Daphne Greek Mythology นิยาย & เรื่องราว

Di nagtagal, naiwan si Daphne sa malayo, at unti-unting naging isang munting anino na lang sa likuran. Tinitigan ni Daphne ang papalayong sasakyan ni Vincent nang may matinding panghihinayang. Bumagsak siya sa lupa, labis na napahiya, at hindi mapigilang humagulgol. Alam niyang tuluyan na niyang nawala si Vincent sa pagkakataong ito.

Sabi pa nito. Napatingin ako sa kaniya. "Talaga? Ano ba ang pangalan?" Tanong ko. Nagkibit balikat siya. "Hindi ko natanong pero ro'n sa coffee shop na 'yun nagt-trabaho ang tita niya sa part ng tatay niya. Basta hulaan mo nalang, kapag uri ng bulaklak 'yung pangalan ayon na 'yun." Napatango ako. Daphne is a kind of flower. Ang buong pamilya nila ay purong mga bulaklak ang pangalan maliban nalang sa side ng lola nila.

Agad na ngumiti si Charles at Rebecca nang makita siya. "Here she comes," sabi ni Rebecca sa lahat "Come here, Ms. Daphne," dagdag pa nito, at hinawakan ang kanyang kamay. "Everyone, I want you to meet Ms. Daphne. She will be our guest. She's Ms Hera bestfriend, so threat her right." "Yes, Madam" they all said in unison. "Welcome Ms. Daphne." Ipinakilala isa-isa sa kay Daphne ang lahat ng kasambahay, mula sa hardinero, driver, chambermaid, cooks, laundrywoman at butler.

"I know apo, kilala kita Daphne. Noong bata ka pa, halos sa amin ka lumaki. Dito ka tumatakbo sa akin kapag napapagalitan ka." Humagulhol naman ako. "P-pero sira na po ako. Kahit si L.A, galit siya sa akin." Tumayo si Lolo at nilapitan ako. "Ang Daphne na kilala ko ay matapang. Ang Daphne na kilala ko ay malakas. Ang Daphne na kilala ko, ay isang mapagmahal na anak." Lalo akong umiyak ng malakas. Siya lang ang kakampi ko. Ang Daddy Lo Zeus ko.

Nakita niya kung paano nito sulyapan ang binatang katabi niya pero pilit lamang niyang binalewala ýon dahil natural lang naman sa babae ang tumingin ng ganu’n kapag naggwa-gwapuhan sa isang lalaki. “I’m Daphne. Rhodly’s fiancée,” pakilala niya rito. Nakita niya kung papaano napaawang ang mga labi ni Angge sa hindi niya maintindihang dahilan. Naglipat-lipatan din ng tingin ang dalawang lalaking kasama nila, tingin na pakiramdam niya ay may kakaibang kahulugan pero pilit naman niya iyong binalewala. Alam niyang wala lang iyon, walang masamang kahulugan iyon.

Hanggang sa maganda nilang mundo'y hindi nawawalan ng diskriminasyon. "May apat na Nympa ang Dasos. At ito ay ang mga Dryades, o ang diwata ng kagubatan. Meliai, diwata ng kabundukan. Epimelides, ang diwata ng mga ligaw na hayop. At ang Anthousai, o ang diwata ng mga mga halamang namumulaklak."

Unti-unti niyang nilakasan ang kanyang pagnayo, pero hindi niya isinagad ng husto ang alaga niya sa loob, dahil sa haba nito, naisip niya na baka matamaan ang kanilang anak. “Ahhhh!!” Gigil na gigil na hinawakan ni Alex, ang isang dibdib ni Daphne, habang patuloy siyang bumayo mula sa likuran nito. Kahit anong pigil din ang gagawin niya sa kanyang sarili, para hindi pa sana siya lalabasan. Pero kusang namumuo ang puson niya, dahil na rin sa sarap ni Daphne.

Napatingin siya sa kanyang mga kamay nang hawakan ito ni Daphne. "I'm begging you. Please, stay away from him. Let him be with me. Let him stay at my side. Let him realize my worth and my love for him," umiiyak pa ring pakiusap ni Daphne kay Angge at ang puso ng dalaga ay lihim nang tadtad ng sakit. Gulong-gulo na rin ang isipan ni Angge kung ano ba talaga ang dapat niyang gagawin o sasabihin man lang.