Isang araw, habang nag-surf sa internet, napadaan ako sa mga memes at fan art na nakakatawa patungkol sa ‘oh ang isang katulad mo.’ Nahulog ako sa mga komento kung saan ang mga tao ay nagbabahagi ng kanilang sobrang pagmamahal sa mga partikular na linya mula sa mga anime o mga drama na puno ng emosyon. Para sa akin, ang pariral na ito ay talagang kumakatawan sa isang napaka-Pilipinong damdamin—yung napaka relatable na pagmamahal at pang-unawa. Nakaka-engganyo isipin na ito ay hindi lamang basta na uso, kundi nag-uugnay sa mga tao mula sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Kasama ng mga kaibigan, nagiging bahagi ito ng ating mga usapan at biruan, na kadalasang nagdadala sa atin sa mga alaala ng mga dula o eksena sa mga paborito nating palabas.
Isa pang bahagi ng pang-akit ng pariral na ito ay ang kanyang simple ngunit makapangyarihang mensahe. Sa kultura natin, ang pagmamahal at pagkakaintindihan sa isa’t isa ay mahalaga. Kaya nang nagsimula itong sumikat, maraming tao ang nakapag-relate dito, na nagpaalala sa kanila ng mga bonding moments nila kasama ang mga mahal sa buhay. Nakakatuwang isipin na bawat tao na gumamit ng pariral na ito, mula sa mga kabataan hanggang sa mas matatanda, ay may kanya-kanyang kwento na nagbubuklod sa salitang ito. Batid nila na kahit sa isang simpleng linya, nabubuo ang damdamin ng pagkakaisa at empatiya.
Marahil, ang nakatago sa likod ng ‘oh ang isang katulad mo’ ay ang kakayahan nitong magsalaysay ng karanasan—parang pinto ito na bumubukas sa mga alaala at damdaming nais nating ipahayag o balik-balikan. Ang mga memes na naglalaman nito ay naging paraan ng ating pagsasama-sama, isang tulay sa pagitan ng mga tao na hindi nagkikita, na nagbabahagi ng ngiti, saya, at, siyempre, mga pangarap. Ang simpleng linyang ito ay naging simbolo ng koneksyon sa ating lahat. Samakatuwid, ang kanyang paglaganap sa lipunan ay hindi lamang sa itsura kundi sa lalim ng koneksyong binubuo nito sa pamamagitan ng aming mga kwento at karanasan.