Ghost Letters Novels & Stories

Hindi ka rin namn kasi nagrereply sa mga text ko simula kahapon, I thought na ghosted ako. Napanguso ako at bigla kong naramdaman ang pagka guilty. "I'm sorry umalis kasi kami and walang signal sa napuntahan ko. Tumutupad ako sa usapan no! So saan tayo?" Tanong ko habang pinaglalaruan ang daliri ko. [Sunduin kita mamaya.]

Kinagat ko ang kuko ko sa hinlalaki habang nakatingin sa selpon ko. Wala naman kaming problemang dalawa nang huli kaming magkausap pero bakit hindi niya sinasagot ang mga tawag ko ngayon? Lumipas ang mga araw na wala pa ring paramdam si Nero, dumating na ang pasko at bagong taon pero wala pa rin. Hindi man lang siya nag-text man lang kahit batiin ako. Did he ghosted me? Bakit bigla na lang siyang hindi nagparamdam sa akin? May nagawa ba akong mali?

‎ ‎Habang kumakain, dahan-dahan niyang binuksan ang usapan tungkol sa pag-clock in. ‎ "I heard something... they say there's a ghost here?‎“ bulong niya. ‎ ‎Nagkatinginan ang tatlo. ‎ ‎“Ghost?” ‎ ‎“They say two people clock in every day, but they don’t actually show up.” ‎ ‎Biglang natahimik ang paligid. ‎ ‎Matagal bago may nagsalita. Ang isa, mukhang takot. Ang isa, parang nag-aalangan. ‎

mabilis niyang sabi saka lumihis ang mga mata sa likuran ko. Napauwang ang aking labi sa gulat bagay na hindi ko na nasabi ang susunod na script sa aking linya. Mabilis ang mga pangyayari lalo pa at nang may tumawag ng pansin namin mula sa aking likuran. “Good evening and Happy birthday, Mr. Samaniego!,” masayang bati ni Daniel na agad akong hinalikan sa pisngi. Napatuwid agad ako ng tayo nang may brasong humawak sa aking beywang. Nagkamayan pa sila ng Papa ko na tila wala siyang ginagawang masama sa likod ko.