Envy In Tagalog Novels & Stories

sabay upo sa tapat ng kaibigan. "Ikaw ang sadya ko, matagal na tayong di nagkikita. Puro ka trabaho, ni wala kang pahinga. Tingnan mo nga ang sarili mo? Mukha ka ng bilasang isda, di hamak na mas bata ka sakin ah. Pero tingnan mo naman ang beauty ko, nagmumura, nangingislap. Kasi alaga ko ang sarili ko. Di tulad mo, alipin ng trabaho. Aanhin mo ang kayamanan mo kung wala ka namang kaligayahan."

Kinuha ko ang panyo sa bag, tinanggal sa pagkakatupi nito at malawak na itinakip iyon sa aking mukha. I am mad. But I am more sad. Love is happiness, ika niya. Kaya kung doon siya masaya, ay hindi ko siya pipigilan. Kung ikasasaya niya at ikalulungkot ko, okay lang. I'm willing to endure the sadness. Nakaya nga ni Mama, ako pa ba?

Idagdag pa ang galit na galit na awra ng kanyang ama. *eZymSeXy_05*

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

Ang iba ay nalaglag sa sahig. " I love only you , but you believe Enrico more than me! Wala kang karapatang maging ama!" Patuloy ito sa paghahanap ng isang bagay , na parang nagwawala na ito ng hindi niya mahanap. "Mira, please calm down! I miss you so much, mali ang iniisip mo. I believe you, pero umalis ka agad."

I almost got blind on how beautiful the house is, parang sobrang illegal naman yata nito para maging totoo. My eyes almost turned into gold coins as I was seeing things that makes the house very sparkly. This mansion must be so expensive that my even if I work for three of my life time I would be able to afford it. Iniisip ko palang kung magkano yung gate parang mahihimatay na ako kahit hindi ko pa alam kung magkano. Bigla tuloy akong na hilo, para akong sinampal ng kahirapan sa mukha na alog ang aking utak.

tapos ganoon lang sasabihin niya sa akin? "And you're ugly, not worth it person. Ewan ko nga kung bakit sinasamahan ka ni Ellen sa mga kalokohan mo," He added. "You. Are. Not. Worth. It. To. Anyone." Hinid ko namalayan na may tumulong luha sa mga mata ko nang sabihin niya ang katagang iyon. I am not worth it. I already heard that word pero masakit pala pag-sayo mismo sinabi.

"Ha! ha! You've said the keyword, iho! Extraordinaire. Yes, Scarlett is unusual. She is a wondrous creature. And worrying for her future is turning me into a paranoid. Alam mo bang ang isang bangungot ko ay 'yung makatagpo ang aking anak ng isang lalaking hindi magpapahalaga sa kagandahan ng kanyang kalooban?" "I can assure you that she is the most important matter in my life now, sir. Ang gusto ko lang malaman ay kung ano ang mabigat na dahilan sa pagiging kimi at mahiyain niya? Bakit hindi siya 'proud' sa kanyang ganda?"

Bweset "At tingin mo ba maloloko mo'ko diyan? Malay natin. Isa ka narin pala sa mga taong gustong magpatumba sa'kin." My blood instantly boiled up at that ridiculous assumption. How could he! "And why do you think na gagawin ko yon sa'yo, Mr. Del Fuero? Tingin mo ba may plano akong agawin mula sa'yo ang pesteng yaman mo? Well, flash news! Sa'yo na lahat ng yaman mo dahil wala akong balak na agawin 'yon sa'yo! Isaksak mo pa yan sa baga't maitim na atay mo!"