Filter By
Updating status
AllOngoingCompleted
Sort By
AllPopularRecommendationRatesUpdated
The CEO's Shattered Vows

The CEO's Shattered Vows

Isabella: Five years ago, I thought marrying Damien Reeds would be my fairy tale ending. I was wrong. He never loved me—I was just a pawn in his family's business deals. When the merger fell through, he threw me away like I meant nothing. He divorced me publicly, in front of over 500 people, then kissed another woman while cameras flashed and I fell apart. What he didn't know was that I was pregnant. I disappeared, gave birth alone, and spent years building a life for our daughter—a daughter he knows nothing about. I became stronger, fiercer, and learned to survive without him. I thought I'd never see him again. Then I walked into a job interview... and there he was. Now he's discovered my secret, and the ruthless CEO who destroyed me wants to claim the child I've protected all this time. Damien: I thought divorcing Isabella was the right choice. My mother convinced me she was unworthy, that Sophia was my true match. For years, I buried whatever I felt under business deals and cold ambition. I told myself I didn't care. I told myself I'd moved on. Then she walked back into my life—confident, successful, and completely out of my reach. The shy girl I once knew is gone, replaced by a woman who looks at me like I'm nothing. And then I saw her daughter. My daughter. The child she kept hidden from me for five years. She says I don't deserve to know her. But I'm not the same man anymore, and I'll do whatever it takes to prove it—I never stopped loving her. Now, with a child caught between them and a past full of betrayal, can two broken people find their way back to each other—or will the truth destroy them both?
Romance
530 viewsOngoing
Read
Add to library
¡Señor Guillén, te juro que no eres su padre!

¡Señor Guillén, te juro que no eres su padre!

El exesposo de Marta nunca supo lo que era amar… o al menos, nunca supo cómo amarla a ella. Durante el día, Marta se escondía tras la perfección: eficiente, impecable, invisible como secretaria. Por las noches, intentaba convertirse en la esposa ideal… dulce, paciente, suficiente. Pero en los dos años que duró aquel matrimonio, jamás recibió una caricia sincera. Y un día, todo terminó. El mismo día en que ella regresó. La mujer que siempre había tenido un lugar en su corazón. La que creció a su lado. No hubo gritos. No hubo lágrimas frente a él. Solo firmas. Frías. Rápidas. Definitivas. Como si su matrimonio no hubiera sido más que otro trámite sin importancia. Pero el destino… nunca pide permiso. Seis meses después, Marta descubrió que estaba embarazada. Y aun así, no dudó. Se fue. Lejos de los recuerdos, lejos de él. Decidió criar a su hijo sola, construir una vida donde no tuviera que mendigar amor. ¿Que él ahora presumía su relación con aquella mujer? A Marta no le importaba. ¿Que incluso le había propuesto matrimonio? Marta sonrió… y les deseó felicidad. Porque ella ya había aprendido a soltarse. Hasta que el pasado volvió a buscarla… en el momento más inesperado. El mismo día en que su hijo nació. Con el dolor aún latiendo en su cuerpo y el alma hecha un torbellino, lo vio. De pie frente a la sala de partos. Imponente. Intenso. Irrompible. Como siempre. —Quiero que volvamos a empezar —dijo él, con una voz que parecía no admitir rechazo. Pero Marta ya no era la misma. Negó. —Señor Guillén… este niño no es suyo. —No importa… —murmuró, firme, decidido—. Aunque no lo sea… también quiero amarlo.
Romance
53 viewsOngoing
Read
Add to library
Sombras del Corazón

Sombras del Corazón

Después de que la ex de mi esposo me empujara, tuve complicaciones graves al dar a luz a nuestro segundo hijo y morí en la esquina de la escalera del hospital de los Hesselink. Antes de morir, mi hijo de seis años lloró sin parar, rogándole a su papá, Marc Hesselink, que me ayudara. La primera vez, él solo se burló: —Tu mamá se volvió más inteligente… ahora usa al niño para hacerse la víctima y engañar a todos. Después de eso, le soltó la mano a nuestro hijo y se fue como si nada. La segunda vez, nuestro hijo le dijo que no paraba de sangrar. Marc se fastidió: —Qué llorona. Solo es un aborto, no es para tanto. Siempre tan dramática. Luego sacó al niño de la habitación y le ordenó al médico que nadie se acercara a ayudarme. —Es culpa mía por mimarla tanto. Si no la dejo sufrir un poco, nunca va a aprender. La última vez, nuestro hijo se arrodilló frente a Angie Pavard y le rogó con desesperación. Marc estalló de furia y mandó a sus guardias a maltratar a nuestro hijo. Lleno de heridas, lo arrastraron fuera de la habitación, dejándolo ahí tirado para que se burlaran de él. —Si vuelves a molestar a Angie mientras se recupera, saco a tu mamá de la familia Hesselink y no la vas a ver nunca más. Aun así, nuestro hijo arrastró su cuerpecito de regreso hasta donde yo estaba, dejando una línea de sangre tras de sí. Esta vez, como él quería, tanto mi hijo como yo terminamos muertos. Y ya no vamos a volver a verte nunca... nunca más.
Short Story · Romance
5.4K viewsCompleted
Read
Add to library
The Substitute Vows ni Marcandre

