Dustin Nguyen の小説・ストーリー

Monster din kasia ng ugali niya. “Yes! His name is Nolan Salvatore. His father, Amedeo Salvatore, is a mafia boss. My dad owes him a ridiculous amount of money and as payment, gusto niya akong ipakasal kay Nolan! I can’t let that happen! Kaya nandito ako, Tito Larkin. I need a place to hide. I need to disappear. Please, help me po.”

ngunit agad naman akong binara nung lalaking kasama nang kapatid ko na patuloy pa din na nakaglue ang tingin sa mukha ni Dustin. "Get lost ms. whoever you are, can't you see we're busy?" he said finally looking at me and I can see the shock looked on his face pagkakita sa akin. He have his mouth wide open and seriously I can see him drooling, well hindi naman sa pagmamayabang madaming nagsasabi sa akin na maganda ako at puwede akong mag-artista na tinatawanan ko lang. "Uhmm... hi I'm Rui, what's yours?" he asked smiling at me like he just didn't snarl at me a minute ago.

Hindi nagkulang si Dustin sa pag-aalaga sa mga ito, minsan nagseselos si Rhayan dahil hindi nito naranasan noon kay Dustin, ngunit ng tumagal, unti-unti na rin nito, naintindihan ang lahat. Big boy na ang anak niyang si Rhayan dahil 7 years old na rin ito. At dahil computer genius, mabilis itong natuto sa lahat ng mga tinuturo ng tito Drake niya kapag sumasama ito sa kumpanya. Minsan nagtatalo pa si Dustin at Drake kapag nababalitaan nito na sumasama si Rhayan sa SmithCom na hindi niya alam. Ayaw kasi nitong may mangyari sa anak niya, kahit na may mga kanya-kanyang bodyguard ang mga ito, maingat pa rin si Dustin dahil alam na ng lahat ang tunay na identity niya. Excited na siyang makita ang

Ilang oras na siyang nagsasaulo ng mga mukha at pangalan at hindi niya nakita ang sinumang hindi niya nakikilala. "William Manning?" "Umupo ang lalaki sa tabi mo. Ilang taon ko na siyang sinisikap na mag-donate. Pero parang wala akong tamang kagamitan.” Dustin leered suggestively on her breasts and it was all she could do not to flatten him on the spot.

sagot ni Dustin sabay kuha ng kanyang sketchpad. Napakunot-noo ang lalaki. "Wait... you look familiar." Si Dustin naman ay biglang napatingin ng maigi. "Ikaw ‘yung lalaki sa loob kanina. Yung nakatingin kay Mommy." Napangiti ang lalaki. "Mommy mo? Sino ang mommy mo?" "Carol. Caroline Dela Vega po. Designer siya." Nanlaki ang mata ng lalaki. "Caroline..." mahinang sambit niya.

“Gano’n kabilis?” Noong araw na nahulog si Dustin sa hagdan, sa hindi malamang dahilan, sabay-sabay na nagka-aberya ang lahat ng camera sa fire escape entrance at exit, kaya’t walang nakuhang ebidensya ang pulisya noong araw na ‘yon. “Yes.” Inilapag ni Nathan ang isang takeout bag sa harap niya. “Hindi ka pa kumakain, ‘di ba? There’s a new Thai place nearby. Try it."

ani Dustin sa seryosong boses. Nasa harap ako ng lamesa niya habang hawak ang isang folder at tinitingnan ‘yon. I’m examining things in the folder because it is under my team. I shouldn’t be careless with this. “Alright, sir,” sagot ni Christina habang nagsusulat sa kaniyang notebook. “The next project I have is . . . in Mr. Zander’s company in Siargao.” I look at Dustin whose busy with his laptop now.

Marahas na kumatok si Liam sa hotel room kung nasaan si Hans. Nang malaman ng binata kung saan tumutuloy ang lalaki dahil sa report ni Dustin, agad silang dumiretso roon. His friend Dustin Antonious Carpio is a military reservist. He came from a family of high ranking soldiers and is working as a businessman by day and a freelance military asset by night. Ito ang tumulong sa kanya nang hanapin niya ang kanyang tunay na pamilya. At ito rin ang sinabihan niya kanina nang ipahanap niya si Hans.

anunsiyo ng lalaki. "Ano?!" "What the...?!" sabay naming bulalas ng babae. Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa dalawa. Ano ba'ng gusto nilang palabasin? "Hindi ako ang kakambal ko. I am Dustin. I know, you already knew me." S-Siya si Dustin? I heard about him a lot. At maraming beses ko na rin siyang nakita ng malayuan. Pero ang makaharap ng ganito kalapit ay ngayon pa lang. Sa ganito pang sitwasyon.

"Hi." Nagulat si Lily sa lalaking lumapit sa kanya. The man was tall, maybe a 6'2 in height. His chinky green eyes were intimidating. Halatang may lahing Irish ang naturang lalaki. Kakaiba ang dating ng aura nito. "H-hello," kiyemeng bati din niya dito. "I'm Silver Ching, I'm here to ask you something, about your friend or may I say your best friend named, Lyn Buslo, right?"