Disgust Inside Out 2 Novels & Stories

Naghintay muna ako ng dalawang minuto bago ako lumabas dito sa loob ng cubicle. Tama nga si Gela, ayaw muna akong pag-usapan ni Osang. Mas lalo akong nalungkot nang marinig ko ang salitang 'yon sa bibig mismo ni Osang. Tumungo ako sa may sink at humarap ako sa may salamin. Bakas pa rin ang aking pag-iyak dahil sa aking mata na medyo namugto. Inayos ko ang aking sarili at naghilamos. Kailangan kong magpakatatag, hindi dapat ako panghinaan ng loob.

Sana. Nang maglaho ang usok ay nagulantang kami sa aming nasaksihan. Ang iba ay napasigaw sa takot habang ang iba naman ay hinimatay. Mages are no longer in our sight. The patients were no mages anymore, they are now monsters. Natutop ko ang bibig ko habang nakatingin kay Evagne na kasalukuyang nakapikit. He has these scales of a black dragon all over his body. His hands and feet turned into claws. What happened? "E-Evagne?" sambit ko sa pangalan niya.

Bumubuhos ang luha kong hinugasan iyun. I badly want to puke. I'm disgusted. How can he smile and even give me a kiss after what he has done earlier? Wala ba siyang konsensya? Mapakla akong napatawa. He obviously doesn't have conscience. Abducting innocent women, killing people heartlessly and still have the guts to fucking smile... he's the real devil. . Nakatulala lang ako habang abala sina Rowena at Evelyn sa paglilinis ng bahay. Masakit ang mata ko dahil sa sobrang pag-iyak.

Hindi na ako ang Sexily na tahimik na nagtatago. Sa labas ng pinto, naririnig ko pa rin ang mabigat na paghinga ni Lust, tila nag-aalab sa galit at pangamba. Hindi ko alam kung siya ba ay tunay na nag-aalala o isa ring bahagi ng mga aninong humahabol sa akin. Huminga ako nang malalim, pinilit kong ibalik ang malamig na ekspresyon sa aking mukha. Hindi ako matitinag. Hindi ko hahayaang maulit ang nakaraan.

Dali-daling kinuha ko ang aking cellphone. Mas lalo akong nagimbal nang makarinig ng ilang pagsabog. Oh, gosh! Naghahanap ako nang exit door. Pero wala akong makita. Nakarinig na naman ako ng ilang mga pagsabog, sunud-sunod iyon. Damn it! Nanlaki ang mga mata ko nang tila may apoy na papalapit sa kinaroroonan ko. What the, dali-daling binuksan ko ang exit, at sumalubong sa akin ang maruming parang drainage. Huli na nang tamaan ako ng apoy at sumalpok ako sa maruming lugar. Saka ako nilamon nang kadiliman. Kung katapusan na ito nang buhay ko, sana huwag na lang akong magising pa. 2 Months later.......