Ghost Letters Novels & Stories

Saktong tapos na siya, nakita niyang alas kwatro na pala ng hapon. Napabuntong-hininga siya. Kahit busy ang araw, hindi pa rin mawala sa isip niya… Wala pa ring message si Drake. “Okay... so ghosting is now officially part of the itinerary,” bulong niya sa sarili, saka siya napahiga at niyakap ang unan. Ngayong wala na siyang ginagawa, agad niyang sinubukang tawagan si Drake. At sa wakas—open na ang linya!

"I really tried my best to track him down. I called his private pilot, his bodyguards, kahit 'yung mga tinuluyan niyang hotel sa Singapore noong isang linggo, pero lahat sila ay walang alam. He ghosted all of us." "He ghosted me, G. Montero," pagwawasto ko, habang ang boses ko ay halo-halong galit at matinding sakit. "He didn't just ghost the wedding, he ghosted me. 'Yung text niya kanina... it wasn't a sweet sorry. It was a goodbye text! Napaka-unfair niya! Bakit kailangang dumaan pa sa ganitong ka-grandeng kahihiyan bago niya sabihing ayaw niya na pala?"

Ilang araw nang hindi umuuwi si Gio, hindi ko man lang ito nakikita sa office niya. Alam ko at ramdam kong tinataguan at iniiwasan niya ako. Gabi-gabi rin akong umiiyak dahil sa kaniya. Ako lang ata siguro ang nag-pa-panic dahil nawawala s’ya. Tumatakbo parin naman ang kompaniya, marami rin naman akong tintrabaho kaya na-bu-busy dina ko. Tuwing gabi langa ko nagda-drama, iniisip kung na saan siya. Kung iniwan niya ba ako at hiniwalayan niya. Sana naman nagpa-alam nalang siya hindi iyong bigla-bigla nalang siyang nawawala ng parang bola? He ghosted me, iyon ang masaklap.

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Sa isang tabi, si Victor, seryoso ang mukha. “Wala pa rin tayong clear connection sa mga kasabwat niya,” sabi niya, pinindot ang tablet. “Clean ang records ng karamihan. Parang mga ghost agents.” Napahigpit ako ng hawak sa kape ko. “Impossible. Walang ‘ghost’ sa mundo namin. Kung may gumagalaw sa dilim, may bakas ‘yan. We just have to dig deeper.” Bumukas ang pinto. Si Gunter, hawak ang phone. Halatang galing sa tawag.

Makikita sa sulat ang mga salitang, 'Para sa aking batang kaibigan na si Gerald Crawford! Nakilala agad ni Gerald ang sulat-kamay ni Master Ghost, kaya natuwa rin siya gaya ni Yul. Pagbukas ng sulat, agad niyang binasa ang nilalaman nito. Lumalabas na si Master Ghost ay nasa Jenna Province. Naisip na rin ni Master Ghost ang susunod na hakbang ng kanyang plano bago pa man ang unang pagkakataong nakaakyat si Gerald sa Langvern Mountain nang mag-isa!

hamon ni Celeste. Tumayo ako at kinuha ang folder ng ghost employees. "Actually, Celeste, may hindi kayo napansin sa mga dokumentong ito. Ang mga ghost employees na 'to? Ang mga bank accounts na pinasukan ng pera ay nakapangalan sa mga shell companies na pagmamay-ari ng tito mo sa Paris." Namutla si Celeste. "What? That's impossible."

Mag-ooverthink pa sana ako nang sunod tumunog ulit ang messenger. Skyler unsent a messege. Skyler: Wrong send. Ang cold naman ng reply. You: Haha ayos lang no Skyler liked your message. Naghintay pa ako ng ilang minuto kasi typing siya. Pero nagulat na lang ako nang makitang 'active 4 minutes ago' na ang loko! First time kong ma-ghosted ah?

Ikaw kaya ang may kasalanan kung bakit ako nasasaktan ngayon! ​“Go fix yourself and rest. I’m going to Crestwood,” ani nito habang inaalalayan akong umupo. ​Crestwood. Sa unang tingin, aakalain mong normal na bar lang ito para sa mga elite businessmen, pero sa ilalim nito ay nagtitipon ang mga Ghost. Ghost ang tawag nila sa mga taong walang pagkakakilanlan—walang record at walang kahit anong impormasyon.

“What can I do for you?” Tinulak na niya ang cart patungo sa veggies and fruit section. Hawak ang phone na nakadikit sa tenga ay busy ang kanyang mga mata kakalibot ng tingin sa paligid, hinahanap ang mga nakasulat sa papel na binigay ng kanyang mommy. “Good morning, Miss Delancy Farrah. I am so sorry for calling you early this morning, but I just want to let you know that we are able to trace the location of one of the ghost accounts that were involved in this matter.”