Filipino Traits Novels & Stories

WALANG manners, no etiquette, wala man lang itinatagong kahinhinan sa katawan. Sa tagal ni Ibrahim na naninirahan sa Pilipinas alam niyang kilala ang mga Filipina sa pagiging malambing at mahinhin, bukod sa pagiging maasikaso. Pero heto at kaharap niya ang isang babaeng basta na lang nambabato, at wala man lang galang na basta na lang siya tinalikuran kasabay ang pagsagot sa phone.

Nagliwanag ang mga mata ni Malleah sa tuwa habang nagkukuwento tungkol sa pagkain, saka nagreklamo kay Sapphire, "Dapat kumain ka nang marami habang nandito ka sa Pilipinas. Ang Filipino food sa ibang bansa hindi authentic, kahit pa domestic chef ang kunin mo. Iba pa rin ang luto dito." Napangiti si Sapphire at naalala ang kasunduan nila ni Malleah. Tumawa siya bago sumagot, "Sige, may itatanong din ako sa'yo." "Aba, mahal kong disipulo, pamilya na ang turing natin sa isa’t isa, tapos ganyan ka pa makipag-usap sa akin? Kapag masyado ka pang pormal, talagang mag-aaway tayo. Makipag usap ka sa akin, na parang humahanga ka.. ayon sa nabasa ko, ganoon ang karakter ng mga babaeng taga sunod."

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

She bet he doesn't! "It's reciprocated! 'Cause I happen to hate you more. Keep quiet and sit down, I said!" Hate her more? That was a little bit... Ouchie! Ngayon ay naunawaan niya na kaya hybrid ang accent nito kasi laki ito sa Amerika. Atsaka kapuri-puri rin ang pagiging matatas nito sa Tagalog. Para itong laki sa pook sa Luzon kung saan naroon ang mga indigenous Filipino.

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

Dahil naisip niyang masyado namang unfair sa iba kung umpisa pa lang ng paligsahan ay ungos na ungos na ang laban niya. Hindi siya conceited. Hindi rin siya nagmamayabang. Sadya lang may mga mata siya at marunong siyang manalamin kaya hindi ikinakaila ang katotohanang mismong ang mga taong nakapaligid sa kanya ang nagsasabi. She was a quarter Japanese on her mother’s side and a quarter American on her father’s side. Habang ang nalalabi pang kalahati ay Filipino dahil kapwa half-Filipino ang kanyang ama’t ina.

Yung iba Filipina, others our Asians and Europian. " Ey, Andrea, do you know that there's this Intelligent and handsome senior in our college?. Halos lahat naaasam na mapansin niya. Masyado kasi itong aloof at suplado. Pero Gosh, kapag nagsalita ito, mahuhulog talaga ang panty mo. Ang pagkakaalam ko, siya ang magbibigay ng welcome speech sa atin ngayon." sabi ng kaibigan kong Filipina

Malayo na siya ay narinig pa niya ang malamyos na tinig ni Shaira na umaawat dito. “Hayaan mo na siya, Babe...” Pagak siyang natawa. Napapaisip siya kung anong klaseng mga mata ba ang mayroon siya at umibig siya kay Philip noon. Sa kaniyang paningin ay ubod ito ng gwapo, matangkad, mestizo, matalino at perpekto. Pero ‘ika nga ay don't judge the book by its cover. Nabulag siya ng panlabas na kaanyuan ni Philip dahil kung anong ipinuti ng kutis nito ay siya namang itim ng budhi.