Falling For Christmas Novels & Stories

Eksaktong alas-dose na pala at kaarawan na niya. Nilingon ko ang payapang mukha ni Cyrus na natutulog at marahang hinawakan ang kanyang pisngi. Ngayon na natutulog siya, at ngayong kaarawan niya ay siguro’y hindi naman mali na ipabatid sa kanya kung ano ang pinipigilan kong nararamdaman sa kanya.

They both chuckled at their choice of attire, acknowledging that they had fully embraced the Christmas spirit. The first order of business was to retrieve the boxes of Christmas decorations from the attic. The stairs creaked softly as they ascended, and the air was filled with the scent of aged wood and anticipation. The attic was a treasure trove of holiday memories, filled with boxes of ornaments, twinkling lights, and garlands of every shade and texture.

Tipid siyang ngumiti bago ipininid ang pinto ng opisina. “In ten, nine, eight, seven, six, five, four, three, two, oneeee! Merry Christmas, everyone!” masayang nakisabay si Infinity sa kasiyahan ng mga bata at ng mga madreng naroon sa Angels Without Wings Orphanage. She spent her Christmas with them and she felt contented. Nagmistula siyang si Ms. Santa sa suot niyang red dress with a red Christmas hat habang nakaupo sa tabi ng malaking Christmas tree at isa-isang ipinamigay ang mga regalo sa dalawampu't limang kabataang nasa kalinga ng ampunan na iyon.

Bumangon ako at napatingin sa buong kama at bumilis ang tibok ng puso ko nang hindi makita si Maggy doon. Luminga ako sa paligid ko. Nanggagaling sa bukas na pinto na gawa sa salamin mula sa balkonahe ng kwarto ang malamig na simoy ng hangin. Bumaba ang tingin ko sa katawan ko. I almost slap myself, I’m still wearing the one piece dress from the bar. Kaya pala ganoon na lang ako mangatog sa lamig, kinulang pala sa tela at napaka nipis ng suot ko.

Aniya. Umiling ako at tumawa nang nakita ko ang bigo niyang ekspresyon. Tinitigan ko siya at hindi ko mapigilang mapailing. "I'm falling for you, Lance. I'm really falling for you Inamin ko iyon sa kanya at sa sarili ko. Dahil ngayon, sa wakas, ay hindi ko na pipigilan ang sarili ko. Hahayaan ko na ang sarili kong mahulog. Hindi na ako magkukunwari. I love him now. Bahala na ang bukas. "Oh shit..." Aniya at tinitigan ako.

Nakangiting baling nito kay Khealie na ngayon ay gulat na gulat " Y-you know me ?" "Ah who would not, you were my grandma savior" tili pa nito na tumabi agad sa dalaga, medyo nailang naman si Khelaie dahil ngayun palang naman sila nito nagkikita ng personal at sa inaasal nito ay para bang matagal na silang magka Kilala. "Thank you for saving our Lola, of it's not because of you maybe she's already in heaven now" Malungkot na Saad nito "W-wala yun, I just did the right thing" Binigyan ni khelaie ng ngiti ang dalaga "Kumain ka nalang kaya diyan nasa hapag tayo oh , ang ingay" inis na Saway nong kaharap na agad namang inirapan ni Xianel "Ugh, you're still the grumpy cousin I have"

Caught In The Act TW: This chapter contains disturbing words about rape, assault, and drugs. Please engage in self-care as you read this chapter. SOBRANG bilis lumipas ng mga araw. Anim na araw na lang ay pasko na. Reeve and I decided to buy some Christmas decor for the house since it will be our first time spending it together and we want it to be special. I'm excited because this will be my first time spending Christmas with someone I love. . . Aside from my family, of course.

She hated how much she cared, hated the way her chest ached at the thought of him smiling at someone else. But most of all, she hated the truth she couldn’t deny anymore—she was falling for Jerome, and it terrified her. Because falling meant risking, and Kaella had spent years building walls to avoid exactly this kind of pain. Yet every time Jerome looked her way, those walls cracked a little more.

Ang puso ko, parang pendulum — umaasenso ng sandali, bumabagsak muli. Sa lunch break, sumama ako sa ibang mga staff sa maliit naming kwarto. Si Macey ang laging nagbibigay ng pinaka-maingay na kwento: bagong love life ng kapitbahay, plans for a weekend getaway, at kung paano dapat mag-relax. Halos mapatawa ako sa kanya dahil nakakahawa ang tawanan, pero may maliit na bahagi pa rin na hindi lumalabas. Iniisip ko kung ano ang dahilan ng kakaibang lamig sa pagitan namin ni Chaos. Nagsimula ba ito sa isang maliliit na comment? O may nangyari na hindi ko alam? Lumilitaw sa isipan ko ang mga sandali nina Lucas — yung mga pagkakataon na siya ang nandiyan para tumulong. Hindi ko na naman maiiwasang