Direksyon Romane & Geschichten

"It's my passion din po kasi Direk. Girls you're coming with me right?" Nagsitanguan kaming tatlo. Shucks! Buti na lang may vlogger samin. Ang dali lang makapag-isip ng dahilan. Sumunod kami kay Sirene na naglalakad na patungko sa kabilang bangka. Nilingon ko sina Direk na ngayon ay nakasakay na sa bangka nila kasama sina Carriuz, Akeisha at ang production team. Napatingin ako kay Carriuz na nahuli kong nakatingin sakin. Lumipat ang tingin ko kay Akeisha na kaagad akong inirapan at pinulupot ang kamay niya sa braso ni Carriuz. I smirked at nagpatuloy na ako sa paglalakad. Nauna ang bangka nina Direk. Bangkang de motor ang ginagamit dito sa island hopping. "Okay ka na, Venus?"

Direkta. Tumingin siya sa isang direksyon. Isang malaking glass door sa dulo ng sala. “Right there.” Hindi ako nagdalawang isip. Naglakad ako papunta doon. Hindi siya gumalaw. Hindi niya ako pinigilan. Pero alam kong hindi pa tapos. Pagdating ko sa pinto, hinawakan ko ang handle. Binuksan. At doon ko nakita—

Mahirap ang pagpili niya ng direksyon lalo na dahil totoong nabubuhay na ang kalaban niya. Hinawakan niya ng mabuti ang kaniyang palaso at pana at itinutok iyon. Sense of hearing, sense of smell, absent sense of seeing, strong sense of feeling and sense of taste. Saan nga ba mas posibleng naroon ang kalaban niya? Sa timog, hilaga, kanluran o silangan. Ito ay kailangan niyang pagisipan. Nakatutok siya sa bawat galaw, amoy at presensiya nito. Huminga siya ng malalim at agad na itinutok ang pana sa direksyon nito.

Tumigil sila ilang metro ang layo. Sa sandaling iyon, walang sinuman ang may lakas ng loob na lumapit kay Kira, ngunit tuloy pa rin ang live stream. “Miss… hindi ko man alam kung sino kayo o kung ano man ang galit ninyo kay Kaori,” maingat na sabi ni Director D habang pilit na pinapakalma ang sitwasyon, “pero illegal ang manakit gamit ang kutsilyo! At live broadcast ito… huwag kayong padalos-dalos…”

I can't wait for it to end. Hindi ulit ako makatingin nang diretso sa harapan kaya 'yong syllabus naman ngayon ang napag-tripan ko. I read every words written in it slowly like a kid who just learned reading. Bahala na. Kesa naman sa ma-feel ko na naman 'yong pagkailang.

Anong klaseng sugar daddy ba ang kayang magbigay ng ganyang kotse nang walang kahirap-hirap? [Uy, feeling ko ikakasal na si Director Dizon! Sino kayang prinsipe ang nakabihag sa kanya?!] Kumalat na parang apoy ang tsismis sa buong kumpanya, pero si Riona, walang kaalam-alam.

Sagot no direk pagkatapos ng ilang sandali What? Kumunot ang noo ko! Nagpantig ang tenga ko sa huling sinabe ni direk. It's has always been Amara? What the h3ll? Hindi makapaniwalang tiningnan ko si Direk na malaki ang ngiti habang nakatingin sa camera. Narinig ko rin ang singhap ni Migz at Amara na katabe ko lang pero hindi ko pinansin dahil nanatili ang mata ko sa tv.

“Ano? Napapalibutan ba ang buong parke? Nananaginip ka ba?” Nagulat noong una ang direktor, ngunit mabilis itong napalitan ng hindi naniniwalang ekspresyon. Hinampas pa niya sa likod ng ulo ang guwardiya at sumigaw, “May ideya ka ba kung gaano kalaki ang parke natin? Meron tayong apat na gate na matatagpuan sa hilaga, timog, silangan, at kanluran! Kaya sabihin mo sa akin, paano nila mapapalibutan ang lahat ng iyon? Makakakuha ba siya ng daan-daan para pumunta sa isang tawag lang?”

sabi niya rito. Namumula naman sa galit ng mga oras na iyon ang mukha nito at nag-aapoy ang mga matang nakatingin sa kaniya. Ilang sandali pa ay nilingon nito ang direktor na nakatayo sa harapan nila. “Direk, sa tingin ko ay napakaganda ng eksenang iyon kung idadagdag at tiyak na magiging masaya ang mga manonood kapag nakita nilang sasampalin ng bida ang pangalawang bida hindi ba?” malambing na tanong nito dito.

Akmang aakyat na siya at intindihin ang mga bagay- bagay, tumunog ang telepono ng direktor. Si Sebastian, na kanina pa walang katumbas na saya at saya, ay biglang napakunot ng noo nang sinagot niya ang tawag. “Alex! Ano ang sinabi mo?"