The Substitute Vows ni Marcandre

Si Isabella “Bella” Alcaraz ay halos nabuhay sa likod ng anino ng kanyang “almost perfect” na nakatatandang kapatid, si Marisella—ang glamorosa, walang kapintasan at ubod ng bait na mukha ng Alcazar Luxe Events. Kilala ang kanilang pamilya pero sa likod ng lahat ng ito, unti-unting bumabagsak at nababaon sa hindi mabilang na utang. Pinili ng kanilang mga magulang na ipakasal si Marisella kay Leonardo “Leon” Veyra, ang makapangyarihan, walang awa at nakakatakot na CEO ng Veyra Global Holdings. Halos lahat ng negosyo mula finance, hotels at real estate ay saklaw ng kayamanan niya. Ngunit sa mismong araw ng kasal, naglaho na parang bula si Marisella. Para maprotektahan ang pangalan ng pamilya mula sa iskandalo, walang nagawa si Isabella kundi ang maglakad patungo sa altar kapalit ng kanyang kapatid. Natatago sa belo ng sutla at kasinungalingan, siya ang naging “substitute bride” ng isang lalaking kayang ibaon sa hukay ang pamilya niya sa isang salita lamang. Hindi madaling malinlang si Leon. Alam niyang ang babaeng nasa tabi niya ay hindi ang ipinangako sa kanya. Ngunit imbes na itigil ang seremonya, inako niya si Isabella bilang kanyang asawa. Sa mundo, isa itong perpektong kasal, isang fairy tale. Pero sa likod ng mga pinto, isa itong mapanganib na laro ng sekreto, kapangyarihan at obsession. Sa ilalim ng kasal na nabuo sa panlilinlang, kailangan tiisin ni Isabella ang malamig na galit, nag-iinit na pagnanasa at walang hanggang pagdududa ni Leon. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, ang galit at pagdududa ay unti-unting lumalabo. Kasabay nito, patuloy na bumabalot ang pagkawala ni Marisella—runaway bride nga ba, o mas malalim pa? Sa bawat pangakong binibigkas, maaaring nakataya ang pamilya, kalayaan… at puso ni Isabella.
Romance
408 viewsOngoing
Read
Add to library
Três Súplicas ao Pai Bilionário

Três Súplicas ao Pai Bilionário

Eu fui forçada a trocar meu coração com o primeiro amor do meu marido. Depois disso, morri no corredor do hospital particular que ele mesmo criou. Antes de eu morrer, meu filho de seis anos, Otávio Júnior, chorou e implorou a pai dele três vezes. Na primeira vez, Otávio segurou a mão daquele homem e disse que eu estava vomitando sangue. Ele riu com desprezo: — Dessa vez ela finalmente aprendeu algo, até ensinou você a mentir. Em seguida, ele mandou os seguranças expulsarem Otávio do quarto. Na segunda vez, Otávio agarrou a manga de sua camisa e disse que eu estava delirando de dor. Ele franziu a testa: — É só uma troca de coração. Os médicos já disseram que ela não vai morrer. Mais uma vez, os seguranças puxaram Otávio para fora. Na terceira vez, Otávio se jogou no chão, segurou firme a barra da calça dele e chorou dizendo que eu já estava inconsciente. Dessa vez, ele perdeu a paciência. Ele agarrou Otávio pelo pescoço e o jogou para fora do quarto: — Eu já disse que Heloísa Dias não vai morrer. Se você vier aqui incomodar o descanso da Bianca Nunes de novo, eu juro que vou expulsar vocês dois deste hospital. Desesperado para me salvar, Otávio penhorou seu escapulário, algo que ele considerava um tesouro, para uma enfermeira: — Tia, eu não quero viver cem anos. Só quero que minha mamãe continue viva. A enfermeira aceitou o escapulário e se preparou para me transferir para o último quarto disponível. Mas o primeiro amor do meu marido, Bianca, bloqueou a porta com seu cachorro no colo e disse: — Sinto muito, garotinho. Seu pai está preocupado que eu me sinta sozinha sem o meu cachorro. Este quarto foi reservado para meu cachorro.
Short Story · Romance
2.2K viewsCompleted
Read
Add to library
Arrepintiéndose del divorcio

