The Knight's Tale の小説・ストーリー

Binigyang diin ni Callan ang kanyang mga salita sa kanila, "Hindi ito tulad ng school brawl sa paaralan. Nabalitaan ko na ang mga malalakas na tao mula sa buong mundo ay nagbabalak na pumasok. Ito ay isang kritikal na sandali upang ipagtanggol ang dignidad ng mga martial artist ni Sol. Hindi natin kayang mawala. Bukod dito, ang gantimpala ay ang simbolo ng mga knight, ang Excalibur. Mayroon itong espesyal na lugar sa puso ng mga kabalyero at isang napakalakas na sandata. Dapat kang lumabas na matagumpay at ibalik ang Excalibur. "Ito ay usap-usapan na ang mga kabalyero ay dapat sumunod sa utos ng may-ari ng Excalibur. "Kung gayon, ang pagkakaroon ng Excalibur ay nangangahulugan na ikaw ang ma

Kasabay nito ang paglapit ng lalaki sa kaniya "Pumayag ba akong matapos tayo?" Seryosong tanong ni knight Napasinghap siya at kinuha itong pagkakataon ng lalaki upang hilain ang bewang niya at sunggaban siya ng halik, mabilis siyang nagwala upang kumawala kay Knight pero hindi ito nagalaw, he was stronger than her kaya kahit paglayo ng kaniyang mukha ay hindi niya nagawa, naka yakap na kasi ang kamay nito sa likuran ng kaniyang tenga! Sinubukan niyang sampalin at suntukin ang dibdib at balikat nito pero parang kagat lamang ng langgam iyon kay sa kaniya

Binuka ko iyong nanginginig kong labi dahil sa nagngingitngit na nararamdaman ko sa makapal na mukhang si Agnes. “Once upon a time there lived a young beautiful princess—so young and just a minor; just fifteen year-old—in her small abode. The young princess’ name is Karmine and she had a younger sister named Karine and no, unlike the other fairy tales, she doesn’t have a wicked step-mother and step-sisters nor a father who remarried but she had a useless mother—and again no, Princess Karmine’s mother is very much able but she’s nothing but a very beautiful Queen with a damn lazy ass and a goddamn selfish and a greedy attitude.” Tumaas lang ang kilay ko dahil hindi sila makapaniwalang lahat s

"Sige, tumawa ka mamaya kapag kaharap mo na si Denver." Bago pa ako nakaimik, isang pagtikhim ang nakakuha ng atensiyon ko. Awtomatiko kaming napalingon sa pinagmulan no'n. Bumungad sa amin ang lalaking Kasing tangkad ko. Nakasuot itong kulay asul na polo shirt at itim na pantalon. Nakahalukipkip ito at diretso ang tingin sa 'kin na para bang nakagawa ako ng isang kasalanan.

Ang pangalan nito ay Knight. Isang misteryosong tao, tatlo o apat na taon ang tanda kay Matthew. Bata pa lang ay palabas-masok na ng bansa. Madalang sa mga mga public occasion or party, kaya walang masyadong impormasyon tungkol sa kanya. Pero sa hanay ng mga mayayaman, siya’y itinuturing na magmama ng lahat ng ari-arian ng pamilya.

If I want them to be my punching bags, they will fight me. "A knight," Regal said, which made me turn and look at her. She was holding a paperweight of a horse and a knight, while looking at the painting in my office wall of a horse and a knight, too. "You love collecting knights and horses, Miss Novee?" she asked me with a smile. Actually, I am not. But when I saw something like art or whatever that represents a knight on a horse, I remember him. Nite. My once upon a time knight. I wonder where he is now. Is he married? How many kids does he have now?

Muli nitong iwinasiwas ang kanyang espada at tulad ng una ay nasangga ko ito. Bago nya pa ulit ako atakehin ay sinipa ko na sya sa kanyang sikmura dahilan upang mapaatras sya. Hmm. Tulad nung isa kanina, mahirap patumbahin ang knight na ito. Hindi katulad ng mga elites na ang hihina. Isang suntok at sipa lang tulog na agad ang mga yun. Ngunit ang mga knights na ito ay titibay ng katawan. Hindi man lang natumba kahit na malakas ang aking sipa.

mahabang paliwanag ko at lumabas na ako ng headquarters. Naabutan ko si Knight na nakikipag laro ng Chess kay Mordred. “Iba din talaga ang mga ‘yan ano?” Tanong ni Mordred. “Kung ano man ang alam niyo, manahimik kayo hayaan niyo siyang maka alam nito ng kusa.” Mahigpit kong bilin sa kanila. “Asa ka naman na mangialam kami d’yan? Parang nga tigre magalit mga ‘yan kaya de bale na..” sagot ni Knight sakin.

sambit ng isang knight. NANG malapit na kami sa palasyo ay hindi ko maiwasang mapanganga sa pagkamangha. The aerial view of Phantasm is breathtaking. Mas lalo pa itong gumanda nang mahawi ang mga ulap at tuluyan kong masilayan nang buo ang kaharian. Sa pinakadulo ay nakatayo ang napakagandang puting palasyo na gawa sa pinagsamang korales at puti ng itlog. "Bumaba na tayo," sambit ng knight at palangiting si Nile, ang captain ng unang hukbo. Ang kasama naman niya ay ang vice-captain ng unang hukbo na si Logan.

Katamtaman ang laki ng kan’yang katawan pero kahit nakaupo siya ay mahahalata na matangkad siyang lalaki. Tutok ang kan’yang mata sa daan. Mabilis niya akong tinapunan ng tingin bago ngumiti. Sigurado akong marami nang nabihag na babae ang ngiting iyon. “How about you?” Naipaliwanag na ni Knight ang tungkol sa peke niyang katauhan at alam kong ganoon din siya kaya hindi ko maintindihan kung bakit tinatanong niya pa.