Novel & Cerita Glow Of A Thousand Lanterns

"Noong gabing 'yon, napakaraming mga werewolves at iba't ibang uri ng nilalang, para sa kapayapaan ang pagdiriwang na iyon sa pagitan ng mga nilalang sa Diastasi. Napakaliwanag ng buong paligid, napupuno ng mga ilaw na may iba't ibang kulay. May mga paputok na nag-ilaw sa kalangitan at maingay dahil sa sigaw ng lahat. Ang ibang mga may kapareha ay nagpahayag muli ng kanilang mga nararamdaman, isa sa mga kasabihan dito ay kapag nagpahayag ka ng nararamdaman mo ilalim ng mga makukulay ng ilaw na 'yon ay hindi na kayo muling maghihiwalay pa, kayo na ang itinadhana sa isa't isa." Huminga siya sandali. " Naiinggit nga kami ni Fatima dahil halos lahat ay puro magkakasintahan." Tumawa siya ng mahin

Pagkatapos niyang umayos ng tayo ay nagsimula na siyang magsalita. "Sumasalubong ang bagong taon na may pag-asa. Namumulaklak ang mga parol sa gabi ng Lantern Festival. Nagliliwanag ang mga paputok sa kalangitan habang sinasabayan ng maliwanag na buwan ang masayang pagdiriwang..."

Nailing na lamang ako. Dahan-dahan akon lumapit sa mesang naroon. Nakita ko ang ilang string lights, the cute lacy white lanterns looks romantic and elegant. Napakagandang tingnan ang kulay puting mesa na may halong kulay pula na halatang expensive fiber ang tela. Perfect! Simple yet elegant.

Pagpatak na pagpatak ng alas dose ay siya namang pagkawala ng sunod-sunod na pagputok ng mga fireworks kasabay ng nakakabinging ingay na nagmumula sa pinagpukpok na takip ng kaldero, mga hiyawang nakakaputol litid sa lakas, mga tansang mabilis at walang humpay na kimakampay sa ere, ang paghipan ng mga naglalakihang turotot at ang pagliliwanag ng mapayapa at madilim na kalangitan. Biglang naging makulay at maingay ang buong paligid dulot ng magarbong pagsasalubong ng bagong taon. Agad na pinikit ng pamilyang Heirera ang kanilang mga mata upang humingi ng isang hiling gaya ng sinabi ni Rhey bago agarang sinindihan ang hawak-hawak na sparkler tsaka ito magiliw at nakangiting kinaway-kaway sa er

“Now, come here.” At dahan-dahang naglapat ang mga labi nila—soft, warm, and painfully sweet. Yung tipong wala nang pakialam kung ilang lights pa ng New York ang umiilaw sa labas. Yung tipong kahit may fireworks pa, hindi na nila mapapansin.

Lumulutang ito sa ibabaw ng Glacemer Sea, at sa paligid nito'y tila naglalaro ang mga ulap at sinag ng araw, sumasayaw sa ibabaw ng salamin ng dagat. Ang buong ceremonial hall ay gawa sa translucent crystal, bawat detalye ay handcrafted mula sa pinakamahal na yelo ng hilaga—glass flowers, frozen archways, snowflake chandeliers na kumikislap sa bawat galaw ng liwanag. Sa pinakagitna, ang aisle na tila isang dumadaloy na ilog ng liwanag at tubig, umiilaw ang ilalim na parang bahagyang alon sa bawat yapak.

nakatingin si Maureen sa mga tao sa paligid habang nagsasalita. "Ano naman iyon?" hindi inaalis ni Zeus ang kanyang mga mata, sa masayang mukha ni Maureen. "May mga Japanese lantern sila, ibig sabihin, magpapalipad sila niyan mamaya, para sa pagtatapos ng night market ngayong gabi," nakatingin pa rin si Maureen sa kanyang paligid. Si Zeus, sa kabilang banda ay naisipan na ring iligid ang mga mata. Ang daming tao doon sa gilid na iyon.

This is his secret base. Nang makarating sila sa lugar, fireworks slowly bloomed in the last moment of the night. Firewoks bloom in the night, like stars falling to earth, beams of light cut through the darkness and bloom into colorful flowers. They bloom in the air and fall as brightly as a meteor shower. Nagulat naman si Lyca dahil sa pa fireworks at walang nagawa na napatingin sa lalaking nasa tabi niya.

Sa ilalim ng gabi, ang kumikislap na ilaw parang may sariling buhay, tumatalon, umiikot, kumakalat ng makukulay na liwanag. Hindi mapigilan ni Harmony ang ngumiti, iniikot-ikot ang wire sa kamay. Ginaya rin siya ni Darien, at nagmistulang bilog ng ilaw ang sparkler niya. Hindi ito gaya ng paputok na mabilis at malakas; ang liwanag ng sparkler ay banayad, tumatagal, at nagbibigay ng kakaibang lambing at romantic na pakiramdam.

"Wala kasing wish na natutupad pag nakita na ng iba." Ngumiti si Nolan. Pumunta na si Maisie sa bank hawak ang kaniyang river lantern matapos masulat ang kaniyang wish. Sa oras na yun, ilang river lanterns ang nakalutang sa itaas na batis, at nagmukhang galaxy ang river dahil doon. Binitawan niya na ang river lantern, tiningnan ang pag-alis ng lantern, at masayang ngumiti na parang batang tinubuan ng bulaklak sa kaniyang puso.