Dread の小説・ストーリー

desperado niyang usal at agad niyang naramdaman ang pag-init ng kaniyang mata at ang pagdaloy ng kuryente sa kaniyang katawan. He felt the power and he used it to release electricity on his body na siyang tumusta sa mga baging na nasa kaniyang katawan. Vreihya vomited a lot of blood dahil sa naramdaman niya ang latay sa kaniyang leeg. She felt like she is drowning with her own blood. Maging ang kaniyang mga binti ay nakaramdam ng malalalim na mga sugat. She is looking like a bloody marry habang tila hindi na niya kakayanin pa ang tumayo nang matagal.

Nanginginig na utos niya pero walang pakialam ang mga iyon kaya nang itutok ni Drear ang baril kay Mama L ay mabilis siyang kumilos at niyakap si Drear. “Stay away from me.” Mariin na utos nito pero umiling siya at saka inilapat ang mukha sa dibdib nito. She’s trembling but she can’t let that monster inside him totally pull him to the darkest side of his personality. She’ll do whatever it takes just to stop it from happening. Catharine knows that Drear’s money can buy justice, can buy freedom, but can’t escape the fires of hell, and it’s all that matters.

It is so confusing and I don’t know what is going on. Mariin kong pinikit ang aking mga mata habang ramdam ko ang kaba sa aking dibdib habang pabalik-balik sa aking isipan ang mga nakita ko kanina. Natatakot ako. Nalulungkot ako. Naiiyak ako at sobrang naguguluhan sa nangyayari. I though I will never see anything about his death. I thought he was the one who can help me to stop this curse but now, that I saw the vision about his death, hindi ko alam pero labis akong hindi mapalagay. Halo-halo ang aking nararamdaman ngunit mas nangingibabaw ang takot na baka isang araw paggising ko, wala na siya at hindi ko maririnig ang boses niya at hindi ko na siya makikita.

HINDIK na hindik ang marahas at malupit na business magnate sa lungsod nang bumagsak sa sarili niyang patibong ng kamatayan. Sisinghap-singhap habang bumababa sa BDSM bondage bed. Halos gumagapang nang makaakyat sa hagdan para makatakas sa sikretong lagusan. Hindi alintana ang h**o’t h***d niyang katawan. Kailangan niyang makatakas sa kanyang tiyak na… katapusan!

Hindi na niya ito malalapitan o makakausap man lang. Dread slowly consumed him as they get closer to the apartment. Pinagpapawisan siya ng malala kahit na malamig sa sasakyan at pakiramdam niya, mahuhulog ang puso niya sa sobrang takot at kaba. Hindi siya kinibo ni Heather matapos niya itong patahimikin. And he couldn’t look at he properly because he’s afraid to see her reaction.

Hindi sa hindi siya masaya sa nadis-close na reyalidad kundi takot siya sa katiyakan na uusigin siya nito sa kadahilanang pagtatago tungkol kay baby Haven. Hinagupit ng singhap at bulung-bulungan ang buong pavilion. Marami sa mga fratmate ni Hydrus ang matinis na napamura, may ilan pa na ginamit ang iba’t ibang lenggwahe’ng ‘di niya matukoy kung ano ang alin.

Tiningnan ko ang oras at masyadong gabi na kaya nahiga na ako sa kama at natulog. Ilang beses na akong nagpagulong gulong sa kama ko pero hindi pa din ako dinadalaw ng antok, baka mamaya tanghali na naman ako magigising nito. Hanggang ngayon ay hindi pa din mawala sa isipan ko nangyari kanina, halos himatayin na ako sa kaba at takot. Sino ba naman kasing hindi kung malaman mong may humahabol sa inyo na hindi niyo alam kung sino at mukhang balak pa kayong patayin.

Mas lalo kong nararamdaman ang kakaibang koneksyon sa pagitan namin. --- Minsan nagkakatinginan kami. --- At agad ding umiiwas. --- Minsan magkatabi kaming tahimik. --- Pero parang sapat na iyon. --- At minsan... Parang gusto kong abutin ang kamay niya. --- Ngunit hindi ko ginagawa. --- Dahil natatakot ako. --- Natatakot akong masaktan ulit. --- Drake's POV She's scared.

Pilit niyang inaalis ang pagkakayakap ni Dreams sa kanya at hindi naman siya nabigo. Nakita niya kung paano bumaha ng luha sa mukha ni Dreams dahil sa pag-iyak. Nakakaawa ang kanyang lagay. Nakakaramdam si Kaiden ng pag-aalala sa pag-iyak nito. Malakas na kabog sa kanyang dibdib ang kanyang nararamdaman nong mga oras na iyon at hindi niya maipaliwanag kung bakit.

Tumalikod na ako at nagfocus na sa harap hanggang sa matapos ang misa. Nasa loob na ako ng mall at nagtitingin ng mga display sa labas. Hindi na ako pumasok dahil wala naman akong bibilhin though kapag may nagustohan ay baka bumili ako. Napahinto ako sa isang shop cause of the model na ipinapalabas nila sa tv sa loob ng shop makikita naman ito sa labas. It's the band Str8ight the model of the brand Penshoppe. As far as I know they are also the model of the Bench. Sikat na sikat na talaga sila ang hirap abutin but it's ok. I will always be their one fan especially Zero's fan. I will support them no matter what and I will always their in everything that makes them happy.