Does Ais Like Bell

Menceritakan Arjuna Mahendra yang seorang pemuda sombong dan angkuh. Sebagai Reinkarnasi Kaisar Naga, dia selalu memandang rendah musuhnya. Dengan sistem, dia berjalan menuju puncak dengan dentuman keras. Sulit menemukan lawan yang setara dengannya. Ketika sadar dirinya sedang berada di telapak tangan seseorang, dia tanpa ragu memberontak dan menginjak mereka. Inilah kisah Reinkarnasi Kaisar Naga, pria sombong, bengis, bernafsu, dan memilih semua yang dia suka. Novel harem, penuh dengan cewek dan adegan pertarungan seni bela diri. Karya ini berupa fiksi semata, hanya untuk hiburan para penikmatnya saja, tidak ada moral dan pesan moral serta bacaan yang mendidik di novel ini, juga tolong jangan sangkut pautkan novel ini dengan nalar di kenyataan, jika ada yang menganggap nalar bekerja di novel ini, pergilah ke dokter psikolog, mereka pasti akan membantu masalah mental anda.

“I reject you.” Those three words should have ended Eiren’s life. Publicly rejected by his fated mate and declared defective by pack law, Eiren is dragged into the darkness to await execution. In a world where omegas are only valued when they are chosen, being unwanted is a death sentence. Broken, scentless, and abandoned, Eiren prepares to die alone in chains. But fate is not finished with him. In the shadows of the pack’s prison, a second bond ignites,violent, forbidden, and impossible. Kael Vorthran, the pack’s feared executioner, claims Eiren without permission, without mercy, and without regret. He does not ask. He does not hesitate. And once he marks Eiren as his, the entire pack becomes his enemy. Protected by the most dangerous alpha alive, Eiren is pulled into a bond that is too strong, too fast, and slowly kills him. As the pack plots his death and ancient laws close in, Kael is forced to choose between power and love, duty and defiance. Because this time, fate didn’t give him a perfect omega. It gave him someone worth burning the world for.

"Gue nyesel jatuh cinta sama lo," ucap Raissa dengan air mata yang menggenang di pelupuk matanya. "Lo, orang yang udah ngebunuh kakak gue." Laki laki yang berdiri tepat di hadapan Raissa terpaku, tenggorokannya tercekat, seolah ada sesuatu disana dan itu sangat menyakitkan. "Maaf," lirihnya.

"Once you touch me, you're mine!" Yan ang mariin kong sinabi sa fiancé ng stepsister ko. Ako si Grace Cutanda, 25 years old — isang babaeng walang pakialam sa mga taong nasasaktan ko. Mas pinili kong maging matigas at walang puso dahil 'yan ang nagligtas sa akin mula sa mga mapanlinlang na tao. Nagbago ang lahat nang magpakasal ang aking dad sa isang oportunistang babae. Sa isang iglap, ang tahimik naming buhay ay napuno ng kasinungalingan at pagkukunwari. Kasama niya ang anak niyang tila perpektong babae sa mata ng lahat — si Bianca. Pero alam ko ang totoo. Sa likod ng kanyang mala-anghel na mukha ay isang babaeng sanay mang-agaw at manira. Hindi siya nagdalawang-isip na ipakita kung paano siya paborito ng lahat, habang ako ang laging nasa tabi, tila isang anino. At ngayon, ang fiancé niyang si Andrew — isang successful na businessman na may mapanuksong titig at nakakapanghinang presensya — ay parang isang gantimpala na ipinagyayabang niya. Pero sa tuwing nagtatama ang mga mata namin ni Andrew, para bang may lihim na pagnanasa at pagtataksil na bumabalot sa pagitan namin. Alam kong mali. Pero bakit tila ako ang mas nanaisin niyang piliin? At sa huling pagkakataon, binalaan ko siya. "Once you touch me, you're mine." Ngunit handa ba akong akuin ang mga magiging konsekwensya ng mga salitang binitiwan ko?

Théodore Henrion a dorloté Valentine Lopes pendant plus de vingt ans. Elle a cru qu'ils seraient naturellement ensemble, se marieraient, auraient des enfants et vivraient heureusement à jamais. Jusqu'à ce que Théodore ramène une femme et lui dise : « Valentine, c'est ta belle-sœur. »

Valeria is a hotel receptionist, who struggles to keep up with the medical bills of her sister Vanessa, who has leukemia. Vanessa's health deteriorates, and she needs surgery to survive. Valeria is unable to pay for the surgery and is heartbroken. One day, Adam, the hotel owners, notices her crying and offers to help. However, he proposes an arranged marriage for a year as a condition for his assistance.

