Direksyon Romane & Geschichten

at ng wala na ang mga fans, agad na lumapit sa amin si direk. ''ayusin nyo ang mga fans nyo! kung hindi ngayon palang babagsak na kayong lahat, at saka bakît nyo naisipang mag away sa harap ng mga tao? dyus ko sumasakit ang ulo ko sa inyo, sana lang talaga napaniwala ko ang lahat ng mga yan na kasama sa eksena ang nangyari kanina, dahil kung hindi patay kayong dalawa sa akin..'' bulong ni direk saka tumalikod at pumasok sa loob.. habang kaming apat nalang ang natira...

Ang landas ay mahirap, ngunit ngayon ay mayroon na akong malinaw na direksyon at layunin. TO BE CONTINUE

Dire-diretso siya na naglakad papunta sa direksyon namin kasunod ang ilan sa kan’yang mga tauhan. Hindi ko maiwasan na pasadahan ng tingin ang kabuuan niya. Siya na siya pa rin ang bilyonaryo na hindi maikakaila na minahal ko. Ang mga asul na mata niya na seryoso pa rin ang pagkakatitig sa akin at sa mga oras na ito ay para akong hinahatak.

“Assistant daw po ni Sir Luigi ‘yan, Direk.” Direk raised an eyebrow, then crossed his arms. “Then you’re here to support Luigi, not to cause trouble. And what’s with that face? You’re making this look like it’s some kind of joke. Wag mo akong matignan ng ganyan! Ang ganda na ng eksena, ikaw lang ang nakagulo.”

Maraming sinabi si Direk na hindi ko na narinig pa dahil kung anu-ano na ang pumapasok sa utak ko, inaalala ang mga pinaggagawa at pinagsasabi niya. He’s making sure that he invaded my space and my mind—that no one should occupy it, not the slightest chance. Dmn. And he did. Wala nang iba pang nasa loob ng isip ko kun’di siya lang. After lunch, Direct gathered us together in an open field. And we will play. Flag hunt. Korni at hindi ko alam kung para saan ang flag hunt na iyon. As if it will build a relationship between me and Fabian.

Parang hindi ko masyadong naintindihan ang sinabi ni Direk. “Dalian mo na Stacy, sunod ka na kay Rekdi.” Si Direk Juls. “Bakit po ako susunod sa kanya?” mukhang tangang tanong ko pa. “Hay naku Ineng, kasi isasabay ka na daw ni Rekdi pauwi.” Si Ate Raq na ang sumagot sa tanong ko kay Direk Juls. “Hala humayo na kayo at magparami, ay este humayo na kayo at ng dumami.” Napatakip siya ng bibig pagsabi noon. “Ay lekat! Ano bang pinagsasabi ko?” sabi pa niya.

Sa kabila ng tila kalmadong kilos, mapapansin na pinagmamasdan niyang mabuti ang reaksyon ng direktor. Halata sa mukha ng direktor ang pagkabagabag. Nakakunot ang noo nito habang tila sinusukat ang bawat salitang sasabihin. Ramdam na ramdam ang tensyon sa hangin dahil sa matinding presensyang dala ni Calix.

Kausap ang isa kong tauhan na si Direk. "Lahat po ng utos niyo ay sinunod ko. Ganun pa rin po ang ibinigay ko kay Aljur. Pero boss, paano kung malaman ni Aljur na isa akong espeya sa pamilya nila." Tila ngayon ko lang nakita na nagkaroon si Direk ng takot. "Ngayon ka pa natakot? Walang mangyayaring ganyan kung matututo kang maging maayos at mag-ingat sa galaw," seryoso at malamig kong tugon sa kaniya.

“Thank you, love. Mabuti na lang at dumating ka.” Mahina lamang ang pagkakasabi niya ngunit malinaw na narinig iyon ni Tyler. Palihim naman nitong pinisil ang kanyang kamay. Isang simpleng kilos na agad nagpagaan sa kanyang pakiramdam. “Is that you, Tyler Blacksmith?” Sabay silang napalingon. Papalapit ang direktor habang nanlalaki ang mga mata. “Yes, it's me, Direk.” Agad namang ngumiti si Tyler.

Tumingin ito nang direkta kay Black. “Boss...—"