Ghost Letters Novels & Stories

Sa halip, sila ay mga supernatural na nilalang na walang pisikal na katawan, ganap na nabuo mula sa makamulto na aura. ‘Anim na ghost generals!’ “Patayin sila!” Ibinuka ng mga ghost general ang kanilang mga bibig, nagpakawala ng dagundong bago sinugod ang grupo na may mga supernatural na talim sa kanilang mga kamay. Si Susan Hunter at ang iba pa ay natigilan. Naramdaman niya ang pagkibot sa kanyang ibabang bahagi ng katawan. Ang dominanteng pamamaraan ng mga ghost generals ay agad na nagdulot ng panginginig sa mga gulugod ng lahat. Ang ilan sa kanila ay hindi maiwasang mapautot sa takot.

"Bitch, I'm here across your window. If you are planning to escape now, better fix your things." "You really makes me freaking nervous first. Stay there, bitch. Just ten minutes." I hanged up the phone. No'ng nakaraan ko pa inayos ang aking gamit. Humahanap lang talaga ako ng tyempo kung kailan tatakas. And now the time has come. Kinuha ko ang sobre sa ilalim ng unan. I placed it over my study table. A letter for my mom. Mapag-aalala ko siya sa gagawin kong ito. But she will understand me, she always do.

I couldn’t even decide if I was supposed to be scared or amused; honestly, it just felt like my insides were turning over, like I was about to swallow myself. “Ouch! Stop! Aray! P*tangina!” sigaw ni Ryder habang patuloy na dinidepensahan ang sarili laban sa uwak. “Thana! Thana! Ackk! Ack!” — usal ni Ghost nang paulit-ulit. “Yes! My baby. Buhay siya, Ghost, di ba?” tugon ni Ryder, nanginginig ang boses. Hindi diretsong sumagot si Ghost, pero paulit-ulit niyang binanggit ang pangalan ni Thana—sapat para magbigay pag-asa kay Ryder.

Talagang sinasagad ni Gheron ang kaniyang pasensya! Sa inis niya, binuksan niya ang kaniyang messenger at mabilis na binuksan ang message ni Gheron at dito nag-type ng mensahe para sa lalaki. Nagtipa siya ng pagkahaba-haba at naka-capslock lahat iyon para ipadama rito na galit siya. Matapos niya sinend dito ang mensahe niya, nagreply lang ito ng like. Isang malaking like at smiley face.

"So, ano naman pinagkaiba ng ghosts saka spirits? Di ba iisa lang yun?" "Magkaiba yun. Ghosts have unfinished business while spirits are those who are about to cross over. I have a lot to tell you, kumain ka muna," anito sabay turo sa kinakain ko na hindi ko na halos nagalaw dahil sa kakatanong.

Natural lang para sa mga manonood na maging masama ang loob, pero ang isa pang bagay ay ang mga internet ghostwriters na kinuha ng pamilyang Gomez ang pumukaw ng tensyon. Kapag na-trigger ng isang tao ang isang malalang sitwasyon, maaari itong gumawa ng malaking grupo ng mga tao na maglabas ng kanilang mga hinaing. May experience ang pamilyang Gomez sa ganitong strategy. Nagbabayad talaga sila ng mga ghostwriter. Nagplano rin sila para sa iba't ibang mga script upang pukawin at maakit ang sama ng loob.

Tapos ako, heto dakilang biktima ng ghosting. Matapos ma-set ang lahat tungkol sa outing ay sabay-sabay na rin kaming umalis. Sumama na rin si Molly dahil may pupuntahan siyang isang client. Nang makabalik ako ng apartment ay tila hindi talaga ako matahimik. Sinubukan kong tawagan ulit si Allessandro peru out of coverage 'yong number niya. Si Giorgia, baka may alam siya kung nasaan si Allessandro.

Pagbuka ng pakpak ng waepon niya, umikot siya, lahat ng lumapit, nalantas niya sa leeg. Mukhang nagtawag si Ghost ng back-up pero late na dumating mero marami pa rin ito. May mga dumating naman, akala nila kalaban pero hindi pala, mga Moretti members iyon kaya ang ilan sa mga tao ni Ghost nawalan na ng choice kundi umatras na lang. "Retreat! Ghost is dead!" Natapos ang pátáyan na iyon nang magsi-atrasan ang mga ito. Hingal na hingal siyang napahawak sa braso niya. Hinawakan siya ng biyanan niya, "You're wounded."

Anoan lang ba kasi ying kahit minsan sa isang buwan nag pa ramdam ito at hindi ganito ang kanyang ginawa na feeling ko ay na ghosting ako. Napabuntong hininga at Kinakabahan naman na nag reply ako dito. Mag reply na lang dito kaysa ang baliwalain siya. Baka mamaya ay may dahilan naman ito kung bakit niya ginawa ang bagay na yun.

Pero bago pa siya makasagot, biglang nag-vibrate ang phone ni Lysander. Message alert from an unknown number. “You think she’s different? Wait ‘til she betrays you like the rest. —E.” His hand tightened around the phone. Celestine noticed the change in his face. “What’s wrong?” He forced a smile, sliding the phone into his pocket. “Nothing. Just another reminder… that some ghosts don’t stay dead.” Celestine frowned. “What do you mean?” Lysander turned to her, eyes dark again. “You’ll find out soon enough.”