Director's Cut Lyrics の小説・ストーリー

Patuloy sa pagkalabog nang husto ang puso ko. The instrumental started playing itself. I cleared my throat and started humming along with the music. Habang unti-unti ko na namang nararamdaman kung gaano kasakit... manatili. "Oh, darling, all of the city lights Never shine as bright as your eyes I would trade them all for a minute more..." I saw how Lucien’s expression softened. The pain in his eyes becomes more visible and it's killing me. I know how it feels to be left out.

Ang swerte ko talaga dito sa Misis ko. "Cut!" Sigaw ni Direct. Napapalakpak naman ako dito mula sa likuran nang matapos na yung video. "Bravo Madam Heidi, ikaw lang yung bukod tanging naka tatlong take lang at hindi katulad ng iba na umabot ng syam-syam," pamumuri ni Direct kay Heidi habang pumapalakpak kaya nagsi palakpakan na rin yung buong production team.

Mas malalim ang emosyon. At sa gilid ng mata ko, alam kong naka-focus sa panunuod sa amin si Gerson. Pero hindi ako nagpa-distract. Sa halip, mas lalo kong ginalingan. Mas lalong naging totoo ang emosyon ko. Mas lalong naging matindi ang delivery ko sa dialogue. Hanggang sa marinig ko ang sigaw ng director. “Cut!” Biglang nagpalakpakan ang ilang crew.

“When will my life begin? When will I break free? Dancing on the edge of what I meant to be. Crashing through the silence, breaking every chain – Oh, when will my life begin? Let me fell the rain!” Sinabayan ko ng pagkanta ang chorus habang pinupunasan ang bawat vase na narito sa sala ng bahay ni Duty. Triple ang pag-iingat ko na huwag mabasag ang mga iyon dahil oras na mabasag ko ang isa niyon, baka tuluyan na akong hindi pakawalan ni Duty dahil sa katangahan ko. Faces pass by like ghosts on parade, Each one carrying dreams they never made.

bati niya rito. Hindi naman naitag ni Kyra ang pangangasim ng mukha nito. “Tingnan mo nga naman, totoo pala ang balita.” malamig na sabi niya at may malamig na ngiti sa kanyang mga labi. “Olivia, kung hindi pa kita ngayon nakita dito gamit ang sarili kong mga mata ay hindi ko talaga akalain na magbabalik ka na.” sabi ng direktor sa kaniya.

Kaya naman ilang beses na nagtawag ng ‘cut’ ang direktor at pinagalitan din siya ng ilang beses hanggang sa magmukha siyang katawa-tawa sa paningin ng lahat. Inabot ng apat na oras ang tuloy-tuloy na eksenang ginawa ni Everest. Wala siyang pahinga pero masaya siya dahil limitado na lang ang naging pagkakamali niya. Proud na proud sa kanya ang Director dahil habang tumatagal ay lalong lumabas ang natural na reaction niya sa pag-arte. Matapos ang apat na oras na taping, bumalik sila sa hotel dahil mamayang gabi magsisimula sila ulit. Hihintayin muna nilang dumating si Director Yolan dahil ito na ang magdederek iba pang eksena.

Remember the fire we had Our eyes, they're shining so bright When our hearts collide I don't need a doctor, you're my medicine Giving me a high when walls are caving in Marami na rin ang sumasayaw sa dance floor. Iminulat niya ang mga mata and saw Marco looking at her intently. She stared on him and continued singing. Sinisigurado niyang bawat bigkas ng lyrics ay para sa binata. Kumunot ang noo niya ng may babaeng lumapit dito. Napangiti siya ng umalis ang binata habang may dalang goblet sa kamay at nakapamulsa. Not leaving her eyes. So come back now

Sa isip-isip ko. Hanggang sa namatay na nga Ang ilaw. Iyon na Ang Hudyat para lumabas na ako sa kahon. I feel so unsure As I take your hand and lead you to the dance floor As the music dies, something in your eyes Calls to mind a silver screen And all its sad good-byes

MALAKAS NA sigaw ng direktor. Nagbago kaagad ang hilatsa ng mukha ni Gabby. Ang kaninang maluha-luha niyang mga mata ay napalitan ng malapad na ngiti. Paborito niya talaga ang salitang ‘cut’ sa lahat ng trabahong ginagawa. Ibig sabihin kase niyon ay matagumpay na nilang natapos ang isang scene at magkakaroon na sila ng break.

Kaya't give and take he'll be here by 15 minutes. More than enough time to wrap up my delusional concert. 🎶 I like the way you lick the bowl (sheesh) Somehow your method touches my soul (sheesh, yeah) It lifts me up to heights unknown (ayy) So when they ask, "How's life?" I go (sheesh, sheesh) When life deals us cards Make everything taste like it is salt Then you come through like the sweetener you are To bring the bitter taste to a halt