Fruits In The Basket の小説・ストーリー

Muli akong napabuntong-hininga at mas minabuting ilipat na lamang ang tingin sa ibang direksyon kaysa sa sagutin pa ang banat niya. Hindi nagtagal ay huminto ang tingin ko sa may bintana nang makita ko ang malaking fruit basket. Nakapatong ito sa ibabaw ng maliit na lamesa, at sa loob niyo ay nakikita ko ang iba't-ibang klase ng prutas. Normal lang iyong tingnan, hanggang sa napansin ko ang pamilyar na ribbon doon. My eyes immediately narrowed. The pale cream ribbon wrapped around the basket looked familiar.

Nang nagsalita siya, tinuro ni Amie ang basket. Tumango si Darryl nang nakangiti, pero sumimangot nang makita ang mga prutas. Halos kahugis nila ang kalahati ng kamao, at mukha silang mansanas na medyo maitim ang kulay. Halos mapansin ni Darryl na walang liwanag ang sumasalamin sa kanila, pero mukha silang sariwa. Nang napagtanto ito, naintindihan ni Darryl kung ano ang mga prutas.

saad ni uncle na hinigit ako sa bewang. “Nag-asawa ka na rin pala, oh siya sige, halika kayo pasok, pumitas ka lang dyan Joaquin.” “Maraming salamat po, Aling Minda, siya nga po pala, nagdala po ako ng ibang prutas galing sa halamanan namin, bagong pitas din po yan.” saad ni uncle na ipinakita ang rattan basket. Napakarami talaga at iba’t-ibang prutas iyon. May orange, apple, avocado, saging at grapes. Parang fruit salad sa dami.

Nasa loob nito ang binalatang pakwan, melon, at presa. Ayaw sanang tanggapin ni Ruby iyon, pero sinabi ni Zander, "Kainin mo na. Marami ang ipinadala sa departamento namin ngayon, hindi namin kayang ubusin lahat." Dahil nabalatan na ito, hindi na tumanggi si Ruby. Napaisip siyang bumili ng isang basket ng prutas bilang kapalit kinabukasan. Bilang pasasalamat na rin dahil inaalagaan nito ang anak niya. Nag iisip siya talaga ng maaaring ibigay sa lalaki, at ngayon nga, may naisip na siya.

Pumasok kami sa loob at nagdala ng basket, hindi ako magkamayaw kung gaano ba ang kukunin ko at kung dapat ko bang punuin. “Ang tamis naman, hindi siya maasim!” ng kagatan ko ang isa sa strawberry, inabutan ko rin siya at pilit pinapakagat pero umiwas siya at ayaw tikman! Nag-ikot ikot pa kami, hindi lang pala strawberry ang marami sa farm maging mga oranges! Nagpitas rin ako at naglagay sa basket. “May pupuntahan pa tayo! Tara na!”

tanong ko sabay nguso sa basket na dala niya. Inilapag niya iyon sa lamesa pagkatapos ay kinuha ang lalagyanan ng mga prutas. "Sa kapitbahay, mayroon silang farm ng mga orange. Madalas magbigay ng orange dito tuwing aani," sagot ni manang.

“That’s all I needed to hear.” Nagpatuloy kami sa pagpitas ng strawberries, ang daya nga lang kasi siya ang nag-enjoy, nang mapuno kasi ang basket niya, kinuha niya ang basket ko na halos wala pang laman para siya na ang maglagay ng mga laman. Hinayaan ko na lang kasi alam ko naman na super nag-enjoy siya sa pamimitas ng mga presa.

Kinuha naman ng isa pang kasamahan namin ang mga basket na aming dala at sila na nga ang nag-asikaso. Ilang sandali lang ay dumating na rin si Mama at may dala-dala na kung ano-anong gulay marahil mga ligaw na gulay sa tabi-tabi katulad ng kangkong, talbos ng kamote, at bunga ng malunggay.

Siguro ay na fascinate sila kay Ali, matangkad kasi siya sobra, tapos pansinin pa. Napuno namin ni Ali ang basket at ‘di katulad kanina mas magaganda na ang mga napitas namin. Magaling talaga pumili si Ali ng strawberries, hindi katulad ko na hindi pa ready 'yung strawberry ay pinitas ko na kaagad. Pinapagalitan niya kaya ako sa tuwing hahawak ako ng strawberry na hindi red ang kulay!

Nasayang ang basket ng prutas na ito. Ang mahal pa naman nito! Lumingon si Gilbert at balak nang umalis kasama ang basket ng prutas, iniisip na mas mabuti pang ibigay na lang ito kay Shaira Hehe upang hindi ito masayang. Magagandang kalidad ng mga prutas ito.