Ambiguous Novels & Stories

Ganito kasi si Amber sa tuwing may magkukumpara saming dalawa. Kung wala lang daw differences saming dalawa e talaga namang magkakalituhan ang lahat. Medyo matangkad saakin si Amber , Ako naman e mas maputi ng kaunti sakaniya. May pagkakulot or wavy ang hair niya habang ang buhok ko naman ay straight, pero pagdating sa hugis ng katawan ay pareho lang kami. "Sabi ko na nga ba't ganyan ang sasabihin mo e HAHHAAH" Saad ni Dom. Gaano ba ako kadalas banggitin ni Dom sa tuwing magkasama sila ni Amber?

I'm confused! to be continued

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

paumanhin niya. "Obvious nga." Gusto ko sanang idagdag na nagmamatch yung attitude nilang dalawa ni Timothee pefo hindi ko nalang tinuloy. I've done a lot of rudeness for this day. Tama na siguro 'yun. Sorry, Manang Abby. Mukhang hindi ako yung spoiled brat.

He teased me, mimicking my voice. Umikot ang mga mata ko. “Stop! You’re the one addicted to my body.” “I wouldn’t deny it, love.” I blushed. “You know what, I didn’t expect you to be like that.” “Like what?” “Playful, naughty, and you know…just you right now,” saad ko. “Lagi kasing sinasabi ni Aaron na seryoso ka, hindi ka mabait at ah basta…” “He’s right, by the way,” sang-ayon niya.

Now I can say that this will be my end. *******

I feel so stupid for going here. I'm not sure but I badly need to do this. Hindi ko alam kung totoo ang sasabihin ko o hindi. Siguro nga ay may nangyari noong gabi na iyon, ngunit hindi ako sigurado sa aaminin ko sa kanya. I'm a very greedy person but this decision scared me. Paano kung totoo nga ang sasabihin ko? Paano naman kung hindi? Hindi ko alam kung paano akong maapektuhan ng sa kung ano ang lalabas na katotohanan. "What is it? What's your reason of coming here?" kalmado niyang tanong, napalunok ako dahil sa kaba.

At dahil ‘yon as isang aksidente,na ito din naman ang may gawa sa sarili para lang mapansin ng sarili nitong ama na ngayon ay namayapa na —dahil ng hindi ito mapansin ng sarilling ama ay naghiganti ito at kinitil ang buhay ng sariling ama. “ Dude,are you serious? Kukunin mo ang mga mata niya?” Hindi makapaniwalng tanong ni Miko,awang pa rin ang labi. Caleb was just looking at him,waiting for his answer. He roled his lips in,and breathe out.” Okay.” “ Okay? Nababaliw na ba kayong dalawa? Paano pa ‘yoon mahihirapan kung bulag na?” Chris was heaving ,he can’t believe Stan just agreed on what their crazy friend want.

Sabat samin ni Av kaya pareho na sila ngayon ni Jaz na nakangisi sakin. Hayy! oo nga pala no? akala ko talaga nakalimutan na nila nakakainis hmp 'tong dalawang to talaga kapag talaga chika hinding hindi ka nila papalampasin! Lumakad na kami papalabas ng room para pumunta ng canteen para kumain. Habang naglalakad naisip ko na naman ulit yung sinabi sakin ni mommy. Kilala ko' tong dalawa, talagang hindi nila ako titigilan hangga't diko sakanila yon nasasabi, thankful din naman ako sa kanila kasi di ko talaga alam kung ano rin yung gagawin ko kaya nga ayaw ko sumama kay mommy kasi comfortable na ako sa mga kaibigan ko at ayaw ko ng kumilala pa ng bago kasi baka hindi naman kasing genuine nila A

Gusto ko nang umalis rito dahil pakiramdam ko hindi ako makahinga. All their reactions are suffocating me. Am I bad to feel this way? Am I bad that I am hurt seeing them this happy? tangna, I should be happy coz Amber accepted her but why now I wish that this should not the result..why in my mind I wish Amber had rejected her instead.