Erina Nakiri の小説・ストーリー

"Nakulangan ka ba sa halik na ninakaw mo sa akin kagabi? Bakit kasi hindi mo nilabi?" Nanlaki ang mga mata ni Sinnerita. Bakit pinaalala pa nito ang ginawa niya kagabi sa harap ng maraming tao? Nakakahiya 'yon! Gusto niyang maglaho na lang sa harap ng lahat. Buong pwersa niyang hinila ang kamay niyang hawak ni Luken at naluluhang tinalikuran ito. 'Nakakinis ka, Luken!' A lonely tear dripped from her eyes while running away.

I can remember it clearly when she said Daddy. "I'll protect you baby, mommy will do everything for you…" Kinabukasan ay maaga akong nagising. Mas maaga si Erna na siyang naghanda ng almusal. I can't help but to smile like an idiot as I stare at my reflection in the mirror. I'm wearning an above the knee knife-pleated skirt and a sleeveless turtle neck top. My hair is in a messy bun and I painted my face with a nude make up.

Ngisi na hinding-hindi mo nanaising makita. Sienna calmly stood up, while gracefully took her gun out from beneath her skirt. Era looked at her with disgust on her face as Sienna licked the mouth of the gun with sick enjoyment. “She’s crazy. A psycho.” Era said to herself, her whole body still trembling. Napaiwas ng tingin si Era, at tumulo naman ang kanyang luha nang napapikit ito ng mariin. Pinagpapawisan narin ito ng malamig dahil sa takot sa bawat pagputok ng baril.

Hindi niya ito magagawa kay Alessia dahil ayaw niyang matakot ito. Ngunit kay Erenea, kailangan niyang gawin ito dahil lalabas sila mula sa bunganga ng Charybdis. Kailangan niyang maging mabilis dahil magiging delikado kung dadahan dahanin niya.

What a small world. "Do I know you?" Nagsalubong ang kilay niya sabay tingin sa akin mula ulo hanggang paa. Ah, baka hindi na nga niya ako naaalala pa. "Ah, not sure." Mabilis na sabi ko. Biglang nautal. Bakit kasi ang gwapo niya? "I mean, not yet." Nilahad ko ang kamay ko sa kanya sabay malawak na ngumiti. "I’m Erina, your future wife.”

iling ni Erich. "......"

May mga ilaw na nakatapat sa bawat aquarium kaya malinaw na malinaw ang itsura ng mga iyon. "Mga koleksyon niya iyan. Galing sa iba't ibang bansa," wika ni Ethan nang mapansin ang tinitingnan niya. May mga iba-ibang size ng ispada. Meron pang 'yong nakita niya noon sa palabas sa lumang TV ng dati niyang kaklase, blade na lumilipad at umiikot sa ere. Isang uri ng sandata na nagmula sa Japan, na kung tawagin ay shuriken. Karaniwan itong ginagamit ng mga ninja. It comes in various shapes, such as stars or blades with sharp edges, at idinisenyo upang ihagis sa ere.

Sinara niya ang pinto para kay Nanako at bumalik sa front passenger seat sa sandaling nakapasok si Nanako. Tinanong nang balisa ni Nanako, “Kawana, nakuha mo ba ang singsing na gusto ko?” “Opo!” Ang babae ay tinatawag na Kawana, ang buong pangalan niya ay Kawana Kurenai, siya ay isang senior assistant sa pamilya Ito. Agad niyang inabot kay Nanako ang magandang Tiffany jewelry box mula sa front passenger seat. Sabik na kinuha ni Nanako ang regalo at maingat na binuksan ito.

Isang putok sa dibdib ang ginawa ko para mapatay ko agad siya. Sa likod ko, narinig ko ang tunog naman ng bakal na nagbabanggaan. Si Eryx ang nakita ko. Nakikipag-close combat siya sa dalawa. Hindi siya gumagamit ng baril. Blade ang atake niya. Mabilis at malinis ang eksena niya. Nakakatuwa kasi may sugat pa ang paa niya pero walang wala na. Ang galing kasi nung gamit at spray na nilagay, parang ang bilis natuyo ng sugat niya.

Colemaan "That's probably what she learned from the pok-pok." Ani Erin. Hindi na ako nakapagtimpi. Hindi ko rin alam saan ko hinugot ang lakas ko para masampal ng malakas si Erin Lumipad ang buhok niya sa lakas ng pagkakasampal ko. Sumigaw siya at napaiyak. "You stupid bitch! Cheap whore!" Sigaw niya habang inaabot ako. Pinigilan siya ni Lance. Dumalo rin si Kuya Renz sa kanila.