Doppelganger In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Kitang kita ko ang pag-aaalala niya ng makitang sinasaktan ko ang demonyitang babaeng yun. “Babe I swear, kapag may nangyaring masama... I swear!” Parang ume-echo pa rin sa utak ko ang sinabi nito. Pa swear-swear ka pang taksil ka! Magsama kayong dalawa. Isang manloloko at isang tanga. Bagay na bagay magsama.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

Masama ang kutob ko rito subalit hindi nagpaawat ang daliri kong kusang pinindot ang article. “Doppelganger or a fake?” basa ko sa headline ng article. Sa ibaba nito ay ang dalawang larawan ko pero magkaibang pagkatao. Ang sa kaliwa ay ako bilang Anastasia at sa kanan naman ay bilang Ave. Unang talata pa lang ay sinasabi na nito ang nilalaman ng buong artikulo. Pinapahayag nitong isa akong mapanlinlang, manggagamit at manloloko. Nanginginig ang mga kamay ko at hindi ko maalis ang mga tingin sa screen. Ang mga haka-haka ng mga taong pumapaligid sa ‘kin ay umalingawngaw sa pandinig ko.

Uutang lang naman pala ang dami pa'ng kuda. Pagkabigay niya ng kape ay nahiga siya sa duyan na nasa loob ng tindahan. "Salamat, Miss D., hulog ka talaga ng langit!" nakangiting wika ni Tonton sa kan'ya. Tinanguhan niya lang ito. "Hulog kasi tayo ng impiyerno," sabat ni Kiko na ikinatawa niya. "Gag* ikaw lang. Hulog ako ng lupa," ani ni Tonton na binatukan pa ang kaibigan.

Tugon. "Maghanap ka ng aanakan mo, huwag ako!" Mariing pabalang na sumbat sa kanya ng dalaga. Sandali siyang natigilan at napaisip, ngunit kalaunan ay naniningkit na mga matang tinignan niya sa mga mata ang dalaga. "Bakit ako maghahanap kung ikaw naman ang una kong nakilala? Lian, Lian, hanggang ngayon hindi mo ba nauunawaan kung bakit 'di pa kita pinapakawalan o pinapatay?"

Kabanata 49.5 “Tito Jett, magiging okay naman po sina mommy at daddy, ‘di ba po?” nakayukong tanong ni Yael habang nilalaro ang kaniyang mga daliri sa kamay. “Oo naman! Strong kaya ang mommy at daddy mo,” tugon ni Jett. “Ano po palang nangyari sa inyo kanina, tito? Bakit po kayo nagka-gano’n?” Nag-angat ng tingin si Yael at tiningnan nang mata sa mata ang kaniyang Tito Jett.

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Syvester “Totoong Devaux ako Sha-sha pero nawala kasi ako sa kanila noong bata pa ako at ang mga Syvester ang siyang kumupkop saakin. Nakilala ko nalang ang mga Devaux na totoo ko palang pamilya nung namatay ang kumupkop saakin. Pinapalitan naman ang apilyido ko at Devaux na ngayon pero dalawa na ang apilyido ko di mo ba nakita? Devaux at Syvester na.”