Devotion In Tagalog Novels & Stories

F*ck! Patuloy lang ito sa pagpapaligaya sa akin at walang ibang lumalabas sa aking bibig kundi puro ungol at sarap na binibigay nito. Kaya kahit anong pigil ko sa kung ano man ang gustong sumabog sa aking puson ay hinayaan ko. And there I reach my climax but he didn't stop there. He stayed in my pussy savoring every drop of it. Ang basa kong kepyas ay hinagod ng kaniyang dila. Napakapit na lamang ako sa bedsheet ng kama sa tuwing natatamaan ang aking mani.

mayabang pang dagdag nito na ikinasama naman ng mukha niya. "Sino?" "Si Hezekiah Delgado," nakangising sagot ng kaibigan. Bakas rin sa mukha nito ang panunuduyo habang nakatingin sa kaniya. Mind reader talaga siguro 'tong hayop na 'to? "Kupal ka, bakit mo nasabi?" "I can see it in your eyes. Kahit singkit ka, kitang-kita ko'ng pagnanasa d'yan!" pang-aasar pa nito saka malakas na tumawa.

Biglang sabi ni Devon na ikinagulat ni Val. “Anong ibig mong sabihin?” Bago pa man sumagot si Devon ay biglang kumulog sa labas at napasigaw si Val at napayakap pa siya kay Devon. Agad naman siyang niyakap ng mahigpit ni Devon at isiniksik niya ang mukha sa dibdib nito. Alam ni Devon kung gaano siya katakot sa kulog. “Don’t worry, I’m here.” Hinimas-himas ni Devon ang likod ni Val. “It’s okay, hindi kita pababayaan V.”

Inilapag ni ate tindera ang hot chocolate ko sa lamesa. Kumain muna ako at uminom ng hot chocolate dahil nagugutom na ako. Nang makakain ako ay dumiretso na ako sa bahay ampunan. HOME FOR THE ANGELS , LAGUNA "Magandang umaga ho, pwede ho ba kay Mother Superior?" tanong ko sa guard na siyang nagpapasok sa akin sa loob ng ampunan. "Rosenda? Rosenda, ikaw nga Hija, kaawaan ka ng Diyos," saad ni Mother Superior na sinalubong ako ng mahigpit na yakap.

Napalunok ako sa kaba, bumagsak ang mga mata ko sa labi niya at bumalik sa nakasarado niyang mga mata. Wow. The saying 'the devil was once an angel' is true. He looked so innocent and peaceful with his eyes closed— without any consciousness. Kung kilitin ko na lang kaya ang buhay niya para habang-buhay na siyang magmukhang maamo at anghel? Of course, I'm just kidding. I'm not letting my last chance of getting my freedom slip out of my finger tips.

sermon ko dito "sorry na julia, e ganito ko e marupok kunting matatamis na salita niya lang nakukuha niya ulit ako sobrang tanga tanga ko talaga hindi ako nakinig sa inyo, dapat una palang hindi kona siya binigyan ng second chance edi sana hindi ako nasasaktan ng ganito" saad naman nito. "cheater is always a cheater wala ng magbabago dun ang magbabago lang ay ang wala kana sa buhay niya venice" Saad ni Nicole

Tumango naman siya sa akin kaya nag-umpisa pa akong magsalita sa harap niya. "Sorcerer o sorceress..." panimula ko. "Ang iba sa kanila ay gumagamit ng wand ang iba naman ay hindi pero malalaman mo na isa silang sorcerer kapag hindi sila gumagamit ng chant. Dahil ang sariling isip lang nila ang ginagamit nila sa pagbigkas ng spell." "At ang huli ay ang Mage," ani ko. "Matatawag ka lang na isang mage kapag may kakayahan ka nang mag-imbento ng spell."

"Oh my fucking gosh!" Halos bumagsak ang mundo ko habang binabasa ang isang article tungkol kay Carlo De Dios. Halos sabunutan ko ang buhok ko habang nakatingin sa litrato niyang seryosong nakatingin sa camera habang magkahawak ang kamay sa ibabaw ng kaniyang lamesa. "So, what now? Should I pack up?" Ang liit ng mundo ko. Siya ang lalaking ipinakilala sa akin ni Daddy. Siya ang lalaking sinampal ko sa bahay. Siya ang fiancee ko. No fucking way!

Naramdaman ko ang iilang butil ng luha niya na tumulo sa aking balikat. "Thank you, Pam," bulong niya habang hinahaplos ang aking likod. "I love you so much." "I love you too, Mr. Suplado Arken Fernandez," sagot ko.. Ikinulong niya ang aking mukha sa kaniyang palad bago ako siniil ng halik. Kung hindi pa naghiyawan ang mga tao at nagpalakpakan ay makakalimutan naming marami pa pala kaming ibang kasama.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.