Dread の小説・ストーリー

Naudlot ang pag-iyak ko. “Think of it, Fern. Kung si Fynn lang talaga ang pakay ni Mizagh, wala ka talagang laban. I mean, he is a ‘De la Cerda.’ The moment he doubts that Fynn is his son, baka nga kinabukasan nasa puder na niya si Fynn. Isipin mo kasi, Fern—baka hinihintay ka lang din ni Mizagh? Baka he’s just waiting na sa 'yo mismo manggaling 'yong confirmation? He wants both of you, Fern…” “W-what? I-Impossible! Galit siya sa akin!”

Biglang sinaklot ng takot at pait ang puso ni Drie. Kaayanin nga ba niyang mawala si Kycee?

Waking up after 10 hours of deep sleep, hindi ko mawari kung matutuwa ako kasi ngayon lang tumagal ng ganun yung tulog ko, o matatakot ako dahil baka may brain damage na ko. That experience has been too traumatic for me. Sino ba naman ang hindi mattrauma kung matrap ka sa loob ng elevator habang lumilindol, sabay ng pagkamatay ng ilaw at pagkasira ng functions ng lahat ng elevator buttons di ba?

“I saw you die and there's a lot of blood!” “JJ! Daddy is also here. What is wrong son? Bad dream?” pag-alo ni James kay JJ. “It's only a dream. It's not real!” Nananaginip ng masama ang anak ko. Marahil nagkaroon ito ng trauma kaya imbes na siya ang nasugatan dahil sa pagkakahulog niya sa hagdanan, ay ako ang napanaginipan niyang nadisgrasya. Niyakap naman kami ni James para pumanatag si JJ.

aniko dahilan para ang ngisi niya ay unti-unting maglaho. "Not unless I get what I want." maawtoridad niyang tugon. Marahas akong napabuga ng hininga dahil sa ginagawa niya ngayon, he started to step forward until he finally get close to me. Hindi ako nagbaba ng tingin at matapang na tinapatan ang mataman niyang pagtitig sakin, I could feel that something was not right about him. His aura speaks darkness and I can't help but to be frightened.

“Wala naman. Ang totoo nga n’yan masaya kami, sobra. Parang napaka-perfect ng lahat. Walang away. Pero sa kabilang banda, minsan hindi ko maiwasan makaramdam ng takot.” “Bakit naman? Ikaw na itong nagsabi na perfect ang relasyon n’yo.” “Lydia, there is no such thing as perfect. Parang alam mo ‘yon, too good to be true. Nakakatakot na magising na lang ako isang beses na wala na siya, na panaginip lang pala ang lahat. Paano kung sa huli bumalik ang babaeng hinihintay niya at maisip niya na bumalik doon?”

Napangisi ako sa naiisip, i will surely make they fall inlove with each other, okay lang naman sakin matagal na akkng naka-moved on kay Clyde. Noong ma-bored ako ay sinunod ko naman ang f******k, agad rin namang nasira ang araw ko noong si Heather na naman ng bumungad sakin. Heather May Gomez You freakinʼ ruined my day again... Ms. De Ocampo I made a face, siya nga tong nanira ng araw ko tapos siya pa parang aping api?! Hindi pa man sumisikat ang araw ay sira na agad.

Bakit ba sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya, parang ginigipit ako sa isang sulok na wala man lang exit? ​Parang gusto ko tuloy itapon itong basang clay diretso sa mukha niya para lang tumahimik siya. But what scares me the most isn't Drew’s overwhelming evidence? It’s the fact that deep inside, my treacherous mind is actually panicking because his logic makes sense. Dafak, Seline! Wake the fvck up!

But, when he received nothing I saw him took a glance at the other men who were in the table too. Death. Should I be scared of that? I should be, right? But why is it I felt the opposite. It's like, I felt the adrenaline rush all over my body. Hearing the word death kinda excites me. It's not normal right? Death suits him. Bagay sa pangalan niyang Damon yung Death na codename na gusto nilang ipatawag sa kanya. "D for Death. Okay." I said like it's nothing at napansin ko ang pagsabayang angat ng mga sulok na labi ng mga kalalakihang nakaupo doon.

"Wag mo na Kong pahirapan pa Axell! just say it then I will go and NEVER.. EVER. show again." Nakaramdam ng takot si Darcy. Seryoso si Audhrey sa bagay na iyon at maisip pa lang na gagawin nga nito Ang pag layo sa kanya at wag na magpakita habang buhay ay katumbas nito Ang kamatayan.