Novel & Cerita Farewell Quotes For Death

I lifted my glass and sighed, "Cheers to life. Cheers to my freedom, and cheers to my dead Father." The silence came back. I clicked my glass against all of theirs and drank straight from my glass. "Yep, that's what I am cheering for. After what, three years now, he is dead. I have to move on." I placed my glass on the table top and walked away from them. Freaking cheers to life.

Habang nagsasalita ako, dahan-dahang dumaan ang punyal ko sa kanyang katawan, ginagaya ang paraan kung paano unti-unting kakainin ng isang mabangis na oso ang laman mula sa kanyang mga paa. “Nang patayin mo ako, hindi ko gaanong naramdaman ang sakit bago ako mawalan ng malay. Pero kung ako ang papatay sa iyo, sisiguraduhin kong mararanasan mo ang kapalarang mas masahol pa sa kamatayan—isang paghihirap na hindi mo maisip. Bagama’t hindi na mababago ang magiging kapalaran mo, maaari kang pumili ng marangal na paraan ng pagkamatay at iligtas ang buhay ni Nica.” Balot siya ng pawis, malinaw na natakot sa mga sinabi ko.

Ngayon pa bang maayos na ang lahat? "Death is inevitable, nak. Hindi natin alam kung kailan tayo kukunin ng nasa itaas. Pero kung ako lang, syempre gusto ko pang mabuhay. Gusto ko pang alagaan ang Papá mo, gusto ko pang bumawi sa mga apo ko. Pero hindi natin alam ang buhay...Mabuti na yung handa."

"No! Kailangan mong kayanin Rain! Nakalimutan mo na ba agad ang sinabi ko? Wala akong binibigyan ng permiso kahit isa sa inyo na mamatay. Hindi ka pwedeng mamata-" "I-i'm sorry west, P-please t-take care of y-yourself. D-don't forget that even though I am d-dead I'll always be there to watch and p-protect you. I-i'm sorry if I need to f-follow Z-zack. I-i love you e-everyone. G-goodbye..." Suminghap si Rain ng hangin sa huling pagkakataon. Tumulo ang luha mula sa mga mata nito bago iyon unti-unting magsara.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Payo naman ni Death, para anmang nakita kong ngumiti ito kaya naman napangiti ako at pinunasan ang aking mga luha. "No, kailangan kong panindigan ito, gusto ko kung may mangyari man sa akin sa future ay wala akong masasaktan sa kanila, ayaw kong may umiiyak kung mawala man ako." Nakangiting pagka-usap ko kay Death gamit ang TeleCom, pinunasan ko naman maigi ang pisngi ko at binuksan na ang cubicle.

Gulat na gulat ako para nga hindi ako makapagsalita. @Death Wish

Nalulungkot ang nanghihina niyang mga mata. "Things happen when you least expect them. You shouldn't be regretting your life choices. Instead, cherish them. Either they were the worst or the best. There's no more point of regretting. Move on from the past and look forward to the future. That's the best you can do to enjoy your remaining days," I said. He then looked at me and smiled. "Seems like you know a lot about life." "I am no expert. I just know how you feel with your situation right now. I knew the feeling of something about to end and you can't just do something about it. All you can do is to live everyday and wait until your last breath comes."

At nang siya na ay dumungaw siya sa kabaong sa baba. Mapait siyang ngumiti at humugot ng malalim na hininga. Binitiwan niya ang tatlong tangkay ng rosas at tinanaw itong dumapo sa ibabaw ng kabaong. She bit her lower lip as she whispered, “Farewell, Lolo.” Death is indeed inevitable. Hindi mo maiiwasan ang mga nakatadhanang mangyari lalong lalo na kung patungkol sa buhay. He’s now resting in paradise.

Ngayon ko lang napansin ang pamumula ng mga mata at pangangayayat, animo'y napabayaan ang sarili sa mga nagdaang araw. "I was there, Lazaro, when Tito bid his final farewell... by his deathbed," nanghihina at utal-utal niyang wika. Bahagya siyang napailing bago tuluyang ituon sa akin ang tingin. "At sa dinami-rami ng taong malapit sa kanya, sa akin niya iniwan ang huling habilin at huling aral niya." I was taken aback when this is not what I'm expecting for. Kumunot ang aking noo at nanatili ang naguguluhang titig sa kanya.