Isang masiglang paksa ang mga istari sa 'Lord of the Rings' na talagang nagpaparamdam sa akin na sumisid sa mundo ni J.R.R. Tolkien. Ang mga istari, na kilala rin bilang mga wizard, ay patunay ng mahusay na kwento sa mundo ng Midgard. Ang pinaka-kilala sa kanila ay si Gandalf, na mukhang palaging nagpapalakas ng ating pag-asa sa mga pagkakataong madilim. Iba ang kanyang alon ng kapangyarihan at karunungan, mula sa kanyang hindi matitinag na pag-appreciate sa kabutihan, hanggang sa kanyang nakabibighaning pag-uusap. Pagkatapos ay nandiyan din si Saruman, isang istari na nagbagong-anyo mula sa isang tagapagturo ng kabutihan sa isang simbolo ng kasakiman. Ang paglalakbay ng karakter niya ay tila naglalarawan ng madilim na bahagi ng tao at ang mga pagsubok na dala ng kapangyarihan.
Ngunit huwag kalimutan si Radagast! Ang mga mahilig sa mga hayop at kalikasan ay tiyak na madidiskubre ang kanyang kakaibang pagkatao. Hindi siya ganun kasing kilala kumpara kay Gandalf, ngunit ang kanyang koneksyon sa mas simpleng mundo ay nagbibigay sa atin ng panibagong perspektibo. Ang mga istari ay talagang naging mahalagang bahagi ng balangkas ng kwento at tumutulong na ipalabas ang tema ng pag-asa, pakikipagsapalaran, at ang paglalaban sa dilim. Paano ba naman hindi maghusga ng mga karakter na ito na puno ng mga leksyon sa buhay, sadyang nakakapukaw ng damdamin at masalimuot na pag-iisip.
Kaya, sa tuwing naririnig ko ang mga ibinubulong ng mga istari, tila bumabalik ako sa isang mundo kung saan ang kabutihan at pag-asa ay patuloy na lumalaban. Sa gitna ng lahat ng mga digmaan at krisis, nandiyan sila, kasing sikat ng mga alamat at, siyempre, bahagi na ng ating puso bilang mga tagahanga ng masalimuot na mundong ito ng 'The Lord of the Rings'.