Lorenzo Montemayor"The CEO’s Twins & Young Beautiful Nanny"

Lorenzo Montemayor"The CEO’s Twins & Young Beautiful Nanny"

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-20
Oleh:  LCOngoing
Bahasa: Filipino
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
23Bab
1.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

Mhiya Anne, 17 years old, is a hardworking high school student juggling studies and work in the public market just to survive. Wala na siyang pamilya — mag-isa na lang siya sa buhay. Pero isang gabi, sa hindi inaasahang pangyayari, nabuntis siya ng kaklase niya matapos ang isang gabing di niya maalala—isang gabing lasing siya at walang matandaan. Pinatira siya ng pamilya ng lalaking nakabuntis sa kanya. Sa una, mabait. Pero nang mailabas ang anak niya, nagsimula ang totoong hirap. Pinilit siyang magtrabaho muli dalawang buwan pa lang ang nakakalipas mula sa panganganak, para raw “makabawi.” Ang mas masakit, ang ama ng kanyang anak may iba na — at never siyang pinanindigan. Hanggang sa isang araw, tumanggap siya ng text na bumasag sa puso niya: *“Dinala na namin sa ospital ang anak mo. Mataas ang lagnat. Maghanda ka ng malaking pera. Hindi kami magbabayad pang hospital ng anak mo. Kulang pa ang binibigay mo kada linggo.”* Luhaan siyang tumakbo sa ospital kahit walang-wala. Pero huli na ang lahat. Hindi na niya inabutan ang anak niya nang buhay. Doon gumuho ang buong pagkatao niya. Ang nag-iisa niyang dahilan para mabuhay… nawala. At sa araw ding ‘yon, wala na rin siyang dahilan para lumaban — hanggang sa isang hindi inaasahang babae ang lumapit sa kanya. Si Lorainne Montemayor. At isang alok ang magbabago sa buhay niya **Lorenzo Montemayor**, 30 years old. Gwapo. Matalino. Mayaman. Kilala sa mundo ng negosyo. Pero sa likod ng tagumpay ay isang pusong sugatan — iniwan ng kanyang long-time childhood fiancée, na nag loko pa at hindi kayang panindigan ang kanilang anak. Ayaw ng babae sa responsibilidad, iniwan ang lahat kay Lorenzo. Dalawang magkaibang mundo. Dalawang magkaibang sugat. Pero iisang dahilan kung bakit sila natutong lumaban — **ang kanilang anak.**

Lihat lebih banyak

Bab 1

Chapter 1

 コトコトと、小さな鍋が優しい音を立てていた。

 私はお玉でゆっくりとスープをかき混ぜる。

「……ん」

 ひと口味見をして、そして小さく頷いた。

(今日は少し薄味かな)

 夫の桜小路雅臣は、生まれつき胃が弱い。

 仕事が忙しくなるとすぐ食欲が落ちてしまうから、味付けはいつも控えめを心掛けていた。

 冷蔵庫から刻んだパセリを取り出し、最後にふわりと散らす。

 湯気とともに立ち上る優しい香りに、自然と頬が緩んだ。

(今日は結婚記念日だもん)

