Pick Up Lines Tungkol Sa Pamilya 소설 & 이야기

“Lalabas muna ako at puntahan ang doctor. May itatanong lang. Babalik ako, ija. Babalikan kita kaya hintayin mo ako dito. Okay? May pamilya ka pa rin. Pamilya mo ako, pamilya kita.” I cried so hard about Manang's words. Pamilya? Sa tuwing nangangarap ako ng pamilya, kinukuha iyon ng diyos sa akin. Hindi ko alam kung anong nagawa ko sa nakaraan kong buhay at bakit pinagkakaitan niya ako ng kaligayahan.

"Pinatawad kita dahil mahal kita... at nakita kong nagsisikap kang maging mas mabuting asawa at ama." Nanatili ang mga mata niya sa akin. Parang sa unang pagkakataon, wala kaming kailangang patunayan sa kahit sino. Kami lang. Ang pamilya naming tatlo. Marahan niyang hinaplos ang aking pisngi bago dahan-dahang idinikit ang kanyang noo sa noo ko. "I love you." Napangiti ako. "I know." "Seryoso ako."

Seryosong sabi ni Tiburcio "Bakit, hindi ba tayo pamilya?" muling tanong ko pero hindi siya kumibo, "kung hindi tayo pamilya. Edi... bumuo na rin tayo ng sarili nating pamilya." Nakangising sabi ko. Nang-aasar. "Pamilya your face!" Ungos niya na lihim kong ikinatawa "Pa-kiss na kasi, Tiburcio..." Pangungulit ko.

Napalitan ng ngiti ang kaninang mukha ng malungkot dahil sa narinig mula sa asawa "I'm so happy hubby. Ito ang pinapangarap nating pamilya... isang masayang pamilya.. soon where going to have a baby.. magiging kompleto na ang pamilya natin!" "Yes wifey.. I'm so happy too.." hinalikan cya ng maalab na halik ng asawa. "Ahm wifey I missed you... Matagal din akong nag tiis na hindi ka makita.. baka naman maka score ako kahit isa jan?..." nakangising sabi ni Luke... may plano na naman ito sa kanya.

ingos ko. Tinawanan lang naman ako nito at muling sinalinan ang baso ko. Mabilis ko namang nilagok iyon. "Masarap ang may pamilya, Dude. Iyong lagi kang excited umuwi kasi may asawa at anak kang naghihintay. Akala ko dati kapag nag-asawa ako magsasawa ako sa gano'ng buhay pero hindi pala. Lalo na kapag mahal na mahal mo ang babaeng napili mong makasama habang-buhay. Sinasabi ko sa 'yo para kang laging nasa langit kapag kasama mo ang mag-ina mo."

“Magpayaman para ma-spoil ko sina mama. Kahit wala nang asawa basta may ibibigay ako sa pamilya ko.” “You always put your family first huh?” “Of course. Mahal na mahal ko sila na baka mabaliw ako kapag nagkawatak watak kami.” “Why would something like that happen? You’re worried about cheating or what?” “Oo. Baka kasi magising na lang ako hiwalay na parents namin.” “Imposible mangyari ‘yan.” Napalingon siya sa akin. “Bakit sa tingin mo?”

“Nadala na ako. Ayaw ko nang umulit pa.” Malakas siyang bumuntong hininga at tinapik ang aking balikat. “Sure ka na? Okay, ayaw mo nang magmahal pa ulit, gets ko naman. Pero ayaw mo na ba ulit na magkaroon ng anak? Ayaw mo na ng pamilya? Hindi naman porque fail ‘yong una, fail din ang sunod. Hindi natin sure pero malay natin, baka may pamilya pala naman talagang nakalaan para sa ‘yo. Kailangan mo lang subukan muli.” ---

Pareho kaming natawa sa mga pinagsasabi namin. “I love you, wife.” “I love you more, hubby.” Kinintilan niya ng halik ang labi ko bago sa noo ko. Walang pasisidlan ang saya nararamdaman ko. Kahit sa mga sumusunod na araw, linggo, buwan at taon. Napakasaya ang pamilya namin.

Umaalog pa sa kaaliwan ang mga balikat nito nang muling magsalita, ni walang pakialam kung may ilang taong naroon na nagtatakang napapatingin sa kanilang dalawa. "I was just telling the truth, sugar. Our genes have a perfect combination," nangingiti pa nitong sabi bago mayamaya ay naging seryoso ang ekspresyon ng mukha. "But kidding aside, I really want a big family. Gusto ko ng masaya at malaking pamilya, my wife."

sabi nito. Nagulat ako nang dalhin niya roon ang usapan. Napanguso ako. "Syempre," tanging nasagot ko. Malaki ang utang na loob ko sa pamilya niyo kaya dapat lang na mabait ako. Baka pa sabihin mo kay Tito Carlos na tanggalin ako sa scholarship no. "Mas gusto ko ang katarayan mo," mahinang sabi nito bago paandarin ang sasakyan.