Isa sa mga pinakamemorable na tauhan sa 'Ang Kwento ng Ibong Adarna' ay si Don Juan, ang pinakamabait at pinakamatikas sa tatlong prinsipe. Siya ang tumatangkilik sa mga pagpapahalaga ng pamilya at katapatan, kaya talagang nakakaaliw na sundan ang kanyang paglalakbay. Sa kanta ng pag-ibig at pakikibaka, siya ang naging paborito ng mga tagapanood sa kanyang pagpapakita ng kabutihan sa kabila ng mga pagsubok na dumarating sa kanya. Nakatutuwang isipin na ang kanyang hindi pag-uurong na hangarin na tulungan ang kanyang pamilya, lalo na ang kanyang ama na si Haring Fernando, ay nagdadala ng inspirasyon hindi lamang sa kanya kundi pati sa mga nakikinig sa kwento.
Sa kabilang dako, si Don Pedro, ang panganay, ay tila mas may pagkagahaman at inggitan. Ang kanyang karakter ay nagbibigay ng mas madidilim na pananaw sa tema ng pamana at kapangyarihan. Ang kanyang mga hakbang upang ipagkanulo ang kanyang kapatid at maagaw ang trono ay isang malaking bahagi ng pagbuo ng mga hidwaan sa kwento. Ang aral na dala ni Don Pedro ay isang paalala na hindi lahat ng pamilya ay nagmamahalan, at ang mga pakikibaka para sa kapangyarihan ay maaaring kumain sa ating puso at isip, na nagdudulot ng dibisyon kahit sa mga taong pinakamalapit sa atin.
Hindi rin dapat kalimutan si Don Diego, ang ikalawang prinsipe. Madalas na naiwan sa anino ng kanyang mga kapatid, masasabing siya ang may nakatagong lalim at pagkakamali. Sa kanyang mga galaw, makikita rin ang mga tema ng inggit at intensyon na sumunod sa kanyang kapatid, na nagdadala sa kanya sa kanyang sariling mga takot at pagdududa. Para sa aking sarili, ang tatlong prinsipe ay simbolo ng mga saloobin ng tao: kabutihan, inggitan, at ang paglalakbay tungo sa pagtuklas ng sarili. Ang kanilang kwento ay mas malalim kaysa sa akala ng marami at puno ng mga leksiyon sa buhay na tunay na nagiging puno ng kulay ang kwento ng 'Ibong Adarna'.