Novel & Cerita Hugot Na Masakit Para Kay Crush

Crush lang yata niya ako. Natutop ko pa ang bibig ko habang ang laki laki ng ngiti ko dahil sa kilig. Crush ako ni sungit! Ulit pa ng utak ko. "Stop acting crazy." kaagad na saway niya sa akin kaya napapormal ako. Ngumingiti lang, crazy agad di ba pwedeng nalipasan lang gutom? Tumikhim din ako. Ayaw niya palang pahahawakan ako, hahawakan ko tuloy ang kaibigan niya mamaya.

pauulit ko. "Halaaa! Eh, paano 'yon? Marami akong crush. Hindi ko na nga mabilang," nahihimigan ko nang nanghihinayang ang boses niya. "Baby, naman. Bakit marami?" reklamo ko. "'to naman! Wala lang 'yon! Crush ko lang sila, pero ikaw naman ang mahal, ko," saad naman nito. Tang *na, kinikilig talaga ako sa pagan'ya-gan'yan niya sa 'kin. Pati tuloy ang alaga ko ko kinikilig din, eh!

Wala na Kate, nakita na niya lahat-lahat pati kepay mo. Mabilis akong tumalikod pabalik sa loob ng banyo.. Lupa,can you make lamon me? Wala na akong mukha na iharap kay Nathaniel. Grabe, na ang pagka minus ko sa kanya. Mas lalong hindi na ako magugustuhan ng crush ko. Ang sakit pa naman kapag hindi tayo i-crush back ng crush mo....

‎"Pero mas marami talaga akong kaaway. Kadalasan, mga crush ang puno't-dulo ng away." ‎ ‎Tumikyas ang kilay ni Crassus dahil sa narinig. Napabalikwas siya ng bangon. Hindi maipinta ang kanyang mukha na binalingan niya si Raine. ‎ ‎"You seem proud," Crassus said sarcastically. "Flings and crushes, huh?"

Pasuray-suray siyang lumakad palapit sa lalaki. "S-Shee c-cras–" aniya na hindi na madiretso ang mga salita na babanggitin dahil sa kalasingan. Lalo pang uminit ang pakiramdam ni Carla nang makita ang crush niya. Parang naisip niyang magpawasak na lang dito ngayong gabi. Ewan niya pero bigla siyang nakaramdam ng libog. Hindi kaya dahil iyon sa beer na ininom niya?

Hinampas ko siya sa kanyang balikat na napakalakas. "Aray!" "Gago ka. Kabado na nga ako dito manunumpa ka pa ng ganyan? Tse! Ma kick out ka sana!." "Ha! Kapag na kick out ako, mamimiss mo ako. Aminin mo man o hindi alam kong crush mo ako." Diri ko siyang tinignan. 'Kapal ng kalyo sa mukha.' "Ikaw? Crush ko? Asa ka. Baka nga kapag na kick out ka, mag pa piyesta pa ako"

May concern sa akin ang crush ko. "Ok lang medyo masakit pa rin pero kakayanin," hilaw kong ngiti nang mapansing sobrang lamig ng tingin niya. "Very well then," anas niya sabay alis. Ano yon?

Grabe 'note the sarcasm please' "Eh asan na siya?" Wala sa sarili kong tanong kahit na nasasaktan na ako. Bakit ba ako nasasaktan eh crush ko lang naman. Oo nga crush pero masakit pa rin. "Hindi na niya na ako maalala at ang mas masakit pa kaibigan lang ang turing niya." Malungkot niyang sabi. "Hindi nyo po ba siya ipinaglaban or gumawa ng paraan para maalala niya kayo?" Interesado kong sabi.

Luhh ano problema mo krass? "What hindi ka man lang matatakot? Di ka man lang mag-f-freak-out? No violent reaction? Ganun?" Napapantastikuhan naman ako sa kanya, eh bakit naman ako matatakot sa kanya ganoon? "Tang*na mo krass, bakit nga ba ako matatakot? Eh ano naman kung bampira ka? Di mo naman siguro ako dinala dito sa kwarto mo para gawing hapunan eh no? Pero teka ano nga ulit sabi mo? Freaks awt? Ano yun? Violet reaction? Luhh bat may violet reaction, mukha bang kalahi ko si barney yung dinosaur? O mukha ba akong bulaklak na pang patay? Amp*tek ewan ko sayo krass" pasalamat talaga sya at crush ko sya eh amp***pa

Crush lang naman! "Ikaw," baliwalang sagot ko. "Ikaw ang crush ko!" At ang hudas na Blue ay naibuga ang lemonade na ininom niya! Pambihira! Saksakan talaga ng dugyot ang lalaking ito! Nakakahiya! Matapos siyang magpunas ng bibig ay para siyang tanga na palipat-lipat ang turo sa sarili niya at sa akin. Ano namang masama? Hindi ba puwedeng siya ang crush ko? Dapat ba iba?!