First Aid Sa Napako Ang Paa Mga Nobela at Kwento

Napatili siya at humiyaw sa sakit dahil may mga alambreng nakatusok sa kaliwang paa niya kung saan may naapakan siyang isang bagay kaya siya nakatiwarik ngayon. “Oh sh*t! Tulong! Guys, tulungan n’yo ako!” sigaw niya sa kawalan. Habang tumatagal na nakatiwarik siya ay pasakit nang pasakit ang kaliwang paa niya dahil magalaw siya at sobrang naiiyak na. “Help, help! Oh my ghad! Aahh!” naiiyak na sabi niya. “Tulungan n’yo ako!”

Sino ang naglakas-loob na humawak sa kanya? Isang mabagal na sunog ang pumutok sa loob ko. Ang aking mga daliri ay nagpulupot sa mga kamao habang nilalabanan ko ang biglaang galit na nagbabantang kumain sa akin. Mabagal akong tumayo at lumakad patungo sa mesa. Hinila ko palabas ang first aid kit mula sa drober. Pumwesto sa tabi niya, binuksan ko ang antiseptic at ibinabad ang isang cotton pad bago ito malambot na idinadab laban sa kanyang nasugatang pulso.

Galit ba siya dahil nabasag ko ang takip ng frying pan? "P-Pasensya na at nabasag ko ang taki—," I was caught off guard when he immediately scooped me up and put me at the counter top. I blinked several times and looked at him shockingly. Pero ang atensyon niya ay nasa mga paa ko na dumudugo dahil sa mga bubog. "Let me see," in-inspeksyon ni Wayde ang paa ko at kaagad na umalis para kumuha ng first aid kit.

“Pero malakas ang impact kaya posible itong mamaga at sumakit nang ilang araw.” Tumango si Jillian. “Cold compress muna sa first twenty-four hours. Iwasan mong gamitin masyado ’yung braso. Kapag lumala ang pamamaga o sumobra ang sakit, bumalik agad dito.” “Okay po. Thank you.” Mas tahimik pa sa kanya si Marco. Nakatayo ito sa tabi, seryosong nakikinig sa lahat ng sinasabi ng doktor.

Maqueda. “Oh my god! Anong ginawa niya? Sinaksak niya sa leeg ang kawawang matanda!” Tinanggal ni Everly ang dulo ng talim ng ballpen at itinutok niya iyon sa leeg ni Mr. Maqueda. Isang kurap at mabilis niyang naibaon iyon doon upang magbigay ng daanan ng hangin. Pen Tracheostomy ang tawag sa first aid na ginawang iyon dito ni Everly na malamang ay tanging mga doctor lang ang mayroong alam.

Nanatali siyang ganoon bago umalis sa tabi ko para kumuha ng first aid kit. I didn't move, siguradong hindi ako makakatakas sa kanya and I don't wanna be bitten again. Ang sakit kaya. He came back holding a box, kaagad na nilabas ang bulak, betadine at ano pa. Hinayaan ko siyang linisin at gamutin ang sugat ko. I tried not to make a sound, ngumiwi lang ako sa tuwing nahahapdian. He constantly check my reaction while he's putting betadine in there.

Guilty akong napayuko. “I’m just confused…” “Hindi basta-basta nagagalit ang isang tao lalo na ang marurunong magtimpi. Pero tandaan mo na kapag masyado mong inabuso, mas matindi pa sa galit ang ibabalik sa ‘yo. Kaya kung ano nalang ang nakikita ng mga mata mo, tanggapin mong iyon ang katotohanan at huwag nang ipilit pa ang mga kwentong wala namang basehan.” Tumayo na siya at kinuha ang first aid kit. “Nalinis ko na. Magpahinga ka na at tatawagin nalang sa tanghalian.”

Nakayukong lumapit naman ito sa kaniya. “Upo.” Tinapik niya ang bakanteng espasyo ng sofa sa kaniyang tabi. Sumunod naman ito. Kinuha at binuksan niya ang first aid kit, mula roon ay dinampot niya ang alcohol at ointment para sa mga pasa’t sugat. Kumuha siya ng cotton ball at nilagyan iyon ng alcohol. Hinawakan niya ang panga nito, saka marahang pinahiran ng lunas ang pasa ni Michelle sa gilid ng labi.