Novel & Cerita Dragon

Sigaw ni September sa Buick, "A*sholes, do you dare to come out? Takot na takot ka ba na umihi ka ng pantalon? Pinatay mo si August. Ngayon, lahat ng tao sa Buick ay mamamatay!" Sa sandaling ito, lumabas ang Dragon na may taas na 1.93 metro. Naka-ponytail ang kanyang buhok at nakasuot siya ng itim na t-shirt, kitang-kita ang kanyang malalakas na kalamnan at astig na mga tattoo. Isang makintab na katana ang nasa kamay niya! "Sino ang tinatawag mong shole?" Malamig na naglakad si Dragon. Nang makita ang nakakatakot na pigura, umatras si September at ang kanyang mga tauhan sa takot!

Bigla muling Lumutang si Alunsina at gamit ang kuryenteng nagmumula sa kaniyang kamay ay napigilan niya si uragon. Isang mala kuryenteng kamay ang nagpapahirap at nagpaluhod kay Uragon. Ngunit may naabot na malaking kaho’y na nagmula sa bahagi ng bahay si uragon at buong lakas na hinampas kay alunsina gamit ang isa pa nitong kamay na nagpabagsak kay alunsina mula sa pagkakalutang.

Parang sirang-plaka na paulit-ulit na tumatakbo sa utak ko F*** his condition Pagkatapos ko maligo, wala sa wisyo kong inaayos ang gamit ko, isang pang alis at isang pang tulog lang dala ko tutal isang gabi lang naman iyon kaya maliit na bag lang ang dala ko. Habang nag aayos ng sarili ay biglang tumunog ang telepono ko +639**********

Tumugon si Chandler, “Kahit nakatakas ka na sa dragon standing predicament mo, hindi natatapos sa pagbabalik mo sa fate of the dragon ang lahat! Sa ‘Tales of Strange Matters’, nakatala na 500 taon ang ginugugol ng isang tao para maging water dragon, 1,000 taon para maging tunay na dragon, at magiging horned dragon ito sa loob ng 500 na taon saka ito magiging winged dragon sa susunod na 1,000 taon. Ibig sabihin para sa isang taong may fate of the dragon, hindi ito ang pina

Hindi niya namalayan na nakatulog na siya, kung hindi tumunog ang speaker sa ospital na nag-aanunsyo ng emergency kung sino ang mayroong blood type na AB negative ay siguro patuloy lang ang paghimbing niya at pagtakas sa reyalidad. Tila ba nabuhayan siya ng dugo, parang agad na narinig ng kalangitan ang panalangin niya. Sino ba ang mag-aakala na ang dugong hinahanap sa kasalukuyan ay match sa dugo niya. AB, Rh Negative. Hinalikan niya sa noo ang ama saka nagmamadaling pumunta sa front desk ng mga nurse.

Naroon sa loob bukod sa mag-ina na Elsa at Tere ay ang kanyang Tita Marga, ang bunsong anak nito na si Dexter, at ang dalawa pang lalaki na hindi niya kilala na naka-uniporme na puti. Mabilis siyang nilapitan ni Marga at niyakap ng mahigpit. Narinig ni Luisa na umiiyak ito pero wala pa rin sa sarili na nanatili lang siyang tulala, ni ang gumanti ng yakap ay hindi magawa. “I’m sorry, iha. Sinabi sa akin ni Elsa na may naalala ka na ulit.”

Pagkatapos, isang nakakabinging atungal na yumanig sa himpapawid ang narinig, isang tunog na pinaghalong sigaw ng isang hayop at ugong ng isang makina. Isang dambuhalang nilalang ang lumabas. Ito ay isang dragon na biomekanikal, ang katawan nito ay isang perpektong pagsasanib ng itim na metal na parang obsidian at mga ugat ng pulang enerhiya na pumipintig sa ilalim ng baluti nito. Ang mga pakpak nito ay hindi gawa sa balat, kundi sa mga solar panel na humahabi ng enerhiya mula sa mga bituin, na may lawak na ilang daang metro. Ito si Khronos, ang Star-Eater Wyvern, ang personal na alaga ni Malakor.

Nanlaki ang mata ko nang maglabas ng baril ang isang lalaki at itinutok ito sa kaniya kaya mabilis akong humarang doon. “Huwag!” I shouted as I covered him with my body. I raised my shaking hand as a sign of defeat and looked at the guys. I started to cry, lots of emotion is in my heart right now. Pain, terrified, confused, I have a lot of questions right now, and at some point, I am slowly accepting my end here. Tinignan ko si Math na ngayon ay puro dugo na ang mukha at halos hindi an maidilat ang isang mata.

He's wearing boxer shorts and a white sando on top. Pero ang kumuha sa atensyon ko ay ang drgon tattoo niya sa balikat pababa sa likod ng balikat niya. It was a mixture of black and silver, suddenly I had the urge to touch his tattoo kaya naman dahan-dahan akong lumapit.

Hindi ito matapang o ganap, ngunit sapat upang masilayan ang init at pangako sa isa’t isa. Biglang humina ang hangin, ang mga dahon sa paligid ay nag-iyak sa simoy. “Yanna, huwag kang matakot,” bulong niya, hawak ang aking mga kamay. Para bang sa bawat haplos niya, nawawala ang takot at nadarama ko ang init ng pagmamahal.