 ――結婚五周年。

 そして、私の誕生日。

 今夜は久しぶりに二人で食事へ行く約束をしていた。

 雅臣はここ数ヵ月、海外との大型契約でほとんど家に帰れていない。

 だけど、今日はゆっくり二人で過ごそうと、何日も前から約束していた。

 ふと、鼻歌を歌おうと息を吸う。

 けれど……。

「……ぁ」

 喉が震えただけで、声は出なかった。

 彩羽はゆっくり目を閉じ、小さく笑う。

「……」

 もう五年になる。

 それでも時々、昔の癖が抜けない。

 歌うことは、呼吸をすることと同じだったから。

 リビングの隅には、一台のアップライトピアノ。

 その上には、学生時代に受賞したコンクールのトロフィーが並んでいる。

 『最年少金賞』

 『教授推薦特別賞』

『未来のプリマドンナ』

 そんな文字が刻まれた盾も、今では静かに埃をかぶっていた。

 その横には、一枚の写真。

 病院のベッドで笑う母と、制服姿の自分。

 写真の中の母は、優しく笑っている。

『いつか世界中のお客さんの前で歌う彩羽を見てみたいな』

 幼いころから歌うことが好きだった私。

 そして、母の夢。

 それを叶えるために、私は走り続けてきた。

 世界的なオペラ歌手になる。

 それが私の人生であり、命だった。

 ――五年前、すべてを失うまでは。

 テーブルの上でスマートフォンが震えた。

 画面に映る『雅臣』の名前を見て、私は自然と笑顔になる。

 ビデオ通話をタップすると、スーツ姿の雅臣が画面いっぱいに映った。

『彩羽』

 穏やかな声だった。

 仕事中とは思えないほど柔らかな笑顔に、彩羽の胸は温かくなる。

『彩羽、悪い』

 その一言で、彩羽はすべてを察した。

『これから本社で役員との打ち合わせが入った。今日のディナー、行けそうにない』

 少しだけ胸が痛んだ。

 でも、それを顔には出さない。

 雅臣は桜小路グループを背負う社長だ。

 忙しいことくらい、結婚する前から分かっていた。

 彩羽は笑顔を作り、『大丈夫』と唇だけを動かして頷く。

『埋め合わせは必ずするよ。プレゼントも用意してある』

『だから今日は許してくれ』と言う雅臣はとても申し訳なさそうだ。

 私がこくこくと頷いて返すと、雅臣はひとつ息を吐いた。

そして、少しだけ画面の中をまるで覗き込むかのように顔を近付けてきた。少しだけその顔に笑顔が戻っている。

『今日、ちゃんと夕飯は食べるんだぞ。最近また痩せただろ?』

 それから、と雅臣は続ける。

『今日は雨で、夜も冷える。風邪も引かないように気をつけて。分かった?』

 私は口を開く。

「……う」

 明るい声で答えたかったけれど、上手く音が乗ってくれない。せめて。と、笑顔を作ってゆっくりと頷く。

『よし』

 そんな私を見て、雅臣は安心したように笑った。

『じゃあ、会議に行ってくるよ。愛してる』

 その言葉に、自分の頬が少し熱くなった。きっと赤くなっているに違いない。

 恥ずかしいけれど、隠すような相手でもない。

 画面が切れるまで、雅臣は何度も手を振ってくれていた。

「……」

 静かになった部屋で、私は保温バッグを見つめる。

 昼から煮込んだスープ。

 せっかく作ったのだから。

(届けるだけなら……迷惑じゃないよね)

 仕事の邪魔はしない。

 秘書の人に預けるだけ。

 それだけなら……いいよね。

 私は保温容器にスープを注いで保温バッグに入れると、静かに家を出た。

 外では、雅臣の言った通り、激しい雨が降っていた。

「申し訳ございません」

 桜小路グループの受付。

私が雅臣に会いに来たことを筆談で伝えると、受付係の女性は、私に丁寧に頭を下げた。

「雅臣さまは、本日、本社にはお戻りになりません」

 私は思わず顔を上げた。

「え……?」

受付係も一瞬だけ表情を曇らせる。

「……奥さま?」

私は慌てて笑顔を作り、小さく首を振った。

『ありがとう』

 そう唇を動かして頭を下げる。

 それから受付を離れ、ロビーの片隅に立った。

 窓の外では、雨が勢いを増していた。

 保温バッグを抱える手に、少しずつ力が入る。

 そのときだった。

 知らない番号から着信が入る。

 一体誰だろう、と少し戸惑いながらもその通話を取った。

 そっと、耳に当てる。

 聞こえてきたのは、女の笑い声だった。

『もう……雅臣ったら。空港なのに、そんなに我慢できなかったの?』

 夫の名前が聞こえ、思考が止まる。

 なに……? これは一体なんなの……?

 スマートフォンを耳から離そうとした、次の瞬間。

 聞き覚えのある、低く優しい声が耳に届いた。

『……麗華』

 その声は、五年間、毎日隣で聞いてきた夫の声だった。

 けれど、私が一度も聞いたことのないような甘く蕩けるような響きだった。

『我慢なんて、できるわけないだろ。君のことを、この五年間……ずっと忘れられなかったんだから』

 保温バッグが、私の手から滑り落ちた。ガシャン、と大きな音を鳴らす。

 喉が苦しい。

 私は自分の喉に両手を当てた。

 息ができない。

 声が――……。

「……っ」

 掠れた声さえ、出ない。

 世界から音が消えていく。

 震える指でスマートフォンを握り直す。

 涙で滲む画面の中、何度もアイコンを見失いながら、なんとか録音ボタンを押した。

 通話が切れたら、跡形もなく消えてしまう真実。せめて証拠だけでも残すために。

 五年間、私は雅臣に抱かれたことがなかった。

――君の体が大切だから、無理はさせたくない。

 優しい声で紡がれるその言葉を信じてきた。

 でも、ようやく分かった。

 雅臣は抱けなかったんじゃない。

 私を、抱きたくなかったのだ。

 私ではなく、ずっと、たった一人の女性だけを愛していたのだから。

 画面には、録音時間が静かに刻まれていく。

 十八秒。

 たった十八秒。

――五年間信じ続けた愛は、たった十八秒で音を立てて崩れ落ちた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

To Readers

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.


Tidak ada komentar
23 Bab
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status