Ghost Writer Novels & Stories

“Kwento yun ng dalawang spirit guardian. Guardian Angel at Grim Reaper. Dahil sa isang aksidente naging tao sila. Both male. Si Guardian Angel naging famous Doctor, dahil sa healing capabilities niya. While ito namang si Grim Reaper is a famous writer since napakarami niyang na witness na mga death hours ng mga tao. Until, pareho nilang nakilala yung babae na dahilan kung bakit sila naging tao. Yung Ghost bride na magpapakasal sa isang yumaong ninuno ng mga Chinese. Ang hilig niyo sa mga paniniwala no? At noong time nga yun Jeff na kukunin yung kaluluwa ni girl, bigla itong pinigilan ni Grim Reaper. Nakikita ang kapwa nila, while the Guardian Angel took her too. But as the story goes on, na

Gaya nung una kong pagtataboy sa kaniya noong naririto ako ay ganoon na ganoon pa din ang trato at kung paano niya ako tignan. Nandidiri at naawa? Hindi ko matukoy pero isa lang ang alam ko, ayoko dito. Sigurado ako pinaghahanap na ako ni Papa. Kailangan ko makaalis rito. Halos isang linggo na naman ang lumipas na nasa kwarto lamang ako. Kinulong ko ang sarili ko sa lungkot at pagsisisi. Kung sana ay pumayag na lamang ako sa gusto ni Papa ay hindi siguro ako mapupunta rito. Halos wala akong makuhang impormasyon kay Aidan sa tuwing pumupunta siya rito. At kagaya ng nakasanayan, laging nasa tabi ko si Nanay Selya. Pero ngayon ay sa wakas nagtagumpay si Nanay Selya na mapaamo ako.

"At tutulungan kitang bawiin ang lahat ng kinuha niya sa iyo, kasama na ang dangal mo." Tiningnan ko ang mga dokumento sa aking kandungan. Ang pangalang Alexander Thorne ay kilala sa mundo ng negosyo bilang ang "Ghost of Wall Street"—isang lalaking hindi kailanman nagpapakita sa publiko pero kayang magpabagsak ng mga kumpanya sa loob ng isang gabi.

tanong pa rin sa sarili na hindi nawawala ang pagdududa sa kaharap, “malamang sa hindi ay pagbabayarin ako nito ng kung anu-ano fee kapag napapasok na niya ako sa bitag ng scam niya.” “Ano okay ba sa ‘yo na maging ghostwriter mo ako,” tanong ng kanyang pinagdududahan, “mahusay akong writer. Siguradong sisikat ang pangalan mo kapag naging ghostwriter mo ako. At marami akong maituturo sa ‘yo kung paano maging effective writer.” Nag-iisip pa rin si Shelley. Nagdududa. “Para namang napaka-too good to be true ang offer mo. Iki-create mo ako ng magagandang novels para sumikat ang pangalan ko at tuturuan mo pa ako…”

“Ikaw mismo ang nagbigay ng ideyang yan sa akin. Ang magkaroon ako ng ghost writer.” Napatango si Mr. Owen, tila ba may nakikita siyang pag-asa na hindi ko sa kanya mabubuntong ang galit ko na nararamdaman niya. “May problema nga lang. Dahil… Ang ghost writer na nais kong kunin ay si Kuya Kai lamang ang makakapagsabi kung saan ko siya matatagpuan. Pero simpleng problema lang naman upang comprimasuhin ko ang oras niyo ni Kuya. Tss. Ang ghost writer na napipisil ko, kapag hindi siya pumayag kahit malaking pera na ang nasa harapan niya, ay aba naman napakataas ng pride, diba Mr. Owen.”

QuillWhisper Final Note Ang kwento ng Ghost Team ay hindi nagtapos sa isang pagsabog o sa isang madugong labanan. Nagtapos ito sa isang kusina, sa isang hardin, at sa isang ordinaryong Linggo. Dahil sa huli, ang pinakadakilang tagumpay nina Liam, Elena, at Marcus ay hindi ang pagpabagsak sa Lazarus, kundi ang pagpabagsak sa mga pader na naghihiwalay sa kanila sa kanilang sariling pagkatao. Ang anino ay naglaho na, at ang natitira na lamang ay ang liwanag ng isang bagong simula.

"Sa tingin ni Mark, medyo disente ang mga disenyo mo." Napabuntong-hininga na sabi ni Sylvain, “Anong silbi niyan? Sa huli, kailangan ko pa ring umasa sa iyo upang ibenta ang aking mga disenyo. Masama ang pakiramdam ko na palaging humingi ng tulong sa iyo, ngunit sa palagay ko malapit na akong maging isang ghost designer.” Ang isang ghost designer ay isang taong nagpahayag ng kanilang mga disenyo sa ilalim ng pangalan ng ibang tao.

Kung bakit, mahabang kuwento. Para kay Fame, nakakainggit ang trabahong ibinigay kay Jehanne. Noong bago pa lang siya sa lugar na ito, kasa-kasama niya si Andrei sa pagiging taga-sundo. Pinangarap niya ring maging taga-bulong dahil pakiramdam niya mas kasabik-sabik itong gawain. Ito kasi yung tipong paglalaruan mo muna yung isip ng tao, at pag napapayag mo na siyang pumatay o magpakamatay, masasabi mong nagtagumpay ka sa trabaho mo. At diyan papasok ang mga taga-gabay, upang umalalay sa mga kaluluwa papunta sa nararapat na daan para sa kanila. Iyon ang trabaho ni Hogan noon. Kaya nga siguro madalas siyang tahimik dahil hindi naman kailangan maging palasalita ang mga taga-gabay.

Mabuti na rin na mabili niya ang pinapabili ng mga ito para hindi na muling buksan bilang topic ang lovelife niya. Nang pumasok siya sa banyo, halos sumigaw siya ng masasamang mga salita dahil sa sobrang lamig ng tubig. Pero dahil wala siyang choice, kailangan niyang bilisan ang pagbubuhos nang matapos na kaagad ang paghihirap niya. Nagtapis siya ng tuwalya bago nag-sepilyo sa harap ng lababo sa loob pa rin ng banyo. May salamin doon kaya kitang-kita niya na nangingitim na naman ang bandang ilalim ng mga mata niya. Hindi ganoon kalaki ang kinikita niya bilang manunulat sa isang traditional publishing house kaya kailangan niyang magtrabaho bilang ghostwriter ng kung sino-sinong foreign client