Filipino Traits Novels & Stories

** Halatang may lahing banyaga — at oo nga, sabi nila Turkish daw ang ama niya. Yung mommy niya, Filipina from Batangas. Kaya pala may halo ng **elegance at charm** sa features niya. Pero ang pinaka-nakakainis? **‘Yung mata niya.** Malalim. Matapang. Parang laging may sinisikretong kwento. Pero kahit gano’n — **ang ganda.** As in, literal. **Mapungay. Malalim. At may makakapal na pilikmata.**

'Yong mga tingin niya sa akin na walang halong pagnanasa, 'yong pagpaparamdam sa akin na sapat ako kahit marami akong kapintasan. How he considers my comforts and likings, as well as the people around me. He compliments every aspect of me, including my flaws. My curly hair, which he knows I inherited from my Aeta mother. My olive skin, which he adores and which I inherited from my father, who is of Spanish descent. Ang height kong ilang pulgadang sobrang layo sa height niya. My crooked teeth, which he also likes, and my full lips, at which he loves staring at.

'Bakit parang ipinapakita niya na mali ang akala ko eh napaka-' "Now that I think about it, you are one of a disrespectful caregiver aren't you?" "What?" 'Aba,tignan mo nga naman oh. May respeto naman ako dati sayo pero dahil madali masira ang tiwala at respeto ko, nawala na iyon. Dahil kasalanan din ng sobrang pagka-arrogant mo-' "I was told before that caregivers from Asia, specifically the country of Philippines, are respectful. It seems the stereotype was a big li-"

Oh, Zimry! "No, anak. I just missed Philippines," saad ko na lang. I bit my lower lip when he stared at me intently. All his features are from Harley, wala man lang siyang namana sa akin. Kaya tuwing ganitong tinititigan niya ako ay parang ang ama na rin niya ang nakatingin sa akin, and it makes me cringe.

She's too adorable and tempting. Hindi niya maitatangging she's very beautiful and attractive, she's not a typical Filipina she's more a mestiza type. Maliit ang mukha nito, kulay abo ang mga mata. Mahahaba at pilantik ang mga pilakmata na mas lalong nagpapa-emphasize sa almond shaped eye nito. Matangos ang ilong na katamtaman lang, may kaunting freckles na bagay na bagay dito at natural na mapupulang labi.

“Oo naman jusko! Hindi na tayo mga bata oh, isa pa alam niyo naman na mahal niyo ang isat-isa. Sadyang wala pa kayong label kaya ikaw na ang magsimula. Mas matutuwa pa ang kambal kapag nalaman nila na kayo na ng daddy nila.” Natahimik si Tiffany at unti unti napatango sa sinabi ng kaibigan. Tama ito, wala nmang nagsasabi na bawal magtanong o di kaya manligaw ang babae. Sadyang naging standard lang iyon dahil sa Filipino culture. Sa ibang bansa nga babae pa ang nanliligaw tapos nakakakita naman niya ng mga magkakarelasyon na tumatagal.

''K-Kaya, 'wag na ako, meron namang iba d'yan, si Josie o kaya si Mara na lang. Matangkad itong si Pinky, maamo ang kan'yang mukha. Baka nga pumasa siang sirena eh. Ang kutis niya sa mukha'y animo laging hinahalikan ng araw, morena siya't makinis. Napakaganda ng mga binti niyang balingkinitan. Maliit ang bewang pero malaki ang balakang. Mahilig siya sa mga pageant, ang kwento niya sa 'kin no'ng nakaraan ay sumasali siya sa mga pageant na pinapalabas sa tv.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

Tumikhim siya upang tanggalin ang ano mang bara sa lalamunan niya kahit alam niyang wala naman. Hindi rin yata ito mukhang pilipino kaya duda siyang maiintindihan siya nito. Pero bahala na, medyo may kaunting alam naman siya sa wikang ingles basta hindi lang deretso at saka pilipit ng kaunti ang dila niya. Kaya puwede ng pagtiyagaan. Nang akmang magsasalita na siya nagtaka siya nang bigla itong tumayo at lumapit sa kaniya.

Ang ibang nadaraanan nila'y tinatawag siyang 'diwata' dahil sa maputing kulay at may brunette na buhok. "Hi, hello!" panay bati niya sa mga batang nakatingala sa kaniya. Nakangiti lahat ang madaraanan nila that time. "It's very creepy, why they keep smiling at me?" takang tanong nito kina Peruvian. "Oh, you must used to it, Filipino's are always smiling, they are all happy here, they'll greet you even you don't know each other, that is their sign of respect and hospitality..."