Arrepintiéndose del divorcio

Dos meses. Claire solo le pidió dos meses más a su ignorante marido para salvar su matrimonio de desmoronarse. Lo amaba demasiado como para dejarlo ir. Hunter MacIntyre dudaba que aquello fuera a cambiar algo entre ellos. Nunca logró enamorarse de Claire mientras su corazón le pertenecía a otra persona. Aun así, aceptó. Y, para sorpresa incluso de su propia determinación, Claire consiguió que funcionara. Poco a poco, Hunter empezó a salir de su frialdad, dejando entrever con ella un lado más tierno. Sin embargo, el día tan esperado de su segundo aniversario de bodas, Hunter la abandonó para estar con su exnovia. —Todo fue una farsa para ahorrarme tener que pasar otra vez por esa mierda de buscar esposa después del divorcio, Claire. Pero ahora ella ha vuelto. Firma los papeles y déjame libre. Quiero estar con el verdadero amor de mi vida. Claire reprimió una maldición y asintió con firmeza. —Está bien. Si eso es lo que quieres, te dejaré libre. Pero no vuelvas arrastrándote hacia mí en el futuro… porque no voy a aceptarte. Seis meses después, efectivamente, volvió a buscarla. ¿Quieres saber qué hizo Claire con su exmarido? Empieza a leer ahora ;) P. D.: Habrá momentos en los que odiarás a Claire por sus decisiones, pero créeme, cada una tiene un motivo detrás (y seguro te encantará descubrirlo ;)). (Advertencia: puede haber escenas que algunos consideren desgarradoras, perturbadoras o incluso irritantes. Es una obra de ficción creada únicamente con fines de entretenimiento. Si no toleras temas como la traición, el divorcio, ataques de pánico o depresión, quizá este libro no sea para ti. Quedas advertido. Para el resto, si te gustan las historias intensas y llenas de drama… bienvenido ;))
Romance
205 viewsOngoing
Read
Add to library
A Sorte que Ele Nunca Tirou

A Sorte que Ele Nunca Tirou

A família mafiosa Rossi seguia uma regra ancestral. Antes de se casar, o herdeiro recebia, todos os anos, uma única chance de tirar a sorte. Se tirasse uma sorte favorável, poderia escolher a própria esposa e escapar de um casamento arranjado. Dante Rossi tirou uma sorte desfavorável por cinco anos consecutivos, e eu, que namorava com ele fazia sete anos, nunca consegui me casar. Aquele já era o sexto ano. Por acaso, ouvi a conversa dele com Marco Valentino, o Subchefe. — Sr. Rossi, o senhor tirou uma sorte favorável de novo. — A voz de Dante carregava uma frieza que eu nunca tinha escutado antes. — Como sempre, troque por uma sorte desfavorável. Marco hesitou por um instante, mas ainda tentou convencê-lo: — Sr. Rossi, o senhor faz essa troca há cinco anos seguidos. Não tem medo de que Celia vá embora? Celia é a mulher mais bonita de Nopales. Metade dos homens da cidade corre atrás dela. Dante respondeu com absoluta convicção: — Ela não vai. Celia me ama demais. Nunca vai se casar com outro homem. Depois, continuou, no mesmo tom calmo: — Anos atrás, o pai de Livia morreu para me salvar. Antes de fechar os olhos, ele me pediu que eu ficasse ao lado dela por cinco anos. Quando este ano terminar, vou compensar Celia com um casamento grandioso. Ao ouvir aquelas palavras, o último fio de esperança dentro de mim se partiu. Dante provavelmente não sabia que a família Rossi ainda guardava uma última regra ancestral. Se o herdeiro não tirasse uma sorte favorável por seis vezes, perderia o direito de decidir o próprio casamento. E, em breve, eu me casaria com outro homem.
Short Story · Máfia
1.7K viewsCompleted
Read
Add to library
Solo El Plomo Florece