Perubahan besar terjadi pada diri Long Chen sejak menerima pengkhiatan dari tunangannya. Demi sebuah ambisi, gadis yang juga merupakan teman masa kecilnya itu, tega menusuk dirinya dari belakang dengan pedang yang meninggalkan luka serius di beberapa meridian, termasuk hatinya. Tiada lagi kedamaian bagi Long Chen sesudahnya. Sosok jenius yang selama ini tersemat dalam dirinya leyap sudah, pupus tak berbekas menjadi sampah tiada guna di mata keluarganya. Setiap hari hanya bermalas-malasan dan berbuat nakal di dalam keluarganya, sehingga ia semakin di benci oleh orang-orang di sekitarnya.Ya, di mata semua orang kini, Long chen hanyalah sampah! Tanpa seorang pun mengetahui sesuatu yang tersembunyi dalam dirinya sejak kejadian itu.“Jenius? Cih, apa itu jenius? Aku akan menginjak jenius itu di kakiku! Aku adalah sang naga, kaisar dari para naga! Jalanku. Takdirku. Hanya milikku!”Ini kisah perjalanan Long Chen mencapai puncak seni bela diri. Melawan iblis, memimpin semua makhluk ke jalan baru dalam seni bela diri. Serta, jalan bagi Long Chen untuk mengetahui jati diri dan orang tuanya.

Ada beberapa faktor kenapa Raisa menerima pinangan Kun. Pertama, sebab kecewa pada pria yang sudah dua tahun menjadi kekasihnya, Pras. Pria itu dikabarkan melakukan tindakan asusila pada seorang gadis. Kedua, mengikuti keinginan sang bapak untuk menikah dengan Kun. Ketiga, di samping terkenal dengan perangainya yang ramah, Kun dianggap satu-satunya orang yang dapat menolong bapak Raisa dari lilitan hutang yang harus segera lunas dalam waktu dekat. Namun, siapa sangka menikah dengan Kun adalah pilihan yang sangat keliru. Raisa dinikahi pria tersebut atas nafsu belaka. Penderitaan Raisa berlipat saat dirinya ternyata mengidap penyakit langka Vaginismus yang membuat Kun benci karena birahinya tidak dapat tersalurkan.

Little Jean contracted AIDS from a human woman. What's worse? She gave it to him intentionally. As if that wasn't enough, she reintroduced herself in my mate's life as his new love. Logan loved her to bits because she was young and talented. He didn't care if she was human. It has been hell ever since. I have been secretly been bullied by Leah, the human girl, since she won Logan's heart. While I endured all the bullying in hopes of winning hearts, no one wanted to treat my son, the future heir of the Waterstone pack. It was a shame. But I will be leaving everything behind to start anew. I was born a healer, never got the chance to blossom. And I shall...with all my determination. Because I have to treat my sick son. (THIS IS PURELY FICTIONAL. I DID NOT FIND THE CURE FOR AIDS GUYS, PLEASE DON'T COME FOR ME)

La première période de chaleurs après ma transformation en loup-garou, mon petit ami Florian a rompu avec moi. Je n'arrêtais pas de pleurer, non pas parce que j'étais triste, mais parce que la douleur des chaleurs était sur le point de m'engloutir. J'ai tiré désespérément sur sa manche, essayant de l'embrasser de force pour apaiser ma souffrance. Mais il m'a poussée avec impatience vers son frère en disant : « Mon frère, Camille a trop bu et ne pouvait pas se contrôler, peux-tu la calmer pour moi ? » En voyant Louis s'approcher, mon petit ami a ajouté à voix basse : « Louis, garde un œil sur elle, ne laisse aucun autre homme s'approcher. Je romps juste temporairement avec elle, mais une fois que j'en aurai assez de m'amuser, je reviendrai avec elle. » Louis a hoché la tête, m'a portée dans la voiture et m'a consolée avec douceur : « Tu souffres beaucoup ? » Incapable de supporter la douleur des chaleurs, j'ai attrapé sa cravate en pleurant et l'ai supplié : « Aide-moi... » Les pupilles de Louis se sont rétrécies, sa voix était rauque : « Comment veux-tu que je t'aide ? » J'ai collé mes lèvres aux siennes et ajouté : « Embrasse-moi... ou laisse-moi t'embrasser. » À la fin de ce baiser passionné, ma souffrance s'est largement apaisée. J'ai regardé Louis, dont le bout des oreilles était rouge, et j'ai de nouveau attrapé sa cravate. « Peux-tu me raccompagner chez moi ? »