Novel & Cerita Elizabeth Harmon

“Please, ‘wag. Tama na, hindi ka pa ba nagsasawa sa ginagawa mo sa akin?’ Naiiyak na tanong ng dalaga. Nangangatog na rin ang kaniyang tuhod sa labis na takot, trauma na trauma na siya sa presensiya ni Harold simula First year pa lang. Kinakaya lang niya para sa pamilya, kung susuko siya’y hindi na niya matutupad na maiahon sa kahirapan ang mga mahal sa buhay. “Ayaw ko na…” “Pero gusto ko pa, sige na halika rito.” “Nagmamakaawa ako sa ‘yo, Harold. Hindi ako magsusumbong sa kahit na sino, palayain mo na lang ako. Please.” Sunod-sunod ang hikbi ni Elizabeth, napakalakas ng dagundong ng kaniyang didbdib. Sobrang sakit na sa kaniyang pagkatalo ang pinaggagawa sa kaniya ng lalaki, durog na durog

dagdag niya habang naghahandang umalis. Pinigilan siya ni Eloise. "Mr. Harvey, I work closely with Dr. Monreal and have extensive medical knowledge. Let me come with you, baka makatulong ako." Matamang pinagmasdan ni Zander ang mukha niya bago tumango. Naalala niya kung paano sinuot ni Eloise sa gala ang custom-made na dress na para sana kay Harriet. Baka nga talaga ito ang sikat na si Harriet.

Halang ang kanyang kaluluwa at nararapat siyang sunugin sa impyerno. “I’m sorry.” Yun lang ang lumabas sa aking bibig. Si Harold naman ay pilit na pinapakalma ang ginang. “Come here, baby boy.” Binuhat ko ang bata ng maiwasan ang lungkot ng buong paligid. “Her name is Eli. E-L-I” - Elizabeth. “Daddy Salvador’s choice?” Tanong ko at ngumiti ang ginang. “Da-da.” Nagtatawanan kaming lahat ng umimik si Eli, nginitian ko si Aunt Elizabeth na siyang may hilam na luha sa mga mata.

Ang kaninang parang galit ay napalitan nang nagsusumamong mukha. Pagdating sa bahay ay di ko naabutan si Kristel, hindi ko tuloy alam kung paano ko sasabihin sa kanya ang naging marupok kong desisyon, ay hindi... pinilit ako ng isang Liam Sebastian. Sino ba naman kasi hindi mapipilitan sa gusto niyang mangyari, kung hindi ako sumunod kakasuhan niya ako. Tss dahil lang sa damit nyang mamahalin na sinira ko at nasusukahan ko ay kaya nyang magpakulong ng tao?

tanong ko. Agad siyang tumakbo sa akin para yakapin ako. “Ate sorry, hindi namin gustong paglihiman ka.” Natulala ako sa sinabi niya. “Sinundan mo kami,” ang sabi ko. “Ate, sorry… Ayoko kasing mawala ka sa family namin dahil mahal na mahal kita, at mahal ka nila mama,” nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Humarap siya sa akin, umiiyak. “Then bakit hindi niyo sinabi na alam niyo pala nasaan si Elizabeth?” halos mabasag ang boses ko sa tanong ko kay Harmonia.

tanong ko. Agad siyang tumakbo sa akin para yakapin ako. “Ate sorry, hindi namin gustong paglihiman ka.” Natulala ako sa sinabi niya. “Sinundan mo kami,” ang sabi ko. “Ate, sorry… Ayoko kasing mawala ka sa family namin dahil mahal na mahal kita, at mahal ka nila mama,” nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Humarap siya sa akin, umiiyak. “Then bakit hindi niyo sinabi na alam niyo pala nasaan si Elizabeth?” halos mabasag ang boses ko sa tanong ko kay Harmonia.

For that bitch Anastacia? Napadàing ako sa biglaang pagsakit ng aking ulo. Rumaragasa sa aking ala-ala ang mga tao at mga nakaraang pangyayari na hindi pamilyar sa akin. Cecilia Eckhart Campbell. I remembered this woman's name. Ah! She’s the character of the book that I had read before. Kung ganun, my soul was transmigrated into this woman's body? How come? Sa librong binasa ko ay walang exposure ang babaeng ito, she was just mentioned once.