Nakita mo na ba ang duchess? Siya ay may pulang buhok at berdeng mata." Narinig niyang tanong ng pamilyar na boses mula sa likuran niya. Paglingon niya, napabuntong-hininga siya nang makita niya ang dalawa sa kanyang family knights, sina Werner at Ramon.

A great knight of his time, the one who killed the Red Dragon, together with the mages, Clemson Knight and the King Levi, himself. “I heard he’s coming back now.” On the other side, ladies were also gossiping about this certain great knight. “Yep, my father confirmed it, when I asked him earlier.” Ngumisi ang babae at tinignan ang mga babae na nagsilapitan sa kaniya. “I heard that he’s also a good looking man, he’s tall, and his body built is to die for,” she gently said and move her eyebrows up and down. “OMG!” tili ng mga ito. Napatingin naman si Lucy sa mga babaeng biglang nagsigawan.

aniya pagkalabas ng kawal. “Well, para sa ’yo buwisit ako, sa kanila ako si Dammier Seldame, the Prince Knight in Shinning armor. Kaya ’wag ka ng magtaka. Tigilan muna rin ’yang pagiging bitter mo, Baldzhiers,” natatawang sagot naman nito. “Knight in Shinning armor? Gag*! Baka, Paging, stop killing. Wala kang tigil sa pagpigil ng mamamatay,” nang-uuyaw niyang wika.

Nagpatuloy sya sa pagsuri sa lalake at nanlaki ang mga mata nya ng makilala kung sino ito. Aiden Del Castillo

Kawawang nilalang. Oh siya. Tama na ang pagmamarites ko, baka ako pa ang susunod na mapag-initan ni Zach. "Umalis ka diyan!" Itinulak ni Denver si Thirdy. "Ako mo ba Leo, aatrasan kita! Ikaw ang nauna." "I was just supporting fact about your girl." "My point is, issue ito ni Gemini kaya bakit kailangang madamay si Hera."

She was still busy with them when a voice behind her said: 'Pardon me, fair lady, but it is MY doe you are trying to steal! 'Excuse me, good knight' answered Eglantine, hardly glancing at him, 'but it is MY doe that is tied up here! And if you wish for a proof of it, you can see if she knows me or not. Touch my heart. my little one' she continued, dropping on her knees. And the doe lifted up its fore-foot and laid it on her side. 'Now put your arms round my neck, and sigh.' And again the doe did as she was bid.