Solo El Plomo Florece

Llevaba tres años casada con Alexander. Todo el mundo le temía por su crueldad, pero conmigo siempre había sido muy tierno. Sin embargo, todo cambió hace seis meses, cuando Elena recibió un balazo por él durante una balacera. Alexander siempre decía que ella fue herida por salvarle la vida, así que yo tenía que ser comprensiva. En la gala más prestigiosa de la familia, mi esposo, el Don, Alexander, llegó del brazo de su asistente, Elena. Llevaba prendido al pecho el broche de rubí que simbolizaba la posición de la Donna de la familia. —Elena recibió un balazo por mí. Le gustó el broche, así que se lo presté por un tiempo. De todas formas, tú eres la única Donna aquí. Trata de tener algo de clase. No discutí con él. Me quité el anillo de bodas y saqué los papeles de divorcio. —Si tanto le gusta, que se lo quede. Incluyendo este lugar junto a ti. También renuncio a eso. Alexander firmó sin dudarlo, con una sonrisa arrogante. —¿Qué clase de jueguito manipulador estás inventando ahora? No eres más que una huérfana. Sin la protección de nuestra familia, no vas a durar ni tres días en Sicilia. Te doy una semana para que te arrepientas de esta estupidez. Luego no vengas llorando de rodillas. Saqué un celular satelital encriptado que no había usado en tres años. Alexander no sabía que, en realidad, yo era la hija menor de la familia mafiosa más antigua de Europa. Pero mi familia y la de Alexander siempre habían sido enemigas. Para casarme con él, me cambié el nombre e incluso corté toda relación con mi papá y mis hermanos. La llamada entró. Respiré hondo y susurré: —Papá, me arrepiento de lo que hice. Manda a alguien por mí en dos semanas.
Short Story · Mafia
15.2K viewsCompleted
Read
Add to library
Identidad Sacrificada: Lo que mamá no supo de las pruebas

Identidad Sacrificada: Lo que mamá no supo de las pruebas

La convocatoria del Rey Licántropo llegó a las cincuenta y seis manadas de los Territorios del Norte: estaba eligiendo una Luna para su heredero. La reputación de brutalidad del heredero lo precedía. Por eso mi madre cambió el nombre de mi hermana Freya por el mío. Su voz no dejaba espacio para discutir. —Elsa, el espíritu lobo de tu hermana aún no ha despertado por completo —dijo, y su voz no daba ni el más mínimo espacio para discutir—. No sobrevivirá al viaje. Ve tú en su lugar… participa por ella en las Pruebas de la Luna. —Hizo una pausa. Me apretó la mano, y las lágrimas resbalaron por sus mejillas en el momento justo—. Cuando todo acabe, tu hermano irá por ti. Lo juro por la Diosa de la Luna. En mi vida pasada, yo había creído en ese juramento. Por esto, había viajado hasta la fortaleza del Rey Licántropo, solo para que el mismísimo heredero me eligiera a mí. A duras penas escapé de allí con vida. Hui entre ventiscas durante siete días y siete noches, hasta que por fin conseguí perder a quienes me perseguían. Después de dos años como loba errante, logré regresar a la Manada Colmillo de Escarcha… justo a tiempo para presenciar el rito de marca de Freya con el Alfa. Mi madre estaba en el centro de la celebración y me miró como si yo no existiera. —Errante. Aquí no hay lugar para ti. Expulsada por segunda vez, perdí toda esperanza. Morí sola, en medio de una ventisca. Cuando recuperé la conciencia, me encontré de nuevo en el salón de piedra. Ella tenía la misma expresión de siempre y me observaba con esos ojos calculadores. —Elsa, ¿tomarías el lugar de Freya en las Pruebas de la Luna?
Read
Add to library
Sangue do Verdadeiro Rei

Sangue do Verdadeiro Rei

No quinto ano do meu amor por Gabriel, ele herdou do irmão falecido o título de Senhor dos Vampiros — e também a viúva dele: Chloe, a antiga Rainha de Sangue. Por sangue e por lei, ela era minha parente por aliança dentro do clã. Sempre que voltava dos aposentos dela, Gabriel me abraçava com ternura e sussurrava: — Isabella, Chloe é apenas minha Consorte Escolhida. Assim que ela gerar e der à luz o Herdeiro do Clã Blazetooth, eu me unirei a você por meio de um Vínculo de Sangue. Ele dizia que aquela era a única condição exigida pela família para que pudesse ascender como Senhor dos Vampiros. Durante os seis meses depois que retornamos ao Clã Blazetooth, ele atendeu ao chamado dela cem vezes. No começo, uma vez por mês. Depois, uma vez por semana. E, por fim, todas as noites. Na centésima noite em que fiquei acordada esperando por ele, Chloe finalmente concebeu. A notícia chegou acompanhada de outro anúncio: Gabriel e Chloe em breve seriam unidos por Sangue. Meu filho olhou para mim, confuso e inocente. — Mãe… eles não disseram que o papai faria um Vínculo de Sangue com a Rainha de Sangue que ele ama? Por que ele ainda não veio nos levar para casa? — Porque — respondi baixinho, passando a mão em seus cabelos — a Rainha de Sangue que ele ama nunca foi a sua mãe aqui. — Mas tudo bem. — Acrescentei. — Eu vou te levar para casa. Para a nossa própria casa. O que Gabriel jamais percebeu foi isto: como única filha de um Rei Vampiro no reinado, eu nunca me importei nem um pouco com o título de Rainha de Sangue do Clã Blazetooth.
Short Story · Vampiro
1.5K viewsCompleted
Read
Add to library
PREV
1
...
454647484950
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status