روايات وقصص ضمن Laman Full Movie Tagalog

Kabanata 2.2: Agdangan "Pasensya na at ito palang ang naluluto ko. Sana nag pasabi ka manlang na darating ka, naku kang bata ka." Masaya kong kinuha ang nilabon na saging at saka ito binalatan.

Xara's POV "San…dali…" halos hindi ko maisingit ang pagsasalita dahil sa sunod-sunod nitong atake sa labi ko. Ang kamay ay agad pumaloob sa aking damit. Napatingala ako nang bumaba ang kanyang halik sa aking leeg. Gusto ko sanang sabihin na ilapag ko muna ang hawak kong baso at baka mabitawan ko.

Kapag mga ganitong babaero dapat pinuputulan ng kinabukasan. SuperMariano: Hindi pa nagiging kami pero pakakasalan ko siya kapag naging kami na. Nanlaki ang mga mata ko nang suamgot siya sa akin ng tagalog. Ibig sabihin Filipino rin itong ka-chat ko? Akala ko foreigner. Me: Imbitahan mo na lang ako sa kasal n'yo. Kung ikakasal pa ba kayo. SuperMariano: Siyempre hindi naman tayo pwedeng ikasal ng wala ka.

Sagot n'ya rito. "Then, wala akong pakialam. She's just your ex and I'm your new. Kung meron mang mag a-adjust dito ay walang iba kundi s'ya!" Malditang wika ng babae sabay hablot nito sa kwelyo ni Loco at agresibo itong hinalikan sa mga labi. Malaya ring tinutugunan ni Loco ang mapang -hamon na mga halik nito.

Chinito at kulay abo ang mga mata nito, matangos ang ilong, at manipis ang mamula-mulang labi. She totally described him. Kung ikukumpara kasi ito kay Tom Cruise ay pagkakamalan mong kamag-anak niya ito. “Leigh, this is Almira Ocampo, and Bartolome Del Fuego,” nakangiting pagpapakilala rito ni Mylene. Kunot-noo, bumakas ang pait sa mukha ni Bartolome. “Almira, Bart, siya si Leigh. . . pinsan kong buo,” nakangiting dugtong ni Mylene na tila sinadya niyang patagalin ang sinabi.

Humiwalay ito ng yakap at pinatitigan ako. "Come on guys gutom na kaming lahat napakatagal!" Sigaw ni lolo mario. "Baby, My god. Kinakabahan ako." Nakatingalang sabi nito. Naiilang lamang na tiningnan ko siya. "Okey i'm ready. Samantha manalo siguro ito na yong tamang oras na sabihin ko sayo na mahal kita kaya -" kagat labing pinatitigan ko siya. Bakit ba nanginginig ang kamay niya.

Dahan-dahan akong nakinig nang mabuti, at ang tanawin sa screen ay nagpatigil sa aking hininga. Nakaupo si Lolo sa gilid ng kanyang kama sa kanyang bahay sa Pilipinas, nakasandal sa maraming unan, at ang kanyang mukha ay maputla na parang papel. Ang kanyang noo ay puno ng malalaking patak ng pawis, at ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa kanyang dibdib habang patuloy na umuubo nang walang tigil. Sa ibabaw ng kanyang palad, may mga bakas ng pulang dugo na mabilis niyang pinunasan gamit ang kanyang panyo bago pa man ito kumalat.

seryosong sabi nito, habang deretso nakatitig sa mga mata ko. Agad akong sumandal sa swivel chair ko at itinutok ang mata ko sa email na nasa laptop. "You want me to stop? Hindi ba't trabaho natin ang isiwalat ang katotohanan? So bakit ako matatakot?" Huminga siya nang malalim. “Yes, pero may presyo ang katotohanan. You don’t know what you’re getting into. Mara, Sebastian Velez isn’t just some billionaire. Hindi siya tulad ng ibang business tycoon na pinanganak na may yaman. His story is… darker.”

O baka isang babala na kailangan kong paghandaan nang maaga? “Alam ko kung anong tumatagpo ngayon sa isip mo, Esmeralda? At alam kong tama ka. Kilala mo na ako, kaya hindi ko na kailangang magsinungaling sa iyo. May bagay na nakita ang mga mata ko, sa susunod na Bilog ang Buwan. It was, Blood Full Moon. Kung saan, mas malaki ang buwan kaysa sa nakasanayan nitong laki, at liwanag. It was something unusual in my vision. Dahil ang buwan ay lalaki ng Doble, kaysa sa inaasahan nitong sukat.” alam kong magkakaroon ng Bloody Full Moon, ngunit hindi ko alam na mas lalaki pa ng Buwan, kaysa sa inaasahan ko. Ang alam ko lang, magbabago ito ng kulay, at tatagal iyon ng halos siyam na oras.