Novel & Cerita Dear Diary In Tagalog

July 2, 2025 Dear Diary, It's been two years at ngayon lang ako nakasulat balik because I have been busy. Nagpatayo na ako sa sarili naming shop, ginamit ko ang pera na natira samin para sa mga anak ko. I miss Sandro so much, this night I have been crying again dahil miss na miss ko na siya kahit 2 years na ang nagdaan, hindi parin mawawala sa ala ala ko ang mga nangyari. I love you Sandro. Love, Faye.

Tanong ko "Teka sino bayun j-julia tama julia yun, yun yung lagi niyang sinasabe na gusto niyang makita nagsusulat pa nga yan sa pader ng I'm sorry julia kapag buburahin naman namen talagang magagalit at mananakit siya" saad nito at nagulat ako ng marinig yun "Kilala niyo bayun ma'am yung babaeng tinatawag niyang julia.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Kaya, kaagad niyang sinilip ang mga ibang posts at inalam ang buong detalye. Napatakip siya sa kanyang bibig at halos mangiyak-ngiyak nang makita niya ang sarili sa screen ng balita, "This is not true!"

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

Nakangiting dinala ko sa kama ang diary at masayang umupo. “Been long, dear diary,” I said, smiling cutely as I opened it and flipped through past entries. “I miss you both. I just wish you were still alive,” mahina akong napasinghot nang marating ang pahina kung saan isinulat ko ang tungkol sa pagkamatay nilang dalawa.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

Zedic's POV "May pakialam ako kasi nasasaktan ako, hindi mo alam ang pakiramdam habang nakikita ang mahal mong pinapaiyak ng ibang lalaki, hindi mo alam kung gaano kasakit na nakikitang sinasaktan ng iba 'yung babaeng gusto mong alagaan at ipagsigawan sa buong mundo kung gaano mo kamahal!"

Landro magbihis kana kaya para makapagalmusal na tayo" "hindi ako nakakaligo Love tara na sabay na tayo." Pagkatapos namin maligo, bumaba na agad kami at Nagalmusal na. "Love may aasikasuhin ako ngayon, baka gabihin ako ng uwi, not sure baka lang" "Si Landro, pero pwede mo bang ipahiram muna saakin ang Diary?" "Wag na Love baka maabutan na naman kitang umiiyak"

Isang artikulo iyon na isinulat ni Amaia tungkol sa kanya. Agad niyang binasa ang nilalaman nito... "Si Kei ang pangarap ng bawat babae... Isa siya sa pinaka-maaalalahanin at pinakamasuyong taong nakilala ko. Mayroon siyang magandang puso—iba sa imahe niya sa telebisyon. Katulad natin, nakakaramdam din siya ng sakit at lungkot, ngunit pilit niya itong tinatago sa likod ng kanyang mga ngiti. Tuwing nakikita ko siyang nasasaktan, palagi kong gustong yakapin siya, bulungan ng mga salitang makakapagpagaan ng loob niya, at sana'y maibsan ko ang lahat ng kanyang hinanakit at paghihirap. Lubos akong nagpapasalamat sa langit at mga bituin dahil nakilala ko ang isang espesyal, maganda, at mapagmahal